derdinin çaresini aramaktan vazgeçmiş insan

o güne kadar olan arayışlarından anlamlı sonuçlar elde edemediğinden her şeye küsebilen insandır.
inanamayan, karamsar ve ümitsiz olmaya müsait insandır.
bir şeylerin değişeceğine olan inancını kuvvetlendirecek şeyleri bizzat kendisi daha önceden yaşamışsa o kadar kolay vazgeçmez tabii.

“derman arardım derdime derdim bana derman imiş” şeklinde bir sonuca varmış olabilir. niyazi mısri’ye öyle olmuş en azından.

derdim çaresinden daha hayırlı.

dursun bir kenarda..

değişmem.

derde düştüm dermanımı ararım, derdimin dermanı yar imiş meğer…

ben onu hangi dergahta, ıstanbul'un neresinde arayayım? kapandı gitti. meçhul oldu. gözyaşlarımı hangi şişeye doldurayım?

yakarış severim. allah'a veya kuluna. bundan besleniyorum ama bu kadar gizi hak... belki de etmişimdir...

çare varsa birkaç ihtimal varsa denenir
o ihtimaller de olmuyorsa yapacak bişe yok, ya o dertle beraber stresli bir hayat ya da o derdi bırakacaksınız. o sizi bırakmaz . tercih sizin