düğünde takılan ziynet eşyasının kadına ait olması saçmalığı

yargıtay 3. hukuk dairesi'nin 2014/21125 e. 2015/17417 k. sayılı kararıdır.
“kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları, kim tarafından, kime takılırsa takılsın, kadına bağışlanmış sayılır ve artık kadının kişisel malı sayılır.”
(bkz: feministlerin uğramadığı başlıklar) sıralamasında tepeye oynar bu karar.
kadını meta olarak gören, ilkel kabilelerdeki sunak kültürüne göndermeler yapan karardır.
bu kararın aihm'ne taşınması elzemdir.

ne olacaktı, erkeğin anası elinde çantayla paraları toplayıp düğünden mi kaçacaktı. kadının bir güvencesi olmalı en azından.
not: pandemiyi bahane edip düğün yapmadık. o yüzden böyle dertlerimiz olmadı. ayrıca bunu dert edeceğiniz insanla evlenmeyin bir zahmet. hayatı paylaşmak için evleniyorsunuz neyiniz varsa ortak olmalı. saçma gelenekleri, patolojik ilişkileri aşmak lazım artık.

damada gerdanlık takarsanız onun olur.

saçma adetlere son vermenin zamanı geldi. çiftler evlilik listesi yapıp yakın eş dosta dağıtıp evlerine hediye almak isteyenlere fırsat verebilir. altın ve para verme adeti huzur bozmaktan başka bir işe yaramıyor. kaldırın gitsin.

son zamanlarda algıda seçicilik dolaylı daha fazla denk geliyorum bu meseleye,
saçmalık olup olmadığı bir kenarda zurnanın zırt yerinde bir çuval inciri mahvedebilecek ciddiyette sıkıntılara yol açabilen sorunsal.

düğünde takılan takılar çifte aittir. aileler fazlasıyla karışıyor, bu sırada çiftler susuyor, saçma sapan tartışmalar oluşuyor anladığım kadarıyla. böyle konularda ortak bir anlayışa varamayacak olanların evlilik kurumunda ne halt yiyeceği de sıkıntılı.

velhasıl, düğün denen şey saçma, davetiyeleri de atmış bulunduk tüh. *

hem de ne saçmalık. süresiz nafaka kadar saçma bir durum.

saçma olmayan, aksine çok doğru bulduğum bir durum. zaten doğru kadınla evlendiyseniz, ihtiyaç anında kadın hepsini ortaya koyar. ihtiyaç hali olmadığı halde bu konuyu tartışmak ise maddiyata fazla bağlılıktır. o durumda kadın yanlış erkekle evlenmiştir.