el âlem ne der

"ya allah aşkına ne derse desin" diye isyan ettiğim soru cümlesi. el alem için yaşamıyorum. herkes kendine baksın.

karşı çıktığım bir düşüncedir. el alemden bana ne ayol.

onların canı cehenneme.

utanma duygusu olan haya sahiplerinin bilinci.

kara yel estirip titreye gönüller,
yabanın ortasında eğile başlar,
kendi özgün sesin duymaz mı kullar,
“el alem ne der” deyü susar diller.

atlı er yiğitken kaygı ne imiş?
göğe ok atarken düşünce neymiş?
kendin kıymatını bilmez kişi
“el alem ne der” deyü eğmiş başı.

dağlar gibin durmak varsa eskiden,
ırmaklar çağlardı özgür yürekten,
imdi zincir vurmuş söze dilekten,
“el alem ne der” deyü kısar sesin.

kutlu akıl der ol özünle yaşa,
yalan gölgeleri katma savaşa,
kendi yolun varken eğilme boşa,
“el alem ne der” deyü sönmez ataşın.

yiğit olan kişi kaygıya gülmez,
yabanın sözünü töreye bölmez,
kendi öz gerçeğin başkasın bilmez,
“el alem ne der” deyü yakmaz kendin.