elektronik müzik dinlerken gelen ben avrupalıyım hissi

kendini berlin'de hayal etmenin bir sonucu olabilir,
mekan hınca hınç underground, sarışın ve güzel insanlar zıppıdı zıp zıp... elinde bir şeyler sen de zıplıyorsun.... gerçekler dokuz metrekare odanda mdflam değil bak, suntalam masanın üzerindeki sigara yanığını hedef almış, parmağınla müziğe tempo tutturuyorsun, altında ağı sararmış donun, saçlarını en son soğuk suyla yıkamışsın... falanlar fişmanlar.
al bu da müziği... tam elektronik de değil lan bu ama idare edin işte.

emma peters dinleyerek paris gecelerindeymişsinizcesine de yaşayabileceğiniz histir.

hard techno'nun mihenk taşı olan klangkuenstler'ı dinlerken kendimi berghain'de hissetmem de buna dahil sanırım...