eleştirmekten korkmak

az önce bir topicte gördüm. bir soruşturma haberine, "işte bu yüzden internette siyaset yapmıyorum" yazmıştı yazar.
ben ülkede yaşanan bunca deli saçması olay sonrası nasıl eylem yapılmıyor, insanlar dernekler yada legal örgütler eşliğinde rahatsızlıklarını dile getirmiyor diye uzun bir zamandır düşünürken bu yazı çok üzdü beni. korku nasıl esir aldı herkesi. sokağa çıkmak, eylem yapmak, eleştirmek bir suç haline dönüşmüş gibi tepkiler var. çıkıp "ya kardeşim tamam seçime kadar ülkenin başındasınız belki seçimden sonrada siz olacaksınız ama bu pahalılık bu göç krizi konularında bir çare bulun bizi ikna edin" demekte eylemdir oysa.

ömrüm boyunca eleştirilmekten hiç korkmadım. eleştirilmekten zevk aldım aksine, şeytan taşlar gibi davranmalarına izin verdim hep insanların çünkü takındıkları tavırları sergilerken bile duraksayıp ya dışarıdan nasıl göründüklerini sorguladılar ya da kendisi gibi davranan bir başkaları var mı diye etrafı yokladılar. varsa daha büyük taşlar fırlattılar, yoksa çenelerini kapatıp gittiler. izlemesi çok keyifli. daha acınası görünemezlerdi.