equilibrium (film)

2004 senesinde vizyona çıkmış distopik bilim-kurgu filmi. christian bale, sean bean gibi ünlü oyuncular oynamıştır.

--! spoiler !--

insanların duygularının bir ilaç yardımıyla bastırıldığı, eskiye dair her şeyin (müzik-resim-kitap vs.) yakılıp atıldığı bir ortamda, bürokratik seviye olarak yükseklerde yer alan bir başrahip'in (christian bale) yaşadıkları anlatılıyor. kahramanımızın gun kata yaparak gözleri doldurması güzel. fakat geri kalan her şey eksik, yer yer saçma ve klişe. yani bu kadar güzel bir fikir ve sağlam oyuncularla ancak bunu mu yapabildiniz diyorum. puanım 6/10. o da ana fikre ve silahla dans eden christian abimizin hatrına.

buram buram fahrenheit 451 kokan, ama isteneni veremeyen film.
--! spoiler !--

en az 20 defa izlediğim bir film daha. matrix in yapımcılarindan bir şaheser. oldum olası içerisinde yaşamak istediğim distopik dünyanın resmidir equilibrium.
christian bale mevcut equilibrium dünyasındaki en yüksek rütbeye sahip petragramaton rahibini olan john preston u canlandırmaktadır. rahipler çok özel eğitime tabi tutulan ve üst düzey bir gruptur. görevleri ise prozium kullanmayarak hislerini yok etmeyen insanları tespit edip yok etmektir. filmin her seferinde beni benden alan sahnesi ise john preston in kanununa karşı gelip prozium almayı gizliden bıraktığı ve ilk kez hissetmeye başladıgi o sahnedir:
resimag.com/p1/cc7b3c49a8f7.gif

4 . dünya savaşının bir felakete sürükleyeceğini öngören bürokratlar, savaşa sürükleyecek duyguları(nefret,kin,kıskançlık) bir ilaçla köreltmeyi başarırlar. bununla beraber sevgi, aşk, şefkat ve merhamet gibi hisler de kaybolur. duygularından yoksun ve itaatkâr bir toplulukta kaybettikleri hisleri uyandıracak sanat eserlerinin de yasaklanmasıyla bir isyanın yaşanması kaçınılmaz hale gelir.

distopya severlerin kaçırmaması gereken bir film kesinlikle.

sci-fci kategorisindeki olup, christian bale in oynadığı (benim nezdimde) en iyi top 3 filmden biridir.
dünyası beni korkunç etkilemişti ilk izlediğimde, ve yıllar içinde 10 larca defa izledim her izlediğimde beni aynı şekildedir etkilemeyi başaran çok ender filmlerden.
filmdeki soğuk ve kapalı tonlar, muhteşem senaryosu ve hepsinden öte o replikler.
bir dünyaya gelecek olsam hiç bir duygunun olmadığı bu dünyada yaşamak isterdim. muhtemelen top rank de bir petragramaton rahibi olurdum ellam.

çok sevdiğim bir filmdir. özellikle savaş tamtamlarının çalındığı şu günlerde, barışı idame ettirmek için insanların duygularından arındırılması fikri üzerine kurgulanmış bu filme dair birkaç kelam etmek lazım; 3. dünya savaşı patlak vermiş ve ortalık dümdüz olmuştur. insanoğlu savaş illetinden kurtulmak için farklı yollara meyleder. kanaat önderleri, insanın bu vahşi ve ilkel yönünü törpülemek için kimyasal bir ilaç kullanmaya karar verir. bu ilacın adı ''prozium'''dur. barış için ödenen küçük bir bedel (!) insanoğlu bu ilaç sayesinde kin ve nefret duygusundan kurtulmuştur. ve diğer tüm duygulardan... insanların ilaçlarını muntazaman kullanması rejimin idamesi için çok önemlidir. bunun takibi ve sürüden ayrılan koyunları tespit edebilmek içinse gramaton rahipleri adlı bir güvenlik teşkilatı kurulmuştur. bu abiler kendilerini dövüş sanatlarında inanılmaz şekilde geliştirmişlerdir. duygudan yoksun oldukları için ölümcül bir cezalandırıcı haline gelmişlerdir. korkutucu ve caydırıcı bir etkinliğe sahiplerdir.

film aslında birkaç distopyanın başarılı bir şekilde sentezlenmesiyle oluşturulmuştur diyebiliriz. misal ''peder'' adı verilen toplum lideri 1984'deki propaganda yollarını kullanır; dev ekranlardan ulusa sesleniş modeli... ''prozium'' bir cesur yeni dünya esinlenmesi gibi değerlendirilebilir. sanat eserlerinin, kitapların ve insana dair tüm kültürel ögelerin yakılarak yok edilmesi ise fahrenheit 451'i anımsatır. ortaya karışık bu kurgunun başarılı olmasının sebebi ise kanımca filmin bu çoklu kurgu içerisine monte ettiği kendi kurgusu ve oyunculuklardır. film her ne kadar john preston karakteri çerçevesinde ilerlese de benim için filmin en vurucu sahnesi ve ruhu emily watson'ın canlandırdığı mary o'brien karakterinin son bakışlarında gizlidir. o sahne cidden muazzam bir sahneydi. ipucu olmaması adına onunla ilgili ayrıntı vermeyeceğim. * john preston karakterinin uğradığı değişim ve gelişim ise izlenmeye ve takip edilmeye değerdir. orada christian bale'de muazzam bir iş çıkarmış. başlangıçta vermesi gereken o donuk ve ruhsuz ifadeyi o kadar sağlam bir şekilde veriyor ki filmin sürükleyici unsurlarından birisi de bizatihi bu oyunculuk başarısıdır. aynı zamanda benim için filmdeki en muazzam sahnelerden birisi olan yavru köpek sahnesi ile birlikte değişimi ve gelgitleri ile ilgili pik noktaya ulaşıyor. bahsettiğim iki sahnenin bana hissettirdiği duyguyu çok az filmde yakalamışımdır ki o yüzden bu film benim için ziyadesiyle değerlidir.

ortaya karışık bir kurgunun normal şartlarda tarafımdan eleştirilmesi lazımken her defasında filmi izlediğimde tam tersi bir ruh haline bürünüyorum. bunu yakalamış olması bile benim için filme iyi bir filmdir demek için yeterli. *

bu filmi beğenmeyenlere bakışım görseldeki gibidir;



aslında üzerine söylenebilecek çok fazla şey var lakin filmi izlemeyenler olduğunu düşünerek keyif kaçırmadan tadında bırakayım diyorum.

ha unutmadan halen gülüyor musun brandt? son gülen iyi güler demişler paşam. *

duygusuz bir dünyada kıskançlık ve acı olmadan yaşama fırsatı tanıyan prozium isimli ilaç sayesinde çıkabilecek savaşları bitirmeyi hedefleyen bir dünya düzenini konu alan christian bale filmi.