eşini aramak

iki tip ilişkiden bahsedilmiştir

bulamamakla sonuclanan hadise. cogu icin en azindan.

arayarak mı bulunuyo yoksa o bizi buluyo mu? eşini bulanlar yanıtlarsa sevinirim.

olay soyle aslında:
tabi sokaga cıkıp esini aramıcan.
ama evde oturup esinin camdan dusmesini de beklemicen.
aktif olucan. sosyal olucan. kapılarını acık tutucan. "available" olucan.
sonrası kader kısmet.
ben ne zaman asırı fatalist olsam o beni bulur diye, en yalnız donemlerimi geciriyorum, camdan beyaz atlı prens dusmuyormus bunu anladım ben. ihih.

hiç karşılaşamayacağız belli ki...

yanyana marka mağazaların bulunduğu caddede, birinden çıkıp ötekine girip alışveriş edip, denemelerden bitap düşmüş kocanın biri, bi ara eşini kaybetmiş, ileri geri kapılardan eşine bakıp ararken de, tıpkı kendi gibi, iki elide çantalarla dolu başka biri yorgunluktan sigara yakarken görünce de " sizde mi kaybettiniz eşinizi" diye sormuş; "evet, anlamıyorm bu kadınları, her seferinde aynı şey." cevabına gülümsemiş bizimki. yardımcı olmak kabilinden de sormuş ve "eşiniz nasıl biri, birlikte arıyor olalım,." demiş. "kızıl saçlı, uzun boylu sportmen, mini etekli büstiyerli.." diye öteki uzun uzun detayladıktan sonra mukabele için de "ya sizinki nasıldı" diye sorunca.. "benimkini boşver seninkini arayalım birlikte." demiş. yaa.. :)
efenim demem o ki, aman birbirinizi kaybetmeyin.. ve onunla bununla yersiz samimiyet kurmayın. hem yerin kulağı var.. belli mi olur.. dimi.. :)

her gün yaptığım eylem. bazen dertten bazen sevinçten bazen öylesine bazen sinirle bazen keyifle ama orada olduğu bilmek büyük mutluluk...

ben genelde çorabın eşini arıyorum. her çamaşır sonrası büyük bir sancı benim için.