estetik kaygılardan uzak bir yaşam

estetik kaygısı yanlış değil ki. estetikle ilgili algının bozulmuş olması sorun bence. yoksa evimde duvarları süsleyen tabloların olması, masamda çiçeklerimin, etrafımda güzelliklerin olmasını istemem kadar normal bir şey yok. sanat dediğimiz şeyde de en temel mevzudur estetik kaygısı. güzelliği sevmek ve istemek çok güzel bir şey hatta, ancak burada mesele edilmesi gereken şey güzelin ne olduğuyla ilgili algılarımızın bozulması ve genel bir problem olarak yozlaşma.

güzelliği belli parametrelere ve ölçütlere sıkıştırmış, son derece yüzeysel değerlerle niceliksel olarak tanımlıyor olmak, her değeri nümerikleştirmek de onun piyasa için bir değer taşıması ile, yani yine kapitalizmle ilgili. bir yapının ne kadar güzel olduğunu onun kaç metre olduğu ile, bir tablonun değerini satış fiyatı ile belirlediğimiz zaman ortada estetiğe dair bir şey kalmıyor.

valla benim estetik kaygım yok oldu.

bana çok uzak bir yaşam
estetik her zaman birincil bir öneme sahiptir bende
hem fonksiyonel hem estetik olmalı bi şey
bu yüzden minyon kadınları severim

zor.
içinde hem kaygı hem estetik olmayınca hayat bi şeye benzemez ki ben sıkılırım, siz takılın.

estetik kaygılardan uzak yaşam olmaz. estetik algılarda farklılık vardır. yerleşik veya egemen estetik algılara tepki, aslında başka bir estetik algısının seçimidir. insan, en sınırlı ve yoksun koşullarda bile seçimlerinde bir estetik kaygı taşır.