2022 yılında izleyici ile buluşan 4 dakikadan oluşan bir kısa animasyon filmdir.
ait olma duygusunun aslında bizi nasıl yanılttığı ve yuvanın güvende hissettiğimiz bir yer olmaktan çok, iç dünyamızdaki çatışmaların simgesi olarak anlatılmaktadır.
ait olma duygusunun aslında bizi nasıl yanılttığı ve yuvanın güvende hissettiğimiz bir yer olmaktan çok, iç dünyamızdaki çatışmaların simgesi olarak anlatılmaktadır.
öne çıkanlar | diğer yorumlar
başlık "scaremongering" tarafından 29.04.2025 11:30 tarihinde açılmıştır.
1.
2022 yapımı bir kısa film, nur özkaya'ya ait. 3 dakika.

her şeyden önce animasyon stilini ve çizgileri çok sevdim. böyle deli işi şeylere bayılıyorum. rahatsız edici, çiğ ve çirkin olan her şeyde kendimden bir parça buluyorum ve çok mutluyum buna.
(bkz: herkesin kendisini öldürecek bir silah seçtiği bir rus ruletinde kendini seçmek)*herkesin hayatta yapmak zorunda olduğu bir işmiş gibi geliyor ve kendini öldürmenin en iyi yolu kendilik, kendin olmak gibi de geliyor.
aidiyet hissi hepimiz için önemli. ev benim için de önemli bir sembol, aklımda dönüp duran bir figür. bu yaz insan bazen evini yakmalı ve dışarı çıkıp seyretmeli ile başlayan zihinsel yolculuğum aynı yere bağlanmıştı aklımda, önce kendi zihnime ve bedenime varıp evin bur'da'ya evrilmişti ve oradan da ortak ana cümleye: ev diye bir şey yok.
ait hissetmekle kendin olmak arasında verilen mücadelenin kaybedeni her zaman kendin oluyorsun, kişi olarak sen yani. ait ol(a)mayışla barışmak da tek çıkar yol gibi duruyor.
ev diye bir şey yok ve bu bir sorun olmak zorunda değil.
sonuç olarak herkes kendi boşluğunu arıyor.

her şeyden önce animasyon stilini ve çizgileri çok sevdim. böyle deli işi şeylere bayılıyorum. rahatsız edici, çiğ ve çirkin olan her şeyde kendimden bir parça buluyorum ve çok mutluyum buna.
(bkz: herkesin kendisini öldürecek bir silah seçtiği bir rus ruletinde kendini seçmek)*herkesin hayatta yapmak zorunda olduğu bir işmiş gibi geliyor ve kendini öldürmenin en iyi yolu kendilik, kendin olmak gibi de geliyor.
aidiyet hissi hepimiz için önemli. ev benim için de önemli bir sembol, aklımda dönüp duran bir figür. bu yaz insan bazen evini yakmalı ve dışarı çıkıp seyretmeli ile başlayan zihinsel yolculuğum aynı yere bağlanmıştı aklımda, önce kendi zihnime ve bedenime varıp evin bur'da'ya evrilmişti ve oradan da ortak ana cümleye: ev diye bir şey yok.
ait hissetmekle kendin olmak arasında verilen mücadelenin kaybedeni her zaman kendin oluyorsun, kişi olarak sen yani. ait ol(a)mayışla barışmak da tek çıkar yol gibi duruyor.
ev diye bir şey yok ve bu bir sorun olmak zorunda değil.
sonuç olarak herkes kendi boşluğunu arıyor.
devamını gör...
