evsiz

barınma ihtiyacını karşılayamayan kimse. etrafımıza dönüp baktığımızda gün geçtikçe sayılarının arttığını görmekte olduğumuz insanlar.
birilerinin boş daireleri varken başka birilerinin soğuğun ayazında bir çöp konteynırının yanında hayatını idame ettirmesi.
bu olay tabi ki de bu kadar basite indirgenemez, sosyolojik ,ekonomik ve toplumsal bir çok açıdan incelenebilir . ama bir vatandaş olarak gün geçtikçe sayıları azalmasını temenni ettiğim insan sayısı ,gitgide artmakta. yönetim biçimlerinin ve toplumun bu yaşam biçimine karşı daha anlayışlı ve çözüm odaklı olmasını temenni ederim.

(bkz: homeless)

amerika'da fazla vardir.

tam olarak ben. evet 1 evde yasiyorum ama ev benim degil. evet.

vay güzel yeğenim"

hatırlayıp - unutmadığım bir evsiz amca sözüydü. biz eskiden adana/çukuorva/ turgut özal bulvarı üstünde oturur, binamızın tam karşısında da boş arazi vardı, orada bir derme çatma kulübemsi yerde bir amca yaşardı.
amca etrafta bilinen bir amcaydı ve - hemen her yaşlıca evsiz için- eskiden çok zenginmiş, şöyle olmuş böyle olmuş lakırdıları dönerdi.

yusuf hayaloğlu gibi bir adamdı diye hatırlıyorum, sıfat olarak, yaşlı, uzun beyaz saçlı sakallı.

bir gün elinizin artığı tavuk kanat yapıyoruz, kanatçıyızdır et dışında, annem dedi ki oğlum şunu götür amcaya. naçizane.
orta 2 filanım.

entrynin girizhanı o an duymuştum. o an, dönmek istememiştim eve. onunla oturmak istedim. zaten sonra ne kadar evsiz barksız "ipsiz" denilen kim varsa arkadaşım oldu. çamlık mesire yerinde çok bu tarz adamla oturdum içtim. bira. efes tombul.
yaşımdan büyük yaşadım hep.

sonra o boş araziye bina dikildi. amca nereye gitti ne yaptı bilemedik. adamcağız çoktan vefat etmiştir. o bina adana'da en sevmediğim binadır.

bir gün size fotoğrafını atayım.
çünkü o bina yapıldı ve o evsiz amca gitti.