fakirliği sabırla karıştıran ekonomi anlayışı

çok yanlış bir anlayıştır. sabredilecekse, allah tan gelene her zaman boynumuz secdededir. ama insanlardan gelene, asla.

“allah’tan gelene boynumuz secdede” demişsiniz

ama insanın aklına şu geliyor..
allah ekonomi bozacağım diye vahiy mi indirdi,
yoksa excel tablosu mu gönderdi?
yanlış kararlar, israf, liyakatsizlik...
bunların hangisi ilahi, hangisi gayet beşerî
onu ayırt etmek istemeyen bir kalabalık var..
işine gelince kader,
işine gelmeyince sabır..
saraylarda oturanlar, halkın adını bile bilmediği yemekleri tıka basa yerken
asgari ücret açlık sınırının altına demir atmış durumda..
ama sorun yok,
çünkü tok olanlar “sabredin” demekte çok başarılı..
açlıkla imtihan, hep başkasının payına düşüyor..
yandaş olanlar ceplerinin derdinde, kuklalar alkışın ritmini tutuyor, mikrofon halkın önüne gelince de hep bilindik senaryo ve aynı cümle dönüyor
“şükredin.”
şükür artık bir inanç değil,
bir susturma yöntemi..
fakirlik ise bir tercih değil,
başkalarının tercihlerinin faturası..
ama hâlâ anlatılıyor
bu bir sınav.
evet, doğru.
sınav var.
sadece kimin kopya çektiği,
kimin aç girdiği biraz fazla belli..