filmi izlemek yerine film izlemeyi düşünmek

öyle bir kanayan yaram ki bu, her yerim kan içinde kalıyo...

mesla bi film buluyorum, filmi açıyorum, filmi izlerken yönetmeni düşünüyorum... sonra yönetmenin diğer filmlerini, oradan sinema tarihini, oradan neden yıllardır doğru düzgün film izleyemediğimi... bi noktadan sonra filmin kendisiyle ilişkim tamamen kopuyo ama zihnimde inanılmaz verimli bi sinema sempozyumu devam ediyo... filmin baş karakteri henüz evden çıkmamışken ben çek yeni dalgasının sinema üzerindeki etkilerini tartışmaya başlamış oluyorum...

sonra aklıma daha önce izlediğim bi film geliyo. bu filmi ona benzetiyorum, oradan başka bi yönetmene geçiyorum, o yönetmenin politik duruşunu düşünüyorum, sinemasındaki kadın temsiline takılıyorum, derken kendimi 1970'lerin amerikan bağımsız sinemasını araştırırken buluyorum...

benim sinema izleme deneyimim böyle arkadaşlar. filmleri izlemiyorum, filmlerin etrafında dolanıyorum. sinemaya olan sevgim yüzünden sinemayla arama mesafe koymayı başardım. bi gün gerçekten oturup bi filmi baştan sona izleyebilirsem muhtemelen yönetmenin bunu nasıl başardığını araştırmak için filmi tekrar durdururum...