futbol maçı izlemenin sıkıcı olduğu gerçeği

yadsınamaz.

evet bana da öyle geliyor ancak yanımda birisi varsa ya da bir şeyler içiyorsam o zaman güzel zaman geçiyor.

tüm dünya yanlış biliyor öyle mi..? (uyanık trump bile, futbola en uzak ülke konumundayken abd için futboldan medet umuyor.. allahın arabı, geleceğini futbola endeksledi..)
yeniden mi düşünseniz..

çok durağan bir spor dalı olduğu için benim de kabul ettiğim önerme.

çok yavaş. doksan dakika + uzatmalar derken yapılan skor çok az.
kick boks veya basketbol çok daha tempolu olduğu için izlerken beni ekrana daha çok bağlıyor.

sadece tuttuğum takımın maçı, o da 90 dakika.
ne öncesi ne sonrası, ilgilenmem.
bu da tamamen çocukluktan beri var olan "bir şeyi çok sevme, kendini ait hissetme" duygusunun harekete geçirilmiş hali.
deplasman otobüslerinde geçen gençlik halleri, istanbul'a 350km uzakta yaşarken bile kapalı üst kombinesi alma vs...
hayatımın çoğu döneminde ben sadece ona sarıldım.
yenmiş, yenilmiş vs ilgilenmiyorum.
sadece onun varlığı yeter.
semte gittiğim zaman bünyeye dolan herkese sarılma hissi.
ağaçlı yolda tanıdık tanımadık herkesle omuz omuza yürüme keyfi.
bilet kontrolü, üst arama cart curt.
merdivenlerden çıkarsın sonra, saha görünür.
evet, seninle birlikte aynı duyguya sahip 40bin kişiyle birlikte şarkılar söylersin...

güzel kısmı da budur zaten.
fazla kafaya takarsan manyak olursun.
kıraathane köşelerinde bıyıkları sararmış, vatana millete faydasız dayıdan farkın kalmaz.
yeteri kadar sevin, sadece futbolu değil.
her şeyi.

maçından maçına değişir.dünya kupası,şampiyonlar ligi ve dünya derbileri maçlarının geneli iyi,akıcı olur. futbolu sevmeyene her maç sıkıcı zaten.