gece yürüyenler

abi bir kısmını okudum naçizane bir kaç tavsiyem var.
tanrı bakış açısı ile anlattilan hikayelerde okur bence her detaya hakim olmalı ve genelden kişiye gidilmeli. ben olaydan önce orada ki durumu bir fotograf gibi canlandirabilirsem kurgunun akıcılığı beni içine daha çok çeker

tanım sonrası eylem gibi yazıyorsun.

önce şehri tanıtıp sonra karakter evden çıkıyor mesela bunu karakterin ev ortamı, karakter, eylem.ve sonrasında ambiyans gibi yaparsan örn

ceketini aldı, ayakkabılarını giydi ve sokağa çıktı.
yavaşça yürümeye başladı.
sokak boştu.
bir yerde uzaktan bir köpek havladı...
bir araba geçti...

gece yürüyüşleri onun için bir alışkanlıktı. insan yürürken düşünceleriyle baş başa kalır ama aynı zamanda onlardan biraz uzaklaşır. adımlar zihnin içindeki gürültüyü dağıtır.
hava soğuktu ama keskin değildi. rüzgar hafifçe esiyor, sokak lambalarının sarı ışığını titretip asfaltın üzerine ince gölgeler yayıyordu.

bir kavşağa geldiğinde sokak lambasının altındaki bankı gördü. ve bankta oturan adamı.

gibi bu anları biçimi beni daha çok yakalar mesela

bence metnin en güçlü tarafı atmosfer kurma işi. şehir geceleri başka bir varlığa dönüşür cümlesiyle başlayan giriş gerçekten iyi bence, daha ilk paragrafta okuyucuya bu hikâye sıradan bir gece yürüyüşü olmayacak hissini vermiş.
sonra diyalogların da akıcı olduğunu düşünüyorum. iki karakterin konuşması fazla açıklama yapmadan ilerliyor ve bu da merak duygusunu canlı tutuyor.
bölümler ilerledikçe tekrar eden sokaklar, aynı araba, ortadan kaybolan adam gibi detaylarla gerilim yavaş yavaş yükseltilmiş. özellikle şehir fikrinin neredeyse canlı bir şey gibi davranması güzel bir fikir..
genel olarak akıcı bir başlangıç olmuş. dili de ağır değil, rahat okunuyor. biraz daha ilerleyen bölümlerde şehirle ilgili kuralların veya mantığın yavaş yavaş açılması hikayeyi daha da güçlendirebilir belki.
tamamını okudum, kaleminize sağlık..

t: bir sözlük hikayesi..

hikayenin başına şehrin gündüz halinden de örnekler verebilirsin. böylece aydınlıkta gördüğümüz sokaklar, kapılar, insanlar hatta yosun tutmuş çeşme bile biz okuyucuların zihninde daha iyi canlanır. kahramanlarla birlikte biz okuyucularda karanlık sokaklara daha hakim oluruz.

yazın en yakın arkadaşlarımla yapmayı en sevdiğimiz şey. her ne kadar biri 1.83 sırık amazon kadını olsa da peşinden koşturuyoruz biraz adımlarımız aynı değil. gece ulaşımının bitmesini bekliyoruz yürümeye ortam yaratalım diye. her ne hikmetse o gecelerde de hiçbirimizin cebi olmuyor bi yerlerimize sokarak yürüyoruz telefonu. gece yürüyüşü müziksiz olmaz sonuçta.

paslı anahtarda takılı kaldım ben şuan dışarıdayım elimde de evimin anahtarı var passız. paslı anahtar kapıyı açabilecek mi. pas çözücü gerekir mi? merak ile bekliyoruz.

heh bu bildiğim yerden geldi;

(bkz: patagonyalı) *

sözlüğümüzde bolca bulunurlar.

son parti gelince toplu okucam #rez

"yürümek" derken ?

15. bölüm
depoya ağır bir sessizlik hakimdi. sanki yüzyıldan beri oradalar gibi hissediyordu. sessizliği yüzündeki ciddiyetle yanındaki adam bozdu. "şehir seni geri alır." cevap vermedi. aklı hala en başından beri adamın yanına gelişinde, beraber karanlık sokaklarda yürüyüşünde, defalarca gördüğü arabada, sokakta gördüğü adamda, depoda, kapılarda ve adamın söylediklerindeydi. verecek bir cevabı da yoktu. sormayı tercih etti. "şehir beni geri alırsa ne olur." o sırada kapı iyice aralanmıştı. adam biraz duraksadı ve ekledi "bunu daha bilmiyoruz." floresan lamba bir kez daha titredi. kapı açılmaya devam ediyordu. artık anlamıştı ne yapacağını. "ya kapıdan girersem ne olur" dedi ve kapıdan içeri girdi.

16. bölüm

böyle birşey yapacağını kendisi bile tahmin etmemişti. deponun karanlığının aksine içeride inanılmaz bir aydınlık ve ışık vardı. gözleri kamaşıyordu. artık ne depo ne de adam umurundaydı. sadece kendisi değil ruhu da karanlıktan aydınlığa geçmiş kadar rahatladı. gözleri yavaş yavaş alışınca uzun bir sokakta olduğunu anladı. sokağın ortasında bir masa. yanında yine aynı araba. ve sokağın sonunda bir kapı. başka hiç birşey yoktu. kapıyı açtı bir kez daha, içeri girdi.
içeri girdiğinde adam memelerini sıvazlıyordu*

#3922808
bu bölümdeki atmosferi gerçekten güçlü buldum. depodaki kapılar ve her kapıda duran başka ihtimaller fikri bence hikayenin en iyi tarafı.. insanın kendi seçimleriyle yüzleşmesi gibi bir his veriyor. özellikle siyah kapının açılmasıyla gelen soğukluk ve diğer siluetlerin korkması sahnenin gerilimini bayağı artırmış. okurken mekanın daraldığını ben de hissediyorum. sadece diyalogların bazı yerlerde biraz fazla açıklayıcı olduğunu düşündüm ama genel olarak gizemi merak ettiren, karanlık ve etkileyici bir bölüm olmuş. kaleminize sağlık.

t: bir sözlük hikayesi..

#3927928 seçim seçildiğinde... kalemine sağlık.

(bkz: aşk gezenler) ya da orc lar. uruk hai olsa duramazsın, onlar hep gezer.