gelinlik

kadınlar erkeği tavlayana kadar. "ayy ne kadar gereksiz şeyleer" deyip erkeği tavladıktan sonra "hayatımda ilk kez evleneceğim ama" diyerek duygu sömürüsü yaptığı hiçbir işe yaramayan ama sosyal sürü davranışı olarak giymek istedikleri kıyafet.

eskiden insanlar düğün için değil sevdiği için evlenirdi. düğün'ü kutsal kılan evlilikti, kıyafetler vs. değildi.
gelinlik alacağınıza yatırım yap, dünyayı gez, kendine gerçekten giyebileceğin kaliteli kıyafetler al...
bu gelinlik işi sosyal medyada gördüğümüz akımlara benziyor ama çok pahalı bir akıma.*

acı bir gerçeklik olarak, ne kadar modern düşünce sahibi olsanız da, yahut düğün de neymiş ya diye ortalıklarda gezseniz de, gereklilik algısını hiçbir şekilde değiştiremeyeceğiniz bir giyim türü.

almaya karar vermesi zor, gün boyu taşıması zor, her şey bitince evinde saklamak istesen saklayamazsın, sonradan satmak istesen satamazsın, ikinci el giymek istesen için elvermez, yepyeni olanı almak istesen kesen elvermez, gereksizliğini içten içe bilsen de aksine aile akrabalar elvermez.

allah kolaylık ve sabır versin bu işlere girecek olanlara. *

bir zamanlar kiralamak suretiyle nikahımda* giydiğim elbise. ayrıca, ek bir bilgi olarak söyleyeyim: kiraladığınız gelinliğin ikinci el olup olmamasını da tercih edebiliyorsunuz. sizin bedeninize göre dikilmiş veya ayarlanmış bir gelinliği birkaç günlüğüne kiralayıp iade ettiğinizde onu başka birileri de kiralayabiliyor. yani bence böylesi çok makul bir seçenekti. ömür boyu gelinliğin sandıkta çürümesine gerek yok diye düşünüyorum.*

zaten muhtemelen 1 kere giyecek hayatında bu yüzden mutlu gününde gönlünce en sevdiğini giymesini doğru buluyorum. para kazanılır, anılar geri dönmez. isterse sonra çöpe atsın mühim değil. zenginde değilim bu arada, sadece anıları önemseyen biriyim. lakin düğün konusunda abartıya kaçılmasını doğru bulmuyorum, gereksiz tonlarca masrafa gerek yok. zengin olsamda düğünü çok pahalı yapmam. çünkü bir tanesi elaleme, diğeri sevdiğim kadına ait bir harcama oluyor.

nişanlımın ondan ayrılınca gece kapıma bıraktığı gelinlik kutusuna annem, nevesta roba yazmıştı.