govek

gamze
kimsenin adını bilmediği kentte unuttun beni
oysa ben yanağında ağlayıp duran gamzeydim
gözlerindeki keder, sesindeki hıçkırık
boğazındaki düğüm, içtiğin su
peşinde koştuğun gölgeydim
ruhundaki tutsak, karşında kekeleyen sevgili
söyle sen ne zaman, ne zaman unuttun beni

govek
li bajarekî ku tu kes nas nake
te min ji bîr kir
belê ez govek im ku her û her digirî
li ser dêmên te
kedera di nav çavên te
qêrîna di nav dengê te
girêka di nav gewezê
ava ku vedixwî
siya ku li dû te dibeze me
dilê giyanê te me
xoşewîstê lal im li hember te
ka bêje te kengê, kengê min ji bîr kir