hayal kuracakken hayal kırıklığına uğramaktan korkmak

özellikle hayalin en güzel yerinde yaşandığını düşünüyorum bu korkunun. hayalin hakkında her şeyi ayarlamışsın. mekan , kişiler, olay falan hepsi belli ve hepsi tıkırında. tam hayalin zirvesine gelmişken aklıma bir şey takılıyor. "ya hayal kırıklığına uğrarsam?".
bütün hayallerimde olmasa bile gerçekleşmezse benden bir şeylerin eksik kalacağını düşündüğüm hayallerimde bu korku fazlasıyla oluşuyor ve hayal kurmaya devam etmemi zorlaştırıyor bir bakıma.
kuracağım hayalin büyük ve küçüklüğüne göre de bu hayal kırıklığına uğrama oranını düşünüp ona göre hareket ediyorum bazen.
çok hayal kurduğum için hayal kırıklığına da alışkınım gerçi ama daha fazla emek gösterdiğim hayallerimin kırılacak olma ihtimali de beni bir sarsmıyor değil.

(bkz: hayal dünyasında yaşamanın zorlukları)

hayal kurmak bir ayrıcalık ve tutunacak daldır. hayal kuran insanın elinde en azından inancı vardır. hayal kurmaktan korkanın elinde hiçbir şey olamaz ve olmamaya da devam eder... hayal kurmaktan korkmayım tabi her kurduğunuz hayale de sıkı sıkıya bağlanmayın ama bir hayaliniz de olsun yani.

14 mayıs seçimleri için yaşadığım durumdur.
kızıyorum kendime bunun için ama yine de çok,çok korkuyorum.

gerçekliğe dönüldüğünde, olma potansiyeli olan şeylerin yokluğunun farkındalığının verdiği acıyı sezgisel olarak bile buram buram hissedebilenlere ait korku.

(bkz: müsaadenizle)

hayal kırıklığının hayalini kurmuş olur dolayısıyla hayal kurmuş olmaktan kaçamamış olur.

kurduğu hayallerinin tersini görünce insan kurmaktan vazgeçiyor artık...

hayal kurarken bos cuzdanla gozgoze gelmek.

ürkek tavşan gibisiniz, osuruğunuzdan korkacaksınız he.

bu yüzden bazı hayallerden vazgeçtim.