hayat katlanmak için uzun cesaret edebilmek için kısadır

asıl hali "hayat katlanmak için çok uzun, cesaret edebilmek için çok kısadır" olacaktı ama normal sözlük başlık standardına göre de bu aforizmam çok uzun oldu.

bu söz durduk yerde aklıma gelmedi tabi. kendi yaşantımdan, deneyimlerimden süzüldü. aynı zamanda etrafımdaki insanların yaşantılarında da gözlemlediğim durumlar da etkiliydi bu önermede.

özellikle bizim coğrafyamızda kadere inanmak, başına ne gelirse gelsin ona boyun eğmek gibi yanlış bir inanışla değerlendiriliyor. kaderine razı ol'un gücünden faydalanan hükmeden kesim de tepesine bindikçe biniyor gariban kesimin. neredeyse doğumundan ölümüne yetersiz, zor ve acımasız hayat şartlarına katlanan bir kesim var. bakmayın beyaz yakanın caka satmasına, o kesim daha da şanssız çünkü hem dışardan durumu iyi görünüyor, hem de yıllarca patron baskısına, siyasi istibdata ve ekonomik sorunlara katlanıyor.

uzun lafın kısası ben ve benim gibi insanlar katlanma odaklı bir ömür sürüyor. aslında kısa olan ömür, bu durumdan dolayı işkence gibi uzadıkça uzuyor gözünde insanın.

cesaret. aslında o son anlarda geri dönüp bakınca diyor ki insan, keske cesaret edip de itiraz edebilseydim. olanları değiştirebilseydim. tutsak gibi yaşamasaydım. o anda da ömür aslında ne kadar kısaymış diyor.

"insanlara duymak istemediklerini söyleyebilme cesareti, rahat ve huzurlu bir yaşantının temelini oluşturur. hangi sınıftan, hangi mevkide, hangi millette olursa olsun bundan taviz vermemeli."

katlanmak sabretmek demek değildir bana göre.
katlanmak bir insanın kendine yapacağı en büyük cezadır ama insan katlanmadan öğrenemez ses çıkarmayı. bu nedenle önce katlanacak sonra kat kat olacaksın ve artık uzun uzun katlanmak yerine "hayır" diyeceksin. "olmaz" diyeceksin.

daha önce hiç katlanmadıysan bunu içselleştirip yapabilmeyi ummak bir mucize olur. insan deneyimleyerek öğrenebilen bir canlı. yani zarar sandığın sana kar kalacak.

ve cesaret edebilmek katlanmanın bir sonucudur.
kimi doğuştan cesur olur. esasında bilmeden cesur yetiştirilmiştir. bu kişilerin bile önce cesaretsizlikle yüzleşmesi gerekir. bilinçle cesur olmak deneyim gerektirir.

bundan sebep bu başlık benim için sabrı anlatır.
ve bu başlıktan yola çıkarak ben, hayatın hem katlanmak hem korkmak hem de cesur olabilmek için son nefese kadar sürecek bir serüven olduğu kanaatine vardım.

şanslı insanlar dışında bir çok insan istemediği şeyler yapmaya mecbur kalıp bir ömür bunların sonuçlarına katlanıyor. şebnem ferah niçe'den referansla korkarak yaşıyorsan hayatı yalnızca seyredersin demiş bir şarkısında.

istediği hayatı kurmak için cesaret gösteren insan başaramasa bile çabası için takdir edilmeli.

katlanmak mallıktır, cesaret ise ayrı bir olay;

bazıları cesurdur, bazıları cesareti sonradan edinilen bir şey zanneder anlık adrenalin ile cesareti birbirine karıştırlar.

çatlama limitini geçince çatlayan 'ar damarı' gibi, 'şer damarı' da vardır katlananın. katlanmak, kişinin 'duygusal hakimiyet yüksekliği'ne bağlı dır. kimi az kimi çok ama herkes az biraz katlanır bir şeylere. kişisel limitine göre.

cesur demek bir şeyleri kaybetmekte, feda etmekte bir 'beis' görmeyen mülkiyet ve konfor eğilimi düşük kimse demektir. herkes cesaret gösterebilir ama hep cesur olanlar doğuştan gelen bir hassa sahbidirler: mülkiyetsiz dirler.

cesura kısa, biat edene uzun gelen hayat süresi aslında aynı zaman aralığının duygusal bakınca farklı algılanmasındandır. zaman görecelidir, keyifliyken çabuk, sıkıntılıyken yavaş...gecenin ne kadar uzun olabileceğini hasta bilr derler.