her şeye gereğinden fazla anlam yüklemek

benim gibi safdiriksokimlerin yapacağı iştir. fazla romantik olduğumuz için uçan kuşa bile anlam yüklüyoruz. e tabii durum böyle olunca hayatımıza giren insanlara da anlamlar yükleyip içimizde büyütmemiz kaçınılmaz oluyor. huyumuz kurusun. kimsenin, hiçbir şeyin suçu yok.

hoşlandığıniz kişiye de gerektiğinden fazla anlam yüklemeyin.
o da epi topu insan sonuçta.
hayal kırıklığına uğramayın diye uyarıyorum sizi 7 cüce ve pamuk prensesler .

genel olarak aşk meşk mevzulararına artık fazla anlam yüklemiyorum ki yüklenici firma muamelesi görmemek için sonrasında. alan veren razıysa o yoldan devam en iyisi aşk filan ne gerek var ağzımızın tadını bozmaya.

bu benim ya.
masumlar apartmanı gülben'den halliceyiz.

hayatıma giren gereksiz insanlara anlam yükleyerek onların benim gözümde olan değerlerini on kat arttırıyorum genelde.
insanlar dışında sümüklü peçeteye bile anlam yükleyebilirim. belki anısı vardır sümüklü peçetenin, neden öyle diyorsunuz*.

bu özelliği bir şekilde bırakmam lazım çünkü her şeye anlam yükledikçe kafamda dönen çok daha fazla düşünce oluyor. her şeyi anlamını arıyorum, anlamı olmayacak şeyden kendi kendime anlam çıkartarak anlamı olmayan insanlara anlam yüklüyorum.

bir şeylerden anlam çıkartma görevi bana kaldı sanki.

neyse, gideyim de dağa taşa anlam yükleyerek her şeyi romantize etmeye devam edeyim.

yorucu insan alışkanlıklarından biridir. bunu biraz daha azaltmak en azından kendinizi daha iyi hissetmenize yarar. çünkü çoğu şey zannettiğiniz kadar da anlamlı değildir aslında.

her seyin anlamini kaybetmesine sebebiyet verir

insanın anlama ihtiyacı vardır; insan ihtiyacı olduğu için anlamlandırır. insan ne kadar ihtiyaç duyarsa, yani içindeki o doğurgan boşluğun büyüklüğü nispetinde anlam yükler. dolayısı ile anlamın gereksizi olamaz; gereksiz olsaydı o anlam idrake gelemezdi.

sorun, aynı gereksinimi duymayan insanlara zorla "anlatmaya" çalışmak. anlamlandırmak gibi, anlamak için de aynı boşlukluluk, aynı müsaitlik hali gerekmekte. anladığımız şeyleri tutmayı becermek gerek, burada bahsedilmeye niyetlenen ama becerilemeyen insan tipi de tıpkı tuvaletini tutamayan bir insan gibi "anlamını tutamaz".

dolayısıyla anlamak, hayatın sırlarına vakıf olup onları tutabilmektir.

açıkçası mutsuz bir çocukluk geçirmekten kaynaklandığını düşündüğüm durum. misal; huzurun olmadığı bir evde büyüyen çocuk, her zaman evin içinde neler olup bittiğini en ince ayrıntısına kadar takip etmek zorunda kalır. ebeveynlerden birinin ne zaman neye öfkeleneceği belli olmayan bir tip olduğunu düşünelim. çocuk ya aman bana da bulaşmasın diye bir kuytu köşeye saklanıyor ya da onun hal ve hareketlerinden neye kızıp kızmayacağını çözmeye çalışıyor, hatta mimik ve jestlerini bile takip eden birine dönüşüyor. sonra bir bakıyor ki aman bana kızmasın diye parmak ucunda yürüyen birine dönüşüyor. yani, şimdi benim gibi, insanların en ufak bir mimik, jest veya hareketinden ne demek veya yapmak istediğini anlayan biri olmak için adeta çocukluktan beri o evin içinde eğitim almış gibi oluyor.*

tam tersine, mutlu bir aile ortamında büyüyenler, ebeveynlerinin nerede ne yapacağını bildiğinden öyle jest, mimik vs takip etmiyorlar. dolayısıyla, biri surat mı asmış, umurlarında olmuyor. bizim gibi kolay kolay manipüle olmuyorlar.

bizim gibilerin çocukluğundan getirdiği o her şeye anlam yükleme lanetinden kurtulmak için diğerlerinden daha fazla emek harcaması gerekiyor.* öncelikle değersizlik hissiyle baş etmeyi öğrenmek, sınır çizebilen öz güvenli biri olmak gibi konular üzerinde çalışmak faydalı olacaktır diye düşünüyorum.

eğer hislerinizi yoğun yaşıyorsanız girdiğiniz bir girdap oluyor. bazen bir elma çoğunluk için bir elmayken sizin için damakta bıraktığı tat, görünüşü hepsi ayrı birer hikaye oluyor. aslında hepimiz aynı etkilere sahip duyguları olan varlıklarız ama günün sonunda çok azımız her maddenin tüm ayrıntılarını hissedip, biliyor. bazen şunu anlamak gerekiyor bir elma sadece bir elmadır ve ona sahip olmadığı anlamlar yüklemek farklı bir kategoriye dahil olmasını sağlamaz.

insan hariç var olan her şeye yükleyebilirim, beni mutlu ediyor. kuşa, ağaca, böceğe, gökyüzüne, renklere. huzur ve umut dolmamı sağlıyor. ama ne zaman aşktan yana yapsam günün sonunda ben yorulmuşum, ben emek harcamışım, ben idealize etmişim. aslında ben kafamda büyütmüşüm. her şey tek başına yaşanmış.. insanlara anlam yüklerken dikkat etmek lazım.

insan anlamsızlıktan kurtulmak için her şeye anlam yükler. anlamsız demek korku demektir çünkü. insanlar anladığını severler.

özellikle sinema kısmında her şeye çok fazla anlam yüklüyor insanlar. yok açık kalmış kapıların anlamı, yok efendim odaların renkleri, cart, curt... aslında anlam yüklenen çoğu şeyin düşünülen ile alakası yok...

gereksiz siirsellik, romantizmdir.

demirkubuz bir sinemacı gözüyle eleştiri yapıyor. ki haklı da bence..
"herşeye" anlam yükleme çabası yanlış zaten. gereğinden fazlası gerekmez. anlam aranması gerekenleri doğru seçtikten sonra "gereğinden fazla" olup olmadığı tartışılabilir diye düşünenlerdenim.

hastalık gibidir ama zıddı da her şeyin anlamsız olduğunu düşünmek gibi göründüğünden bu hastalıktan kurtulmak zordur. yapısal bir şey.

sevdiğimizdendir.
ben mesela "öylesine" yapamıyorum. gerçekten isteyeceğim. gerçekten seveceğim. gerçekten olacak ama ger çek ten.
birine, bir ana, bir gülücüğe, bir mesaja aman tanrım aman tanrım neler yüklüyorum. ama gereğinden fazla değil ya. gerçekten öyle gerektiğinden.
seviyorum arkadaşım. sevince de deliriyorum. bu illa birini sevmek değil ha. bir şeyi.
mesela yeşil mandalina yemeyi çok seviyorum. şu an aşırı mutluyum. çıldırıyorum. yeşil mandalinaya da bu kadar değer vermezsin be kadın?
veriyorum elimde değil. ıııımmmmhhhhh.

çay içerken bile deprasyona sokar.

insanı yorar. o da olmasın nolur gibi bir düşünce de kötü. bu seferde hedefin olmaz boş verdikçe elinde bir şey olmaz. beni en çok yoran insanlar mükemmeliyetçi insanlar. öyle küçük bir iş için o kadar titiz çalışıyorlar ki. tamam bazen imreniyorum ama cidden gerek yok.
neden neden diyorum neden böyle yapıyorlar.
hani uzay aracı yaparsında bir vidası eksik kalır. umutmuş olursun bulamazsın. tamam uçma öyle doğrusu bu.
ama kardeşim bir bahçe sulanırken hortumları düzgün yerleştir ağacın gövdesine su değdirme diye uğraşmak nedir.
bir duvar boyanacakken beş dakikalık iş için yerlere naylon serip kenarlara bant çekip duvara ince fırçayla bile girmek nedir. duvarda hani yalı duvarı değil.
sözlüklerde de var bunlardan. alt tarafı iki yazı gireceğiz. dil bilgisi gramer de da yok nokta virgül ünlem paragraflar bakınızlar vs vs bu nasıl emektir.
bu nasıl anlam yüklemektir valla ilginç.
bazısına yakışıyor bazısında zorlama iğreti duruyor.

fazla anlam yüklediği yerden vurulursa insan kaybederse.
insan ilişkilerinin çoğu fazla anlam yükleme hüsranı.
iş okul vb arkadaşlıklar bütünü.
cinselliğe örneğin fazla anlam yüklenmesi gibi .
hep elde edeceklerine ettiklerine sahip olduklarına.
hep daha iyisi var daha fazlası.
diplomaya arabaya ne bilim bir çok beşeri şeye anlamlar yüklenir. insanın yiyeceği harcayacağı yaşayacağı sınırlı hep.
bence en anlamlı şey insanın kendisi. can yani, canlı varlıklar . dünyada geri kalan hiçbir şey kutsal değildir. ne öğretmenlik ne doktorluk ne askerlik kutsaldır.
dinler binalar kitaplar vs hiçbiri kutsal değildir. o kadar değildir yani. insan olmak canlı olmak normal makul bir varlık olmak .
insanın her şeye anlamı var bilmediği ölüme bile ne anlamlar yüklemiş. cennet cehennem demiş.
şehitlik demiş azizlik demiş neler demiş.
kimsenin işine yaramayacak bir maden, altın. yenmeyecek altın bir fiyat değer anlamı olmuş.
insanın olduğu her yerde her şeyde binlerce şeye anlamlar yüklenmiş.
güneşe aya rüzgara .
suya denize geceye
insanın duygularını duyularını belirtmesi için olışmuş gibi.
demek ki diyorum aslında herkes her dönemde bu anlamları gerçeği bilmek için yüklemiş.
gerçekten böyle mi. böyle mi olmalı. olacak mı. bu yetecek mi yeter mi.
anlamı olmayan şeylere bile anlam yüklemiş.