herkes sakinken büyüttüğünüz meseleler

ortamda kimsenin fark etmediği ya da önemsemediği bir detayı kafanızda defalarca çevirip giderek dev bir probleme dönüştürdüğünüz anlardır; bir bakış, bir kelime, bir suskunluk üzerine senaryolar yazılır, içinizde tartışmalar kazanılır kaybedilir ama dışarıdan bakıldığında herkes hala sakindir ve asıl fırtına sadece sizin kafanızda kopuyordur.

kabir azabı da sanıyorum insanın kendi içinde. bazılarımız iki tarafın da çilesini hayattayken dolduyormuş gibi geliyor bana..