hiçbir insana güvenmemek

bana da mı güvenmeyeyim.

biz güvenmeyi anamız bizi daha 9 aylıkken yerimizden yurdumuzdan edince bıraktık kardeş.

yaşadığım durum. anlık ve kısa süreli güvenlerle idare ediyorum. bir olay ya da âna bağlı tek kullanımlık güvenler taşıyorum cebimde. lazım olduğunda kullanıyorum, ömrü bitiyor.
güven hissi bende sevgi ile doğru orantılı değil sanırım..

bir şeylere olan inancımı yitirdim.sorsanız ne olduğunu söyleyemem.
her şey beni yordu ama tek tek sayamam.
güvenim yerle bir oldu ama toplamak istemiyorum.
birçok şeyden vazgeçtim ama bu vazgeçmeye neler dahil bilmiyorum.
kimseyi istemiyorum, buna herkesin dahil olduğunu biliyorum.
yoruldum. öyle çok yoruldum ama beni hangi hayat gayesi bu duruma getirdi
bilmiyorum.
uyuyamıyorum,konuşmuyorum,sevmiyorum.
neden böyle olduğumu, bana neden böyle olduklarını bilmiyorum. sorgulamayı
kestim. pay biçiyorum bazen kendime. herkesin yaptığı davranışta bir anlam
arıyorum. bazen korkuyorum. bazen siktir ediyorum. bunun ortası yok çünkü.
birbirine çok değer veren insanların bile acımasız olduğuna şahit oluyorum. ona bunu
yapan, sana neler yapar? soruyorum kendime.
bilmemenin veya öğrenmemenin cahillik olduğunu düşünmüyorum bu sıralar. her
yeni şeyin sana acı katma ihtimali varken, bırak cahil kal diyorum. yeni bir tecrübe
istemiyorum. bildiklerim bana yetsin istiyorum. zihnimde ağırlık yapan şeyleri bedavaya satmak istiyorum.