hiçbir şeyin zevkli gelmediği hiçbir şeyden zevk alınamayan dönem

su an icinde bulundugum donemdir

yukarıda bir arkadaş şuan içinde bulunduğum dönemdir demiş. sana katılıyorum. iş yok, aşk yok, arkadaşlık yok ve en önemlisi seni anlayan kişi sayısı sıfır. bazen seni anlamak için çaba gösteriyorlar. o zaman da anlatasın gelmiyor. yok böyle bir yorgunluk !

bir şeylerin olmasını beklersin ve hiçbir şey olmaz.

"insan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. bekleyip durur insan. hiçbir şey olmaz. insan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. hiçbir şey olmaz. insan yalnız kalır. yalnız. yalnız..."

geçmiş olsun. sevgiler

şuan yaşıyorum bu dönemi. hayattan gram keyif almıyorum.

şartlar ne olursa olsun inadına asılıyorum. hayat bana yüz vermese de...

listesini çıkardığım okunmayı bekleyen 59 kitap kitaplığımda bana melül melül bakıyorsa, ben ise sene başından beri onlardan yalnızca 15 tanesini okumuşsam, derslerimin üst üste yığılmışsa, yapacağım onca işin gücün üstüne amaan deyip büyük bir kayıtsızlıkla telefonu elime alıyorsam, günün her saati "çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen" dizeleri beynimden, dudaklarımdan, parmaklarımdan akıyorsa, hiçbir şeyden zevk alamıyorsam bu başlıkla ilgili söyleyeceğim şeyler var demektir. ama işte kim uğraşacak yazamakla. boş verin.

çoğunlukla ergenlikte yaşanan dönem. en son o zamanlar yaşamıştım ben de. şimdi dünya yansa umurumda değil. her şeyi takıp kısaltacak kadar uzun bir şey değil hayat. yaşamanıza ve eğlenmenize bakınız.

çok değer verdiğin, gözünden sakındığın şeyin başkaları tarafından değersizleştirildigi zamanlar.

hep aynı şeyleri yaptığınız dönemlerde yaşanan sıkılmışlık duygusudur.

22 yaşındayım. eskiden çok feci şekilde eğlenebiliyordum. maça gidip sesim kesilene kadar tezahürat yapıyordum veya 2 saat boyunca heyecanlı bir şekilde maçı izleyebiliyordum. saatlerce keyif içinde online oyun oynayabiliyordum.
gece 12-2 halısahasına gidip bacağımda hal kalmayana kadar koşuyordum.
bunları yaparken de açıkcası feci şekilde zevk alıyordum.
bunları 20 yaşına kadar zevk alarak yaptım. son 2 yıldır yaptığım hiçbir şey zevk vermiyor bana.
daha doğrusu kalbimde bir şey var ve bunları yapmama izin vermiyor. o kalbimdeki şey bunların zaman kaybı olduğunu söylüyor bana/hissettiriyor.
içime yönelmem gerektiğini hissettiriyor bana.
sanki bir rüyadan yeni uyanmışım gibi hissediyorum bazen.

majör depresiftir artık bir üst eşiği intihar olabilir aman dikkat bebekler, hemen bir yardım alınmalı

depresyon yada başlangıcı dönemidir.

içinde bulunduğum dönemdir.

bi gidemeyen durum. onsuz nasıl yaşanır ki.

hey sen! git aile albümün ya da eski resimlerine bak. geçmişin ne çabuk geçtiğini unutma . hayattan zevk alamamaya vaktin yok hatirlayabileceğin şeyler yaşa. en azından hayal et.

bir mezarlık ya da hastanenin onkoloji bölümü ziyaretiyle bitebilir. denenmiştir. şu aralar onkolojiler bile covid hastalarına ayrılmış olabilir. siz en iyisi mezarlığa gidin. kafayı düzleyin aman halimize şükür deyip cırmalamaya devam edin.

depresyon dönemidir. kendimde majör depresyon illetiyle zamanında uğraşmış birisi olarak kişi yalnız bırakılmamalı, hatta doktor bana araba dahi kullanmayı yasaklamıştı.

depresyon çok tehlikeli bir hastalıktır dostlar. ciddiye alıp profesyonel yardım alın. depresyonda olan insan kendisinin zaten bu modda olduğunun da farkında olmaz. yani öyle ben depresyondayım diyip nargile cafede g.t gezdirenlere bakmayın siz.

evet tam da o dönemdeyim, dönemdeyiz. gençliğimizi aldılar bizden.