hoş çocuk değil mi sorusunu duyup tedirgin olmak

beğenilmekten hoşlananları mest edecek olan soru olsa da, ilgi odağı olmak arzusunda olmayanların canını sıkacak sorudur. kulak misafiri olunca topuklamak ister bazı insanlar.

40 yılın başı gidilen avm'de yemek katında yemek kemirirken beni de geçmiş yıllarda strese sokmuştu bu soru.
karşı masaya iki genç hanım oturmuştu efendim. ben yemeğimi yiyordum. efendi efendi yemek yiyorum yani. kimseye bakmıyorum etmiyorum. haşno fişno bilmem zaten ben.. neyse işte..
oturmuş ağzımızın tadıyla yemek yiyeceğiz. hoş çocuk ama değil mi sorusu soruldu ve maalesef benim tarafımdan da duyuldu.
içimden inşallah bana dememişlerdir diye geçirdim tabii. baktım benden başka hoş çocuk olma adayı bir hoş çocuk da yok ortamda. kadınlar, çocuklar filan var.
şöyle bi bakayım dedim ikilinin gözleri bende..
bir stres oldum, bir sıkıntıya düştüm. size anlatabilmem mümkün değil..
yahu kardeşim baksanıza işinize gücünüze allah aşkına, yemeğizi almışsınız yiyin işte. benle ne ilgilenirsiniz. niye beni hoş ilan ettiniz durup dururken. derdiniz nedir sizin?

beğendiysen de içinde sakla.

yemeğimi yedim ama nasıl yedim bir de bana sorun. bu kızlar da bir kurtulamadılar gitti şu hoş çocuk, bu hoş çocuk muhabbetlerinden.

sezen aksu’ya ilham kaynağı olan olay.

bu kadar cilvelisi olur mu be erkeğin? delikanlı mısın, kız mısın?
anlayalım artık, hop usta
sen başımıza bela mısın ?

*