içe dönük sosyal oyunlara mesafeli insan

bu kişiler çoğu zaman, kalabalık içinde rol yapmaya çalışırken tükenen, yalnız kaldıklarında ise güçlenen kişilerdir.

enerjilerini insan kalabalığından değil, yalnızlıktan, sessizlikten, kendi iç dünyalarından alan kişilerdir.

toplumda yaygın olan küçük çıkar ilişkilerini, yüzeysel nezaket kalıplarını, ikiyüzlü maskeleri görmek ve bunlara katılmak istemezler. dış uyaran (ses, kalabalık, diyalog) onlar için daha yorucudur.

bu insanlar dışarıya dönük benlik yerine içsel bütünlük peşindedir. yani başkalarıyla sürekli uyumlu görünmektense, kendilerine sadık kalmayı önemserler.

çoğu zaman yüzeysel ilişkilerin ardındaki çıkar, manipülasyon veya zorunlu nezaketi fark ederler. bu farkındalık onları uzaklaştırır.

daha az dost edinirler.
kendi ilgi alanlarına (okuma, yazma, sanat, doğa) yoğunlaşırlar.
kalabalıktan yorulduklarında yalnızlıkla şarj olurlar.

toplumun oyunlarını gören biri için, maskelerin ardında kalıcı bir anlam yoktur. gülüşlerin ardında bir çıkar, nezaketin ardında bir hesap, samimiyetin ardında bir menfaat gizlidir. bu yüzden böylesi insanlar çoğu zaman ''dışarıda'' ama ruhça ayrıksıdır.