içimizde kocaman bir sessizlik büyüyor

kimsenin bizi anlamadığını ne söylemek istesek duymadığını fark ediyoruz. içimizde kocaman yeşeren bir sessizlik büyüyor.

her şeye söz gerekmez. aslında bu sessizlik gerçekten büyüyor. çünkü artık olay haklı olmak meselesi bile değil. haklı olmanın bir ağırlığı bir sorumluluğu var. üstelik karşındaki haklı olduğuna bile bakma olgunluğunda değil. insanlar bunu umursamaz durumda. işte böyle nedenlerden dolayı insan kelimeler boşa gitmesin diye susuyor. sen ne anlatırsan anlat. insanların seni anlayabildiği gördüğü kadarsın.
küçük bir çevrede sessiz sakin yaşamak istiyor insan. günlük kavgalar çıkarlar dedikodular vs olmadan. sessiz sakince. internette aha sözlükte bile.
insanı yoruyor artık çoğu şey. anlamsız geliyor.
kendi küçük dünyamda kendi gerçekliğimde yaşıyorum.