ileri düzey affedicilik

beraberinde saygısızlığı, değersizliği getirir.

ister duygusal ilişkiler, ister arkadaşlık dostluk. insan affettiği, göz ardı ettiği şeylere dikkat etmeli. alttan alınca, tamam diyip yola devam edince insanlar artık size karşı hata yapmaktan çekinmiyor. verdiğiniz tepkiler ciddiye dahi alınmıyor.

çok değer verdiğinden veya kıyamadığından sineye çektiğin şeyler insanlar için artık yapılması olağan şeylere dönüşüyor.

sen yapsan affedilir miydin ? o da muamma.

ismekte kursları var, sertifika da veriyorlar.

eğer fazla empatik ve duygusal bir insansanız farkında olmadan edindiğiniz bir özellik oluyor. herkesi anlamaya çalışmak ve her yapılanın bir açıklaması olduğunu varsaymak, her davranışı da affedilebilir kılıyor. zamanla, aslında bunun için ne kadar kullanışlı bir hale geldiğinizi ve yaptığınızın aslında ileri düzeyde yıpratıcı olmaktan daha fazla işe yaramadığını görünce vazgeçiyorsunuz. çoğunlukla geç oluyor, ama zararın neresinden dönülse kârdır.

ben aşı yaptırmıştım küçükken

ben de olmayan şey. sittirin gidin alümünyum.