bu adamı hiç tanımam, en ufak selamlaşmamız dahi yoktur.

ama bu dağ fareleri üzerine geliyorsa bizim de onun yanında durmak boynumuzun borcudur.

gardaş sakın bir yere gitme, halep oradaysa arşın burada.

bunların insanlara ırkçı diyerek dillerinin ardında sakladıkları zehiri iyi biliriz biz.

yalnız değilsin.

masa altında resim çantası unutmak.

babanın öldüğünü anlarsın.

(bkz: based on a true story)

eski dönemlerde kalma el yazmalarının ve kaynakların ne kadar önemli olduklarını biliriz. bu mektuplar, fermanlar, resimler, şiirler ve müzikler dönemin atmosferini, toplumu ve insanların yaşamını bizlere iyisi ve kötüsü ile anlatırlar. bunlardan birinin örneğine yakın zamanlarda denk geldiğim için paylaşmak istedim:

amasra (antik amastris kenti) homeros'un ilyada'sından itibaren yazılı kaynaklarda geçen bir kasabadır. izmit (nikomedia) ile birlikte roma çağında bitinya'nın (mö 377 ve mö 64 yıllarında arasında hüküm sürmüş iznik merkezli bir devlet) metropollerinden birisidir.

tarihini geçmişe kadar inceleyebildiğimiz amasra'ya milattan sonra 1-2. yüzyıllarda yaşamış romalı yazar gaius plinius caecilius secundus'un, imparator ile arasında geçen mektuplaşmalarda bile görebiliriz. dayısı (gaius plinius secundus) ile karışmaması için genç plinius denen yazar 247 tanesi günümüze ulaşmış mektupları ile bilinir ve tarihin aydınlatılmasında bu mektupların önemi büyüktür.

gelelim bahsettiğimiz mektuba: ilk mektup genç plinius tarafından roma imparatorun'a yazılıyor:



plinius ilk yüzyıllarda bile kentin bakımlı ve planlı bir şekilde büyüdüğünden fakat toplumsal bir sorunundan bahsettiği bu mektuba imparatordan bir başka mektup ile yanıt alıyor:



1930'lu yılların başına kadar sağlam kalan ve şu an da kısmen görülebilen; amasra'nın içindeki küçük limana dökülen derenin içinde aktığı kesme taştan yapılmış tünel sanıyoruz ki mektupta bahsedilen kapatma işleminin mirasıdır. mektuplardaki bilgiler bir tarihi eserin tarihini ve ne amaçla yapıldığını kesin olarak ortaya çıkarıyor. bu da eski dönemlerden günümüze kalan eserlerin geçmişi aydınlatmak açısından ne kadar değerli kaynaklar olduklarını ve neden önemsenmeleri gerektiğini gözler önüne seriyor.

kaynakça: antik anadolu coğrafyası / strabon-geographika

harbiden en keyif aldığım gecelerden birisiydi. bir tanıma 5 favori oy düşüyordu. akış sürekli akıyordu. rezalet espriler havada uçuşuyordu. müthiş keyifli bir geceydi.

hekate, anadolu asıllı bir tanrıçadır. kendisine yunan mitolojisinde yer bulmuştur. sıklıkla üç yüzlü bir tanrıça olarak betimlenir. ayla ve denizle ilişkilendirilmiş büyüye hükmeden tanrıçadır. cehennemin kapılarını koruduğu da söylenir. ayın şekilleri olarak hilal-dolunay-sondördünü, başka bir deyişle bakire-anne-kocakarıyı temsil eder. diğer suratlarının demeter ve persephone olduğu söylendiği gibi selene ve artemis olarak da geçer. simgeleri ay ve köpektir.

her hafta ivmesi pozifit artan radyo programı.
sözlük yazarlarınında maşallahı var. *.
sayesinde dün akşam da eğlendik çok şükür.

aynı zamanda "beni neden sevmediniz" diyen yazardır. yalnız üzgün biçare hissetmiştir. montunu alıp gitmiştir.

musevilik ve hristiyanlığa göre adem'in ilk eşi. belli mecralara göre ilk feminist, bazılarına göre ise kadın iblis.

efsanelere göre:

lilith adem'e eş olarak adem ile denk yaratılan yani kilden yaratılmış bir kadın. durum böyle olunca adem lilith ile eşit olmayı gururuna yediremiyor ve lilith'ten sevgisini esirgiyor. lilith de bir sinirle adem ve cenneti terk edip yeryüzüne iblisin yanına gidiyor ve iblisle ilişkiye girip her gün 100'er çocuk doğuruyor. lilith'in terk edişiyle birlikte yalnız kalan adem'e tanrı bu sefer başka bir kadın yaratıyor ama bu sefer aynı hatayı yapmıyor ve adem'in kaburgalarından türetiyor bu kadını. ve işte karşınızda havva.

havva ile adem'in mutlu olduğunu gören lilith yeryüzünde cinnet geçiriyor ve bir gün iblisin kılığına girerek cennete gidiyor. adem ile havva'nın aklını çelerek elma'yı yemelerini sağlıyor. adem ile havva cennetten atılınca lilith de intikam almanın vermiş olduğu hafiflikle yeryüzüne dönüyor.

ama yeryüzünde de adem ile havva'yı rahat bırakmıyor lilith, çocuklarını adem ve havva'nın çocuklarını öldürmeleri için görevlendiriyor. ama tanrı bu duruma müdahale etmek istiyor ve yeryüzüne 3 melek gönderiyor lilith'e de diyor ki "eğer onları rahat bırakmazsan bu melekler de her gün senin bir çocuğunu öldürecek."

lilith kabul etmiyor tabii ve kendisi de çocukları öldürmeye başlıyor bu sefer. erkek çocukları 8, kız çocukları 20 günde öldürüyor.
ve bazı geceler erkeklerin rüyasına girerek onların boşalmasını sağlıyor ve spermlerini çalıp onlardan çocuk doğuruyor.

istiklal marşı ve kapanış

*gülmekten çene kaslarımızın ağrıyacağı yayın.* beklentim yüksek. bakalım kimler "yok artık" dedirtecek. vardır aranızda üniversitedeyken* ağlayarak kürsüyü terk eden? üstelik şiir tahlili yaparken* yok mu? hiç mi? allah allaaaah! nereden duydum ben bunu o zaman?* neyseee, merakla bekliyorum sevgili cenk. bol kahkahalı yayınlar.*

edit: spawn bağırsaklarına zeval gelmesin. çok güldüm.* iyisiniz.

apollon smietheon

haydi et yememeyi anladım ama hiç peynirsiz, sütsüz, yoğurtsuz bir hayat da düşünülebilir mi?

insanların saçlarına, kulak arkasına, enselerine yerleşen bitlerin yumurtasına verilen isim. sirke ayıklama terimi, buradan gelmektedir.

söz konusu tanım:

kurşun kalemi bıçakla sivriltmek.

rutinlerimiz. bir sebepten dolayı rutinlerimiz aksadığında anlıyoruz değerlerini. çünkü onlar hayatımızın bir parçası.

kedi besleyin. o minicik patileri, şişko göbeği görünce insanda ne sinir kalıyor ne stres.

allah affetsin yine çok güldüm dediğim başlıktır.*

banane laaaaaan.*

birçoğu kitaptan kitaba değişmekle birlikte ihmal edilebilir şeylerdir. ama bir tanesi var ki sinir bozması için kitabın sadece evrensel olarak algılanabilir şeklinde olması yeterli.

bir yere uzanmış kitabınızı okuyorsunuz. okuduğunuz muhtemelen heyecanlı da bir şey ama gözleriniz hafiften kayıyor. arada göz kapaklarınızın kapandığını fark etmenize rağmen ısrarla "bari şu bölümü bitireyim" diye direniyorsunuz. o sırada, yani siz tüm dikkatinizi satırlara verdiğiniz sırada, evet tam o sırada burnunuzun üstüne paaat diye bir şey düşüyor. burnunuzun direği ve gözlük kullanıyorsanız göz çevreniz okuduğunuzun kitabın ağırlığıyla doğru orantılı olarak sızlıyor. o tok sesle birlikte sinirlenip gözlerinizi birden açıyorsunuz ki her yer karanlık, yüzünüzdeki ağırlıkla uyuyakaldığınızı fark ediyorsunuz. yüzünüzden kitabı kaldırdığınızda etraf aydınlanıyor. bütün bunlar da sadece bir iki saniye içinde olup bitiyor. inadınızın durumuna göre de bu vurdulu kırdılı sahne dört beş defa tekrarlanıyor. ne tipo'su ne çeviri hatası, şunun kadar sinir bozucu başka bir olay bilmiyorum.

sırf şu sebepten kendimi hep tavana yansıtılabilir ve el ya da baş hareketiyle çevrilebilir bir kitap düzeneği icat ederken hayal ediyorum. sonra vazgeçiyorum, kesin biri yapmıştır bunu diye. burnum yamuldu yamulacağı kadar zaten, höf. *