sözlükçe şöyle de olabiliriz. hadi gariiii..

yunanistan topraklarından çıkan en muhteşem vokaldir benim nazarımda.

muhteşem bir eseri için

şey

kendim cidden kendim, bir insan 3 yıl boyunca istisnasız her sene bi vizesini kaçırabilir mi? kendimden başka, ne kadar kaygısız olursa olsun sınav unutabilen biri görmedim. her sene telafiye giriyorum yıldım artık kendimden ya.
bunu da vize geçtikten 4 gün sonra öğrendim yani şu an, uyku tutmadı sinirimden.

"erkek olarak fark yaratmak isterseniz sadece kibar olun.
çünkü o kulvarda fazla rekabet yok".
diyen zeki ve güzel sarışın.

küçükken nasıl da kıskanırdım bu fotoğrafları görünce. ama şimdi anlıyorum ki elinden tuttuğu o çocuk hepimiziz.

"beni görmek demek,mutlaka yüzümü görmek değildir.benim fikirlerimi,benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu kafidir." dediğinde yanılmıyordu.

kaç yaşına gelirsek gelelim çocuklar gibi kutlayacağımız bayramımız kutlu olsun!

açtığın yolda, gösterdiğin hedefe!

sanki her işi eksiksiz yapıyorsunuz da kahvem saatli geliyo'.

hayatın gerçeği.nerde 15 yaşındaki enerji.

2 aylık oğlumun nazar değer diye paylaşmaya çekindiğim fotoğrafıdır.

kulaklıktan gelen şarkıya sessizce eşlik ederken ağız hareketleri belli olmuyor.

siz ne olsun istiyorsunuz?

hem reddedilip hem kapımızda mı beklesinler? reddetmişsin adam da beyefendi gibi gitmiş. ne olsun yani?
hasta gibi hala devam mı etsin ki öyle olduğunda da ondan şikayet ediyoruz hahaha.

rica ediyorum kadın erkek yeşil ışık görmüyorsanız direksiyonunuzu başka yöne kırınız hahah. saygılar efem.

samimi değildir ve son derece komiktir. isim versem burayı yıkarlar. yani cidden yıkarlar.

neler gördüm neler. tanrı affetsin. nickaltı dediğimiz olay içten gelir ve yazılır. yürekten yahu yürekten. neyse.

hep süt helvası, abibikim çok güzel yapar, canım abibikim, n'güzel abidir o.

roma imparatorluğunda düzenli askeri birliklere verilen isimdir.

bu birlikler ücretli yaya askerlerden oluşurlardı.

koreli bir kızın, adını aldığı efsanevi kahraman prenses ile örtüşen yazgısı ve başladığı hayat yolculuğunun konu edildiği hwang sok-yong romanıdır.

erkek çocuk özlemi ile yanıp tutuşan bir ailenin 7. hayal kırıklığı(!) olan bari, doğduğu anda ormana ölüme terk edilmesi ile daha bebekken hayatın acı yüzüyle tanışır. elbette onu kurtaran ve kendisi gibi çeşitli önsezilere sahip olan babaannesinin yardımı ile tıpkı adını aldığı abı hayatın peşindeki prenses gibi önünde uzun bir yolculuk ve hayata tutunma mücadelesi vardır.

kitabı ilk elime aldığımda masal tadında, çeşitli güçlere sahip bir korelinin fantastik hikayesini okuyacağımı düşünürken bambaşka bir gerçekle karşılaştım.

kitapta, savaşın ve bölünmenin getirdiği yıkım, kıtlık, yoksulluk ve bunlar yüzünden insanların zorunlu olarak göç etmeleri, ailelerin dağılması, insan kaçakçılığı ve göçmenlerin yaşadığı tüm zorluklar çok yalın ve tarafsız bir dille okucuya aktarılıyor.

yazarın müslümanlara karşı önyargısız, adaletli ve açık fikirli yaklaşımı beni çok etkiledi.*

bazı yerleri bana sıkıcı ve uzun gelse de kitabı tamamlayabildiğim için mutluyum. özellikle göçmenliğin zorluklarını anlayabilmek ve o insanlara empati duyabilmek açısından okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.

yeter artık dedirten reklamdır.tvde ayrı youtube’da ayrı diğer sosyal mecralarda ayrı görüyoruz..icimiz dısımız trendyol reklamı oldu be!

akyaka'da, bana göre huzurun eşiğinde, doğayla bütünleşerek.

gerçekten bir insan 7'sinde neyse 70'inde de o mudur? işbu tanım, bunu tartışmak üzere girilmektedir.

evet. yaşlanmanın getirdiği çeşitli fiziksel değişiklikleri hepimiz biliyoruz.* peki yaş almanın psikoloji üzerine etkisi nasıl oluyor? yapılan uzun süreli araştırmalar yaş alındıkça daha az nevrotik, daha vicdanlı ve daha komik olduğumuzu göstermiş.*

araştırmalar, insanın özünün aynı kaldığını ama karakterinde duygusal bir değişim görüldüğünü ortaya koymuş. yani eğer siz 8 yaşındayken nevrotik özellikler taşıyorsanız, 80 yaşında da diğer yaşıtlarınıza göre daha nevrotiksinizdir. lakin;

kişilik olgunlaşması denen evrensel bir durum var. bu olgunlaşma genetik özelliklere, sosyal baskılara ve evrimsel dönüşümlere göre şekilleniyor. yani insan her saniye değişim içinde. bu hem hücresel bazda hem de bilişsel bazda böyle. bizler aslında 1 saniye önceki biz değiliz. ben mesela 10 saniye önceki halimden daha lanetli gibiyim.*

kişiliklerimiz hayatın zorluklarıyla başa çıkabilmek için sürekli değişim gösteriyor.* tecrübe dediğimiz kavram da buradan çıkıyor olabilir. yaşlanmanın bilincinde olmak, belki de kendimizi daha güzel yönde şekillendirmemiz için bir fırsat olabilir.