mutlu olmanın en büyük erdem olduğu evrendeki en kutsal farkındalıktır.

-o beni sevmiyor!
-asla deniz kenarında bir villam olmayacak.
-ben de öleceğim.
-ben öldükten bir kaç on yıl içinde adım unutulacak.
-insanlar çok cahil ve aptal.
-çocukluğumdaki bayramları bir daha göremeyeceğim.
-...........

aklımıza gelen bir çok negatif düşünce (aslında negatif değil, herkes bunu yaşıyor) bizi mutsuz edebilir ama değiştiremeyeceğimiz gerçeklere takılıp kalmak, onları dert edip sürekli düşünmek sadece ve sadece bize zarar verir.

gerçekleri kabullenin güzel insanlar

her yürek atışınız, her nefes alışınız, her sevişmeniz, her su içmeniz, her yağmur kokusu, her güneş yanığı, her kuş sesi, her çiçek kokusu, her bal tadı, her düşünceniz,
her umudunuz, her manzara görüşünüz. her ....... güzel ne varsa

hayat çok güzel. negatif olsa da pozitif olsa da hayatı kabullenin.

“35 yaşındayım… daha hiç bir şey yaşamadım ki ortasında olayım hayatın. ama kenarındayım o kesin; hem de en kenarında, bizim mahalle gibi… hayatta en çok askerliği sevdim. ben askerken çok sevda mektubu yazdım; başkalarına. çok mektup okudum; başkalarının. elin gariplerine de eziyet ettim. niye? çünkü ben şehirliydim. nüfusumda buranın adı yazıyor; ama şehir beni takmıyor…”

yusuf (yeditepe istanbul-1. bölüm)

insan türünün en eski ve hala verim alabildiği alışkanlıklarından biri. özellikle ortadoğu siyasi tarihinde bu suistimallere karşı milletlerin bağışıklık geliştirdiği herhangi bir dönem görülmemiştir.

dinlerken 2009 yılında, yağmurlu bir akşamda sokak lambasının ışığını anımsatan* çok sevdiğim bir şarkı.

normal insan.

eskiden de kullanılan bir kelimeydi. ne olduysa göze batırılır oldu son zamanlarda. "yav he he!" daha sinir bozucu mesela bence.

kendisini ısırmamak için kendimi çok zorlamam gereken yazar. hayır ısırınca bu sefer yetmeyip komple yemek durumunda kalacağım, işime gelmiyor.

ben de ekşi gibi olmasını istemem açıkçası, 3 dk ya kendi yazdığını bulamazsın. ama bir tıkanıklık olduğu da aşikar. daha önce de dedim üyeye göre tanım yazan çok az hala.

balık....
özgürce masmavi denizlerde tüm dünyayı gezerdim.

fevkalade
kafi
alâ
velhasıl

willie dixon'un 'gördüğüm en iyi mızıkacı' dediği chicago blues'un underrated mızıkacısı..

chicago blues deyincee akla little walter ve sonny boy willamson ii gelir ancak big walter, nam-ı diğer ''shakey''* utangaç yapısı ve mütevazı mizacı sebebiyle biraz daha arkaplanda kalmış. 5 yaşında mızıka çalmaya başlamış üstad. memphis jug band grubunda çalmış ve kendi deyimiyle orada pek çok yeni şey öğrenmiş. 20'li yaşlarda kısa bi süre ara verdikten sonra bb king'le beraber yeniden çalmaya başlamış. daha sonra muddy waters ile kayıt yapma imkanı bile yakalamış ama sözleşmedeki taahhütleri yerine getiremediği için yollar ayrılmış. hayatının en büyük fırsatı inanılır gibi değil muddy ile çalışma imkanını elde etmişsin ve umrunda bile değil çok acayip bi adam. şöyle ki şöhreti single'lar ile biraz artınca tekrar waters ile çalışmışlar. jimmy rogers ile beraber - özellikle walking by myself - kendisini meşhur edecek işlere imza atmış ve chicago blues klasikleri arasına girmiş. eğer beraber iş yaptığı gruplarda daha etkin bi tutum takınabilse ve bu kadar içine kapanık bi mizacı olmasa çok daha başka bi kariyeri olurdu shakey'in. son olarak shakey yine kendi deyimiyle mızıkaya ilk ekleme yapan adam olarak kabul edilir.

bir jerome k. jerome kitabıdır.

sürekli aklıma düşen bir kitaptı, türkçeye farklı farklı isimlerle çevrilmiş olan bu kitabı adı karşıma her çıktığında alıp okumaya karar veriyor, sonra da unutuyordum. sonra kütüphanemde okumadığım kitap sayısı yedi yüze ulaşınca muhteşem ve ikna edici bir tavsiye üzerine kitap almayı bırakıp kütüphanedeki kitapları elden geçirirken bu kitabı zaten satın almış olduğumu gördüm ve hemen okudum. yani hemen okudum. tek oturuşta.

çünkü bu kitap tek oturuşta okunacak bir kitap. eğlencesi bol, düşündürme gücü yüksek ve sanki her sayfanın arasından yerlere göklere taşan zeka kırıntıları ile dolu. itiraf etmem gerekir ki kitabı okurken çok güldüm. kast ettiğim şey beğeni ile gülümsemek değil, tam anlamıyla gülmek.

kitap, adıyla vaat ettiği içeriği her şeyi ile kitap boyunca sunuyor okuyucuya çünkü kitap büyük oranda bir kayıkta yolculuk yapan üç arkadaş ve onlardan birine ait olan huysuz bir köpekle ilgili. bu bir tatil arkadaşlar için ama bu üç arkadaş olmayan sorunları büyüterek sorun haline getirme konusunda o kadar sorumluluk sahibi ki sorunsuz tek bir kulaç atamıyorlar.

ben üçünü de çok sevdim -köpekten pek hoşlanmadım- ve bu kitabı okursanız deniz tutma riski ile karşılaşabileceğiniz konusunda sizi uyarmalıyım.

o zaman vira bismillah!

21'

şeker portakalı.

şimdiye kadar bildiğim en iyi yöntem;ted ile marshall'ın yöntemidir.

"bırakalım şu adamlar halletsin;

gelecekteki ted ve gelecekteki marshall"

sozluge geldigim ilk gunlerde tam bilmedigim icin noktalama isaretleri kullanmamistim, gunluk hayatimda da kullanmiyorum. fakat yaklasik ayni gun farkedip dogru sekilde yazmaya baslamistim. bazi yazar arkadaslara da tavsiyem saldirgan bir uslup yerine uyarilicak konuyu kibarlikla soylemeleri, belki boylece ciddiye alinabilirler.

geçmişte yaşanan zor günleri hala unutamayan veya gelecek endişesine sahip kişiler sahip olduklarının keyfini çıkaramaz belki. bu noktada onlar için değeri olmayabilir. ama onun dışında bir çocuk ailesinden bir çikolata veya bir bisiklet istediğinde onu alacak durumda ise alır ve çocuk mutlu olur.
para yoksa alamazsa eğer mutsuzluğu satın almış olur.
çok nadir rastlanan veya tedavinin pahalı olduğu hastalıklar var. bu paraya sahip olmak sağlığa kavuşma ihtimalidir. mutluluktur. önce sağlık gelir. sağlıklı ve mutlu yaşamak için de para gerekir. araç olduğu sürece mutlu eder. amaç haline gelirse belki hırsı artıracağı için kişinin mutluluk eşiğini yükselterek mutluluğa ulaşmasına engel olabilir.

çocuğun var mı??
yok.. olsa sen mi bakacaksin..

0.5 uç kullananların durduk yere mal olduğu başlık.

"yenilmişsem
elim kolum bağlı
boynumda yağlı ip
gelip dayanmışsam
darağacına
dudaklarımda yarın
gözlerim yarınlarda"

kendi eşyaları arasından çıkan not defterine karaladığı şiiri.