önce bir buluşma yapılsın, sonra beni hakeden şanslı kadını açıklarım.

arkadaşlar zaten isim hafızam eksi yüzbilmemkaç. zor hatırlıyorum kim kimdi.
bir de sürekli nick degistirmeyiniz lütfen. şöyle bir şey oluyor bende;


napalım sözlüğü elimizde kim kimdir resimli sıralı tam liste ile mi okuyalım.

oo baskın varmış, brother from another mother tarafımdan hemde! * açtım radyo’yu 6 dakika sonraki “planlı spontane” baskını bekliyorum.

içinde hala yarınlara dair umut taşıyanlarınız varsa eğer.. sizi gerçekten kutluyorum.
ben tükettim.
bünyem bütün bu olanları kaldırmıyor.
yazıklar olsun size. başka sözüm yok.

komşusun lan sen. sen kimsin ki yani sana ne a**. kızın anası babası karışmıyor bu manyak kendinde söz hakkı görüyor.

kapıya çarpmıştır. yada dolap kapağı çarpmıştır. başka ne olucak. sizde yani.

taliban için lokum dağıtana yaptırım olmaz, taliban bayrağı açana yaptırım olmaz ama onu protesto edene yaptırım olur.

rivayet odur ki artık yaşı bir hayli geçkin bir döneminde walter benjamin’in evine gelen bir muhabir, yeni alınmış koliler halindeki kitapları görünce şöyle sorar:
“tüm bu kitapları okuyabilecek vaktinizin olduğuna inanıyor musunuz?”
benjamin’in muhabire cevabıdır:
“kitaplar yalnız okunmak için değil, aynı zamanda birlikte yaşamak içindir de.”

aynen ya

biri çıkıp demiyor ki "iyi ki varsın bir bilen"

browniyi yiyor mu yoksa onunla sevişiyor mu anlaşılamayan birtakım kadınların bulunduğu reklamlar. itici...

bir de magnum reklamları var ki, sanırsın... neyse, bunu yazmayayım da hayal gücünüze bırakayım.

sizi bilmem ama bende tiksinti uyandırıyor bu tür reklamlar. tıpkı cips ya da kraker reklamlarındaki çatır çutur yeme sesinin yaptığı gibi...

şaka maka tam 5 sene önceydi.

zaman ne çabuk geçmiş.

yanlış başlıktır. bir sürü kadın rapçi vardır.
lil zey
ayben
kolera
derya
rozz kalliope
aklıma gelenler bunlar.

"atlasam bir vapura, şehre insem diyorum, şehir umutların, tesadüflerin, tehlikelerin, gürültülerin içinde her zaman elimin altında bulunan bir sergüzeşt tombalasıdır. sokarım elimi bu torbaya, çekerim 77 numarayı, çinko, 19 numarayı, tombala!"

sait faik abasıyanık - kış akşamı, masa ve sandalye.

1960'lı yıllarda reklamcılığın gerek gizli gerek açık rekabetçi çocuklarının hayatlarını türlü baharat ve meze çeşitleriyle önümüze getiren dahice yapım. bu dizide her şey vardır. aşk vardır, para vardır, puro vardır, seks vardır, kızılı vardır, sarışını vardır, kötüsü vardır, masumu vardır vardır. tıpkı sıradan bir hayat gibi. bu arada herkes don draper'a bayılır durur ancak mahallemizin roger sterling'tir, her neyse... isminin mad men olduğuna bakmayın dizide her ne kadar olaylar bu adamların iş hayatları ve karmaşık ilişkileri etrafında dönüyor olsa da arka planda ya da hayır hayır direkt ön planda kadın karakterlerin de gelişimlerini bu divane adamlar karşısında süratle tamamladıkları görülmekte ve izlerken bu durum bana haz vermektedir. çıkarcı insanlar, dedikodular, ahlaksız ve sıra dışı ilişkiler, karşı konulamaz arzular tüm gerçekliğiyle sebepli sebepsiz göze sokulur. şimdi bunun nesi güzel ablacığım diyebilirsiniz, her insan evladının hakkıdır bunu demek; ama burada gerçek ile yalan arasındaki kırmızı çizgide gidip gelmektedir karakterlerimiz. çok önemsiz gibi görünen sahneler aslında çok şey anlatmaktadır. bilinçaltındaki her bir düşünce ve görünenin ardındaki gerçek hisler çok güzel aktarılır. gerçekleri ana hatlar değil detaylar şekillendirir. bu deli adamlar ve aynı oranda kaçık kadınların yemişş oldukları her bir haltın aslında dile getirilenden çok daha başka sebepleri, istekleri vardır bir yerlerde.

bu arada hemen hemen her bölümün diğer dizilerdeki gibi ciddi bir olay olmaksızın gayet sıradan bir biçimde bitivermesi ayırt edici özelliklerinden biridir. müzikler başarılıdır, kostümler başarılıdır, oyuncular harikadır

kayahan - bir aşk hikayesi