1930 larda dil inkılabı nedeniyle köklü bir değişime uğrayıp türkçeye dönüşmüştür ve robotsal bir hale bürünmüştür.

(bkz: oturgaçlı götürgeç)

edit: (bkz: mübalağa sanatı)=(bkz: oturgaçlı götürgeç)

sen tabiatın yüz karasısın, biliyorsun değil mi?

bazen içlerinde kaybolup gidiyorum.

gibimsitrak

duygusal terörist olmaları.

dünden kalanlar artı ekmek.
her akşamda yemek yapılmaz.
hem yazar olup, hem yemek nasıl yapalım?

bilgi sızdırmak amaçlı değil bizden olmaya gelmişlerse ‘merhaba’ demek isterim .

hemen izleyip bitirdiğim gösteridir.

fakir olduğum için canlı izleyememiştim.
bakın sözlük yazarı olmanın ilk kuralı böyle gösterilere canlı izledim yazmaktır.

ehehehe canlı izlemiştim. *

neyse gelelim olaya. bir kere 30-40 liraya cem yılmaz izliyorsunuz. sağ ol lan netflix.
içeriğe gelecek olursak hayvan gibi komik. kahkaha atarak izledim. tebessümle izlediğim yerler daha fazlaydı.

ben kıyas yapmadım, yaparsam mantıklı olmazdı. abi 2008 de 100 kere kahkaha atmıştım bu gösteride 5 kere attım falan demeyeceğim.

hiciv, eleştiri, tecrübeler, aile, yeni dünya gibi konuları çok iyi gözlemleyerek bize aktarıyor. bazı kısımlar cidden kahkaha attırıyor. gidin izleyin. kıyas yapmayın.
keşke daha uzun olsaydı dediğim bir gösteriydi.
sonuç olarak türkiye’nin en komik adamının gösterisidir.

not: cem çok bozdu yeaa diyerek kendinizi kasarak izlemeyin sonra üzülürsünüz.

istanbul üsküdar:
buradan.

'sevgili, seven, dost' anlamına gelen arapça kökenli (bkz: habib) szöcüğü ile oluşturulan bir isimdir. 'allah'ın dostu, allah'ı seven kişi' anlamına gelir.

ömrünün sonuna kadar herhangi bir sanatçı konseri farketmeksizin konserden men edilmesi gereken insandır.

bu gözler konser esnasında canlı yayın açan telefonlar gördü. sevgilisiyle gelmiş herif. ıkiside başladılar konserin başından sonuna kadar instagramda canlı yayın açmaya. biri kapattı diğeri açtı. canlı yayına gelen kişi sayısı da 1 (bir). o da yanındaki sevgilisi * ulan dellendim bak yine. canlı yayını kapattılar, videoya aldılar, videoyu kapattılar whatsapp'tan akrabalarını görüntülü aradılar.

peki biz ne yaptık? konser sonrası fake hesaptan ikisine de sövdük.

en sevdiğim şeydir. anlat kurban olduğum öyle miymişim ağzını yerim senin devam et.

henüz internetin ve sosyal medyanın yaşamımıza girmediği, televizyon kanallarının da sayıca az ve içerik olarak da günümüze kıyasla pek zengin olmadığı, insanların en önemli eğlencelerinden, hobilerinden birinin, kolay okunan, suç, gerilim, macera, aşk konulu popüler romanlar olduğu, 70’ li ve 80’ li yıllarda romanları peynir ekmek gibi tüketilen yazarlardan biri de, ingiliz romancı barbara cartland’ dı.



asilzade bir ingiliz ailesinin çocuğu olarak, 9 temmuz 1901 yılında, edgbaston, birmingham’ da dünyaya gözlerini açan, mary barbara hamilton cartland, babasını 1. dünya savaşında, iki erkek kardeşini de 2. dünya savaşı’nda kaybetti. ailenin tek kız çocuğu olan cartland bir çok ingiliz soylusu gibi iyi bir eğitim almıştır. cartland ingiliz asilzadelerinin hayatlarını kitaplarına da yansıtmıştır ve saraylar, şatolar, malikaneler, kraliyet aileleri, lordlar, sörler, cins atlar, yazarın romanlarında bol bol işlenmiştir.

70’li ve 80’li yıllarda romanları ülkemizde altın kitaplar yayınevi tarafından basılan ve romanlarının arka kapağında da mutlaka üzerinde pembe bir elbise, boynunda pahalı mücevherler, elinde de cins bir süs köpeğiyle bir fotoğrafı bulunan barbara cartland, 1990’ lı yılların ortalarına kadar sattığı kitap sayısı 1 milyarı bulduğu için adını guinness rekorlar kitabı‘na “dünyanın en çok satan yazarı” olarak kaydettirmiştir. iki ayda bir kitap yazdığı söylenen ve 98 yıllık yaşamına 723 kitap sığdıran cartland’ ın adeta kum tanelerini andıran kitaplarının içerisinden sadece beş tanesinin beyaz perdeye aktarılması ise onun romanlarının kalitesi hakkında bir fikir verebilecektir.



az kalsın unutuyordum, barbara cartland aynı zamanda prenses diana’ nın da üvey babaannesidir ve yanlış aklımda kalmadıysa prenses diana’nın ölümünden sonra da, basına aşağı yukarı şu anlamalara gelen bir açıklama yapmıştı: “diana aşkı benim romanlarımdan öğrenmişti ve gerçek aşkı da sadece benim romanlarımda bulabilmişti. o aşka inanan ve aşkla ilgili her şeye deli olan bir kızdı. onda mutluluk dağıtma yeteneği vardı, insanların içine karışır, onlarla konuşurdu. kraliyet ailesinde hiç kimse onun yerini tutamaz. onun arkasından yas tutmak da onları kurtaramaz. zaten kraliyet ailesinin üyelerinin hepsi alman kökenli, bir tek diana gerçek ingilizdi.”

romanlarında genellikle aşk ve cinsellik temalarını kullanan, bir çoklarınca romantizmin kraliçesi olarak kabul edilen, yine bir çoklarınca da romanlarında, gerçeklikler dünyasından uzak, kadını, adeta, oyuncak süs bebek gibi gösteren, ütopik aşklardan ve hayatlardan bahsetmesi nedeniyle sürekli eleştirilmiş olan barbara cartland’ ın romanlarından bazıları şunlardır:
pembe koleksiyon serisinden: aşk işareti, uzak diyarlarda aşk, aşk yolunu bulur, aşk şatosu
aşk daima kazanır, gökteki yıldızlar, aşk gemisi, tehlikeli maske
ayrıca: affet sevgilim, aşk çemberi, aşkı sende buldum, bir çiçek bin sevgi, buğulu gözler
cennetteki ışık, hayalimdeki cennet, ilk aşkım, kalbim senindir, kalbimin tek sahibi





723 tane aşk romanı yazmayı başaran barbara cartland, haliyle, yaşadığı dönemde aşk, evlilik ve ilişkiler gibi konularda uzman olarak kabul edilmiş ve ekranların gözdesi olmuştur. 1983 yılında ingiltere' de yayımlanan “kim kimdir?” isimli kitapta hayatına en geniş yer verilen tek isim olan cartland, 1991 yılında da 70 yılı bulan edebi ve sosyal çalışmaları nedeniyle kraliçe elizabeth tarafından “dame commander” asalet unvanına layık görülmüştür.

aynı zamanda piyesleri de bulunan, fiziksel yönden gerilemesine ve akıl sağlığı da bozulmaya başlamasına rağmen, 95 yaşlarına kadar görsel ve yazılı basında boy göstermeye ve röportaj vermeye devam eden yazar, 21 mayıs 2000 yılında, 98 yaşında, ingiltere’ nin doğusundaki hertfordshire kontluğunda hayata gözlerini yummuştur.

yönetmenliğini kıvılcım akay'ın yaptığı 2019 yapımı belgesel film. ayrıca şu an mubi'de gösterimde.

film son yıllarda sıklıkla karşılaştığımız problemlerden birine temas ediyor. konusu şöyle: 29 yaşındaki senegalli amina, ekonomik sebeplerden dolayı türkiye'ye göç eder. onun için bu göçün en zor kısmı kızını arkasında bırakmasıdır. 7 yıldır görmediği kızının özlemi her geçen gün artar ama zaten tüm bu zorluklara katlanmasının sebebi de yine tam olarak kızıdır. amina'nın en büyük dileği bir gün kızına tekrar kavuşmaktır. bir de şimdilik bir tekstil şirketinde mağaza modeli olarak çalışsa da gerçek bir model olmanın hayalini kurar. her ne kadar bunun için biraz geç olduğunu bilse de.

film, amina'nın hem kadın hem siyahi hem de bir göçmen olarak türkiye'de yaşadığı zorlukları hiçbir şekilde ajite etmeden aktarıyor. hatta, belki olumsuz bir yön olarak yönetmenin bazı gerçekleri yumuşatmış, daha hafif bir dille aktarmış olduğunu bile söyleyebiliriz. aynı zamanda bir göçmenin hayalle gerçek arasında yaşadığı gitgeli, yola çıkarken düşündüğü ile yaşarken karşılaştığı gerçeğin ifadesi bence oldukça güçlü.

bu temada elbette birçok göçmen, mülteci filmi var. ama farklı olarak, bu filmin başarılı olduğu noktalardan biri insan neden göçer, neden göçmen olur sorusuna kısmen cevap veriyor olması. bunu da karakterin öyküsü üzerinden değil; ülkenin tarihi üzerinden objektif bir dille ifade ederek yapması. mesela senegal neden az gelişmiş bir ülkedir? senegalli biri neden ülkesini terk eder ve başka bir ülkenin hayalini kurmak zorunda kalır? bu noktalarda geçmişte yaşanan köleliğe, sömürgeciliğe vurgu yapması bence oldukça iyi.

bence filmde iki önemli cümle var. birincisi işveren tarafından (buna otorite veya güç sahibi de diyebiliriz) göçmene (zayıfa veya güçlü tarafından öteki görülene) söylenen sözler ve tavır. zaten zorunda kalmış, zorunda bırakılmış olana, ondan çok fazla şey isteyip ama hiçbir şey vermeyip "istiyorsan yap, istemiyorsan yapma" özgürlüğü bahşedilmesi oldukça gülünç. ikincisi de yine aynı örnekten göçmenin ağzından çıkan "başka seçeneğimiz yok" cümlesi. aslında günümüzde de iş yapıları içindeki adaletsizlik, ücret dağılımı, çoğunluk ve öteki arasındaki gerginliğin çıkış noktasının da bu olduğunu görebiliriz.

filmdeki bir başka detay ise amina'nın ve belki çoğu göçmen ve mültecinin türkiye'yi aslında bir kurtuluş değil de köprü olarak görüyor olması. bunu aslında gerçekte de görüyoruz, yaşıyoruz. ama avrupa'ya ya da amerika'ya gidemeyen göçmen, mülteci yine türkiye'yi yuva kabul etmek zorunda kalıyor. bu birkaç senedir bana şunu düşündürüyor: ülkedeki belirli sıkıntılardan dolayı birçok insan başka bir ülkeye kaçmanın düşüncesi içinde. geçenlerde arkadaşlarla sohbet ederken 150 bin tl ile dolar almış bir arkadaşım 6 ay boyunca kanada'da kaçak yaşayarak oranın vatandaşı olabilmek üzerine bir olaydan falan bahsetti. belki bir kısmı abartı ve şaka, ama gerçeklik payının da olduğu aşikar. insan neden başka bir ülkede kaçak yaşamanın hayalini kurar diye düşünmeden edemiyorum. insanlara bunları düşündürenler utansın. birkaç sene evvel bu insanlar neden çıkıp çıkıp gelir diye anlam veremeyen ülkenin insanları, şimdi aynı şekilde bir hayat sürdürmenin yolunu arıyor. kimseyi yargılamamalı. sonuçta herkes bir şeylere zorlanıyor, mecbur hissettiriliyor.

günlük canım ülkemin dertlerini anımsadıktan ve 3829 cümle kurduktan sonra, kısaca: harika bir film değil ama güzel film, konu iyi. ve 70 dakikacık.

sesler ve küller şiirinde; " yok başka bir cehennem yaşıyorsun işte" diyen behçet aysan'ın kaleminden dökülen dört güzel şiir. sesler ve küller'de haklıydı aysan, 1993 yılında onu sivas katliamında bir saman alevi gibi yutan yangını henüz yaşamadan da biliyordu, asıl cehennemin insan olduğunu. yine de şiirlerinde dünya denilen bu yangın yerini bile güzelleştiren bir yanı vardır aysan'ın. geriye bir çok şiiri ile beraber dört eflatun şiir kaldı, insanı bin yerinden yaralayan dört şiir yalnızca. bir eflatun kelebek, bir eflatun aşk, bir eflatun ölüm ve bir eflatun menekşe'den oluşuyor dört eflatun şiir.

capcom'un street fighter serisi dövüş oyunlarında özel bir saldırıdır. ryu, sakura, ken, gouken, akuma karakterleri tarafından kullanılabilir. halk arasında adı aduket olarak da geçer.

ülkedeki seksüel ve duygusal normlar yüzünden her türlü geri dönüşün "bana yürüyor" sanılması.

arkadaşlar insanlar konuşurlar, konuşurken jest ve mimikler devreye girebilir, karşınızdaki size gülümseyebilir.. sakin olun. bunlar yürüme fantezisi değil aksine insan olma göstergesidir.

"bana güldü kesin hoşlanıyor"
"saçıyla oynuyordu kesin gönlü var"
"elini kolunu koyacak yer bulamadı, bu kız/erkek bana aşıııkkk"

evet herkes size yürüyor, tapıyor, ölüyor..

gelelim sözlüğe beğenir ya b e ğ e n i r ne var bunda? ne olabilir? napsın her giridiyi mesajla mı tebrik etsin?

adına girdiler açıp aşkını mı ilan etsin :))

yapmayın çocuklar bakın burada beşik sallarken yazıyorum yapmayın aa.

yetmiyor kelimeler, kendimi ifade etmeye de karşıdakini anlamaya da.

bazı kelimelerin, bazı anlamlara gelmemesi dışında bir şey bu.

ne kadar naçar kalıyoruz, anlamlandırırken..

tirbüşonla çıkarılan mantar bir bez yardımıyla tutularak koku testi yapılır ve küflenme olup olmadığı kontrol edildikten sonra boş bir ekmek tabağına bırakılır. ardından şişeden az miktarda şarap bir kadehe dökülür ve 45 derecelik açıyla göz hizasına kaldırılarak rengi kontrol edilir. daha sonra kadehin sapından tutarak hafifçe sallanır. kaliteli bir şarap çeperlerden yağ gibi bir kıvamla dibe inmelidir.

eğer yıllanmış bir şarabın sunumu yapılıyorsa dekantasyon yapılmalıdır. bu işlem için kadehteki şarap özel bir sürahi olan dekantere dökülüp dekanter yan çevrilerek döndürülmelidir. dekantasyondan sonra şarap 20 dakika dinlenmeye bırakılmalıdır.

sevdiğin her şey senden yana olmuş
şehir bana kafa tutuyor
bazen bir şarkı, bazen bir sohbet
hayat boğazımdan geçmiyor.
kenan doğulu
gene yapmış yapacağını.