mew'in dna'sından yaratılmış bir pokemon türü.

dobby, marsyolcusunun diğer ayağı bitirmesini bekliyor.

aile üyelerinden en büyük olani yatağında acılar icinde kıvranıyorken öylece seyre durma anı.

çeşitli bahçelerin duvarlarından aşılan yayın.*

hayattaki yerim tam olarak bu sokak lambası diye düşünüyorum bazen. bir görevim vardır, bir amaç uğruna yaşamam gerekiyordur ama yapmam gereken tek şeyi bile çeşitli imkanlardan dolayı yapamam. yalnız, ıssız ve karanlık bir yerde hiçbir işe yaramayan, öylece duran sokak lambası gibiyim. sadece durup etrafımda olan biteni sessiz sedasız izliyorum, ne kendime ne de etrafımdakilere faydam var..
gece gece içerledim bu duruma, sokak lambası bu kadar önemli olduğunu bilseydi ağlardı sanırım.

başkasının hayatı hakkında ileri geri konuşmamak

(bkz: peaky blinders) 'tan tom hardy
tik

babamın dede tarafının lakabı var, hala daha sülale köyde "kantırlar" olarak tanınıyor. biraz deşince eskilerden birinin yoğurt sattığını, belinde kantar taşıdığını, kantarı belinde, kantarı belinde diye diye yıllar içinde kantırlara dönüştüğünü öğrendiğim lakap. pek komik değil ama garip.

"gamzen beni benden aldı, düştüm sanırım*" şeklinde gelen iltifattır efendim. şahsın benden üç yaş küçük olması da şahanedir. *

aslında bağlaç olmayan, yalnız çalışan, tek takılan, özgür olması gerekirken 2 kelimenin arasında sıkışıp kalmış olan harf topluluğu.

yazık olan te.
"bunu yazanın teee..!" deme isteği uyandıran te.

kimseyi sırtında taşıma, gün gelir yoruldum, dinleneyim der, sırtından indirirsen, senden kötüsü olmaz.

“çalıştığı biber tarlasında sancılanınca kaldırıldığı hastanede doğum yapan 18 yaşındaki e.ö.'nün 3 yıl boyunca cinsel saldırıya uğradığı ortaya çıktı. gözaltına alındıktan sonra tutuklanan zanlı, yaptığı itiraz üzerine 12 gün kaldığı cezaevinden adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.“
kaynak

boğazımı düğümleyen haberdir. içimden çok şey geçiyor ama konuşmaya mecalim kalmadı artık.

türkiye'nin dört bir yanından gelenlerin doluştuğu odalar olduğundan böyle bir gerçekle karşılaşıyoruz.

aynı zamanda bir aydır bulunduğum odada yaptığım genel bir analizin sonucudur. var böyle bir şey. beş kişilik bir odada kalıyorum.

birinci yatakta anadolu'nun doğusundan gelen tam da kendi kültürünü dolu dolu yaşayan tesettürlü, namazında niyazında rabiasu var. sonuna su adını kim eklemiş diye sorduğumda ailem çağa ayak uydurmak adına eklemiş dedi ama özünde yine arapça ismi de ihmal etmemişler. nihayetinde arapça isim çokomelli. kur'anda yazması gerek. onun dışında kendisi odamızın şule yüksel şenler'i olur. tek müslüman kendisi olduğu için tam bir mücahide gibi davranıyor. vaaz falan veriyor. odanın içine şeriat getirme gibi planları mevcut, bu plana karşı kara ayrağımızı diktik bekliyoruz ne yapalım.

ikinci yatakta ise ateist, feminist, üç yavru kedisi olan ve evet evet mor saçlı izmirli pelinsu var. feyza altun kitaplarıyla dolu masası. atatürkçü kolyesi ve dövmesiyle en büyük hayali anıtkabirde sevgili ile el ele çekilmiş bir fotoğrafı instagram story'sine atmak. sokakta yürürken kendisine bağyan diye seslenen dayılara dönüp "bayan değil kadın" diye ders vermek âdeta hobisi olmuş artık. ancak şunu belirtmeliyim ki mervelere gidiyorum falan demiyor direkt berkecanlara gidiyorum daddy diyor ve telefonu kapıyor.

üçüncü yatakta ülkücü bir ablamız var adı asena maşşallah sürekli uluyor. alın, yanak, kol, bel her yerde bozkurt işareti var. hep kırmızı beyaz kombini yapıyor. türkeş'ten nağmeler atsız'dan dizeler, kız orgazmini böyle yaşıyor resmen. biyosunda " kalbi kürşad olanın yari asena olsun," yazıyor hilal bıyıklı aslanlara bir çağrı ki kızın bıyıkları çıkarken bile hilal şeklini alarak çıkıyor. sübhanallah.

dördüncü yatakta ise anadolu'nun ortalarından gelmiş deniz hasretiyle yanan deist bir kız var adı doğa. bağ bahçe orman dolaşıp evrenle alışveriş derdinde. evrene pozitif enerji yayıp pozitif enerji alıyor. yoga yapıyor, vegan aynı zamanda. oda da günde üç kez 'ommm' sesi duymaya alıştık sayılır. burçlara feci ilgisi var gelecekte ünlü bir astrolog olmayı planlıyor.

beşinci yatakta da ben varım. şimdi benim durum daha sıkıntılı. anarşistim ben ne milli ne dini değerlerim yok. bomboş dümdük insanım. hepsi kendi fanatikliğinden ortaya bir şey koyuyorlar bana gelince mal gibi bakışıyorum hepsiyle. 'yani doğduk yaşıyoruz bir gün de ölücez' deyip susmayı tercih ediyorum.

durumlar karışık. çok kozmopolit bir oda. nasıl olacak bilmiyorum ama neyse şu an idare ediyoruz bi şekil.

benim o erkek. dolgun ve biçimli popomu ortaya çıkarıp kadınları kıskançlıktan çatlatmak istiyorum. keşke toplum buna hazır olsa da özgürce popomu sergilesem.

bugün doğumgünü olan büyük rus yazar ve şair.

"son çiçekler, hep en tatlısıdır,
ovaların süslü goncalarının.
onların da ardından anılar,
hep hüzünlü, ama canlı kalır.
bir acı ayrılığın anısının, bazen,
sevecen bir buluşmanınkinden,
çok daha canlı kalması gibi."

kaç tane gördün diye başlığa açan kardeşime sormak isterim doğrusu. özel bir araştırma içine girmiş gibi zira.

sonra dedim ki "söz ver kendine"
denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin
sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin
uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin
korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin
öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım
öyle çok değerliymiş ki zaman
hep acele etmem bundan,
anladım...*

boş beleş değil de aşırı dolu tipler de olabilirler bakınız burası çokomelli.
madalya alacak bir tanımım yok. 12 saat işte çalışıyorum. sözlükte belli bir saat bulunmak durumundayım. evde valide hanımla, artı sözlüm beyle de gün içinde ilgilenmek durumundayım. evde baktığım muhabbet kuşum; onun uçması, kafese itelemesi, sokak kedileri ve köpkeleriyle ilgilenmesi derken uykusuz günler geçirdiğim oluyor. gelip şurada görevimi yapınca ya rabbi şükür diyorum. az evvel düğüm salonu adında bir film bitirdim vakit kıstırıp. ben de isterim dizi film kategorisi yapıştırıp başlığını açayım. modun birinden rica edeyim bana madalya versin. uzun uzadıya filmdeki mantık hatalarını gözler önüne sereyim falan. ama vaktim yok...

gezdin tozdun aman aman aman
sazdın sözdün aman aman aman
giderek üzdün bizi zaman..