costa rica-san jose.

öncelikle şunu söylemek istiyorum, zugra hanımefendi* aleyhimde ne söylerse yalandır, iftiradır, fel fecirdir.*
ayrıca sarhoştum hatırlamıyorum!

şaka bir yana da, neredeyse sözlüğün açılışından itibaren tanıdığım, zaman zaman sözlüğü beraber yıkıp seyrettiğimiz, gecenin bir köründe herkesin içinde kimsenin bilmediği oyunlar oynadığımız, en az benim kadar deli bir kadın zugra.

umarım dinliyebilirim ama olmazsa da yayın anında gülümseyeceğimi biliyorum.

miko'ya çok geçmiş olsun, zugra'ya da ya o uzaya gidilecek dediğim yayın ayrıca.

herkese keyifli dinlemeler.

çok satanlar bölümünden uzak durun, alışkanlık kazanmak niyetindeyseniz çerezlik kitaplarla başlayabilirsiniz. stefan zwaig gibi...
genel olarak önerilen kitapları okursanız bahsi geçen kitaplar konuşulurken onlar hakkında herkes gibi değil kendi özgün yorumlarınızın olmasına dikkat edin.
kimselerden duyup görmediğiniz ilk kez ilginizi ceken bir kitap bazen sizi kendine çekebilir, şöyle biraz inceleyin ya bi bakayım sevecek gibiyim derseniz onu da alın. kendi keşfettiğiniz kitapların yeri her zaman bi başka olur. beklediğiniz kadar güzel çıkmasa da ayrı olur, deneyim olur...
iyi okumalar şimdiden

gri şehir.. çok severim. ama herkes memur şehri diye tanımlar. bulut kaplı şehirdir aslında. eskiden daha az trafikli ama artık neredeyse istanbul gibi olan şehir. ilçe ilçe insanların değiştiği gözlemlenmektedir.

adam orada bir performans sergiliyor.

tabi sahnede soytarı olduğu için, alkış gelmeyince abes karşılanması çok normal.

-annem 30 kelime kullanıyorsa mesela 25 tanesi "salak" kelimesi ve 4 tanesi ayrı bir hakarettir. hepsi şahsıma denir. 1 tanesi de babama tabi.
- ev işlerinin yaptığım tarafına değil yapılmayanlarını görmeyi sever. bardağın boş tarafına kafayı takmış.
-kendince kelimelere harf ekler. havunç, sürahil vs gibi. doğrusunu dediğimiz zamanda bilerek kendi uydurduğu gibi der
-kolu ağrısa bu ağrı beline, bacağına, beynine her yerindeymiş gibi söyler.
-babama" kör şeytan. "der.

oğlum, kızım, inandığın şey hurafe. hurafe olmadığına dair en ufak bir kanıtın var mı? kanıtın olmadığını pekala biliyorsun sen de. senin iman dediğin, kalp ile hissediyorum dediğin gazali felsefesini ben kabul etmiyorum. tanrının varlığı yokluğu ise apayrı bir konu. hal böyleyken islam benim için anderson'dan masallar kadar değerli ancak.

şimdi bir an olsun hayata benim gözümden bakmaya çalış. anderson'dan masallara körü körüne inanmış bir topluluk var karşımda. kendi inandığıyla kalsa 'bana ne, yapacak bir şey yok' dersin. ama durum öyle değil ki, kendi masallarında yazanı hukuk kurallarından üstün görüyor bu topluluğun bir kısmı. benim yaşadığım, çalıştığım, vergimi ödediğim ülkemde beni yok sayıyor.

kimi bu ülke müslüman diyor, kimi kızlara açık giyinme diyor, diğeri ramazanda yemek yeme diyor, beriki el ele tutuşmayın diyor, yönetimdeki içinde alkol var diye belli içeçeklere fahiş vergiler koyuyor.

yeter mi, yetmez. bir de masal toplulukları var. fetö gelir darbe yapar, menzil gelir bakanlığa adam sokar. hükümet yanlısı islami vakıfların sayısı binleri aşmış. imam hatipler sürekli pohpohlanıyor. nereden alırlar bu gücü, işte senin anderson masallarına olan körü körüne inancından.

yani neymiş, senin kendi dünya görüşün yokmuş arkadaşım. oy verirken de, siyasi eğilimini belirlerken de, dost-düşman seçerken de, evlenirken de elinde bir masal kitabı. o kitapta benim için ne diyor peki: kafir. benim senin gözündeki değerim bu tek sözcükten ibaret. ben mücadele edilmesi gereken, bu ülkeyi yozlaştıran, köklerinden kopmuş bir bireyim senin gözünde.

hiç bana 'ama gerçek islam bu değil' ile gelme. barlar sokağı deyince, kızlı erkekli öğrenci evi deyince, rakı-balık deyince, mini etek deyince için cız ediyor mu etmiyor mu? içmesen bile alkollü bir mekanda arkadaşlarınla vakit geçiriyor musun? kendin hiç yapmayacak olsan bile sevgilisiyle birlikte yaşayanlara, açık giyinenlere önyargısız bakabiliyor musun, haklarını savunabiliyor musun?

cevabın evet ise sen zaten bir istisnasın, islam ile ne derdimiz var onu da anlıyorsun.

edebiyat ve sanat eserlerinin korunmasına ilişkin, türkiye’nin de aralarında bulunduğu 169 ülke tarafından kabul edilen uluslararası antlaşmadır. adını, 9 eylül 1886 yılında ilk kez imzalandığı isviçre’nin bern şehrinden alıyor. sözleşme 1896'da paris'te, ve 1908'de berlin'de yeniden düzenlenip, 1914'te bern'de tamamlandı. 1928'de roma'da, 1948'de brüksel'de, 1967'de stockholm'da ve 1971'de paris'te değiştirildi ve 1979'da tekrar düzenlendi.

ülkemizdeki fikir ve sanat eserleri kanunu’nda yer alan ilgili maddede, bern sözleşmesini de kapsayan şu ifadeler yer alıyor:

“koruma süresi eser sahibinin yaşadığı müddetçe ve ölümünden itibaren 70 yıl devam eder. bu süre, eser sahibinin birden fazla olması durumunda, hayatta kalan son eser sahibinin ölümünden itibaren yetmiş yıl geçmesiyle son bulur.”

bazen ideolojik olarak çakışsak da bence iyi bir yazar. sözlüğü hareketlendiriyor, akışı güzel sağlıyor. yazsın dursun be biz de okuyalım başlıklarının altına entry girelim. var olsun.

1836 yılında michael faraday tarafından ortaya çıkarılan bir sistemdir. her bir faraday kafesinde yaklaşık 50 adet franklin çubuğu, bakır iletkenler ve kafes bağlantı ekipmanları bulunmaktadır. bir metal folyo ve bir kafes ortaya koyarak fazlaca yükü bulunan yüklü iletkenin dışarıda kaldığı ve içeriye etki etmediği ispat edilmiştir. yani iletken malzemelerden yapılmış bir oda veya kabin varsayın. bu yapı, elektrik akımının içeriye geçmesine engel oluyor. asansör, tünel, uçak, otomobiller de bir çeşit faraday kafesi işlevi görüyor. özellikle de otomobillere yıldırım isabet ettiği zaman içinde bulunanların zarar görmemesi bununla izah edilir. voltajları 10 ila 100 milyon arasında farklılık gösteren yıldırımlar, evlere ve arabalara düşme riskine karşın faraday kafesleri ile absorbe edilmektedir.
sonrasında seri üretime dönüşen faraday kafesleri, yıldırım düşme riskine karşın evlerde ve arabalarda kullanılmaya başlandı.
en son tbmm yerleşkesine yıldırım düşmesi sonucu, yerleşkede bulunan ana binaları korumak amacıyla da faraday kafes sistemine gidilmişti. polis kontrol binası, çocuk kreşi, gündüz çocuk bakımevi binası da bu sisteme dahil edilmişti.

sana bir şiirler olmuş sevgilim.
yüzün, gözün söz içinde.
hangi imla kitabına baksam,
"ben"den ayrı yazılıyorsun...

sen bana bakma ben senin baktığın yerde olurum.

ne cenneti merak ediyorum ne de cehennemi. çünkü ben annemi gülerken de gördüm ağlarken de…

*

allah onları bildiği gibi yapsın*
sanki kanguru ailesi de evde zıplayarak gidiyorlar,gecenin körü koşuyorlar,sanki mabel matiz de konser veriyor.

o yetmiyor şimdi de alt komşu giriyor kadraja.tam uyuyacağım apartman içinde hönkürmeler, bağırışlar.araba,ev kapıları pat küt.gecenin ikisinde de misafir almazsın ve gardaş!

ne dolmuşum* hayır ev bizim bir yere gidemeyiz.ev bulun da gidin başımdan tez vakıtta.(her beğeni bir amin)

ne de güzel tanımlar girilmiş. yavanlastırmayan, üslup bozucu olmayan... o zaman bir iki alıntı daha ekleyeyim.

ilk nesne ilişkisi memeyle kurulandır.

freud daha da ileri giderek emmeden alınan doyumu cinsel ilişkiden alınan doyumun ilk örneği olarak görmüştür. 1905'te şunları yazar: “annesinin memesinden geriye doğru kendini bırakan, mutlu gülümsemesi, kırmızı yanakları ile karnı doymuş bebeğin uykuya dalması sahnesini gördüğümüzde daha sonra yaşanacak olan cinsel doyumun ifadesinin bir ilk örneği ile karşılaşmış olduğumuzu düşünmeden edemeyiz.” (yukarıdaki sevgili yazarın eşiyle olan örneği gibi)

çocuğun anne memesinden aldığı doyumun erişkin cinselliğinin doyumları için bir örnek teşkil ettiği düşüncesini freud hiç terk etmez. 1938'de kaleme aldığı, yarım kalan psikanalizin özeti yapıtında ise şöyle der: “annenin besleyen memesi çocuk için ilk erotik nesnedir, aşk beslenme gereksinimine yaslanarak ortaya çıkar. anne her iki cinsiyet için de ilk ve en kuvvetli aşkların nesnesi olarak daha sonraki tüm aşk ilişkilerinin ilk örneğini oluşturur”

peki ya annenin aldığı doyum? helene parat, sigmund freud'un birçok konuda cesur görüşler önermesine karşın bu konudaki utangaçlığını şaşkınlıkla karşılar.

çocuk için memeye yönelmek gereksinim düzeyinde ise anne için emzirmek çoktan arzu düzeyindedir. freud çocuk cinselliğinden söz ederek bir skandal yaratmış, ancak anne cinselliğinden söz etme cesaretini gösterememiştir.

meme çocuk için aşk nesnesidir ama çocuk da annenin aşkının ürünüdür. anne-kadın memesini bir olanaksız paylaşımda, arzuladığı-arzulandığı adama ve onunla aşkının meyvesi olan bu çocuğa bağlar.

ben bu 1 yılın son 2 ayına yetişebildim ama olsun, ağzımızın tadı yerinde olduğu müddetçe daha uzun yıllar beraber olacağımızdan ve birlikte keyifli vakit geçireceğimizden eminim. troll ise troll, bilgi ise bilgi. ne gerekiyorsa yaparız.

2018 yılında kurulan sosyalist partidir parti başkanı erkan baş inanılmaz güzel ve sert muhalefete sahiptir diğer vekil tiyatro oyunculuğu da yapmış barış atay dır ikisi de çok saygı duyduğum son derece revizyondan uzak marksist çizgide ilerleyen partidir ve çok uzun zaman sonra aşırı sol yani sosyalistleri parlementoya sokmuşlardır sonuna kadar arkanızdayım uleeeen

2 senedir eylül-ekim aylarında, bulduğu açık camdan evime giren ve çok sevimli bulduğum hayvan.
yavru yarasaların uçmayı öğrendiği aylar eylül-ekim aylarıymış sanırım.
girdiği odayı da dezenfekte etmeden kullanmamak gerekiyormuş.

%80

bağımlıyım. kaç gere gittim, kaç kere döndüm. uçmaya çalıştığım zamanlar bile oldu. ama öyle bir yer ki, dönüp dolaşıp burada buluyorum kendimi garip bir şekilde. kürkçü dükkanı misali. burada olmak, sevdiğim yazarlarla iletişim halinde olmak, onları okumak, içimi dökmek iyi hissettiriyor. he bir de söylemiş miydim? bağımlıyım!

regl olmak. aslında sağlıklı olduğunu gösteren bir durumdur ama ne hikmetse senden bunu devlet sırrı gibi saklamanı isterler, ped alınca ayıplanırsın ve daha bunun gibi bir sürü saçmalık...