kehribar gözleri olan kadınla zencefil molası.

dün fırında şirket kavurması kodlarken, bariz bir şekilde blöf yaptığımı farkettim. bütün bunlar şeftali kuruntusu geçirdiğim için başıma geliyor. sabahları kaşarlı ahtapotla besleniyorum diye akşama kadar kariyerim ağrıyor. 3 boyutlu cinsellik çikolatası gibi eriyorum bu havalarda. üstümden metro istasyonu geçmişte gişelerimin haberi yokmuş minvalinde bahanelerle kendimi avutuyorum. ne yapayım organlarım halden anlamıyor, hormonlarımın omega bilmem kaç yağı aşermesine kayıtsız kalamıyorum.

annemle banka soymaya giderken yanında pazar arabası getirmesinden utanıyorum hala. galakside benim kadar şerefli bir keş olmadığına dair kendi üstüme tez yazıp bahis oynayacak kadar yolumu şaşırdım. biri omuzumdan tutup beni okula yazdırsa keşke. sevgilimi evde unutup sınavdan kalsaydımda bir şey değişmeyecekti. okuma engelli vatandaşlara kelime kolisi hazırlayıp yardımlayan yayın evlerindeki sobaların üzerinde mandalina kabuğu yakan teröristler kadar acımasız ve ozon düşmanı köpek balıklarına söyleyecek bir şey bulamıyorum diye oturup ağlayacak değilim ne yazıkki.

köylü biriyim ben, diğer insanlar gibi şehirlilikler yapamıyorum. ne kendime ne başkasına bir şehirliliğim yok. bütün köylülüğü kendime yapıyorum. tezek dolu kadehler kaldırıyoruz kızılay çadırında. dolum günü geçmiş bir yangın tüpü kadar çaresizim. başkentimin yüzünde patlayan sivilce kadar genç kalmak istiyorum. zaman porselen bir tabak gibi kırılıyor kalbimde, kehribar gözlü bir kadınla tam da şu havada müzelerden zencefil toplarken.

2019 nobel edebiyat ödüllü peter handke'nin beyin yakan tiyatro oyunu.

oyun almanya'da yaşadığı iddia edilen kaspar hauser'in hikayesinden esinlenerek yazılmıştır. oyunda ki tek karakter kaspar doğduğu günden itibaren karanlık bir hücrede tutulur. yıllarca kaldığı bu hücrede kendisine tek bir cümle öğretilmiştir "başka birinin bir zamanlar olduğu gibi biri olmak istiyorum."

yazar oyununda kaspar'ın maruz kaldığı durumu dil işkencesi olarak tanımlar. karanlık hücresinden çıktığı andan itibaren oyunda bulunan suflörler dil oyunları ile kaspar'ın konuşmasını, dili öğrenmesini sağlar. böylece dilin bir insan üzerindeki etkisini oyun boyunca tüm çıplaklığıyla deneyimlemiş oluruz.

oyunun sonunda suflörlerin baskısı sonucu dilin etki alanında savrulan kaspar isyan eder. ancak maruz bırakıldığı dili red ettiğinde başladığı yere mi dönecektir? peki ya kaspar kim şimdi?

bonus: “dilimin sınırları dünyamın sınırlarıdır.dilin anlam zenginliği ve anlam derinliği gelişmedikçe o dil ile yapılan iş sayısı sınırlı kalacaktır.” ludwig wittgenstein.

kösem sultan. en akılda kalıcı rolü oydu benim için.

sürekli şikayet eden insan: ömür törpüsüdür. bu tip insanlar olumsuz duygulardan beslenirler. sürekli diğer insanları kendi başlarına gelen olumsuzluklar yüzünden suçlamakla kalmazlar; küçümseme, saldırganlık, hoşgörüsüzlük ve hatta şiddet içeren tutumlar da takınırlar.

bağırarak konuşan insanlar: bir de boş konuşuyorsa kesinlikle uzak durulması gereken insan tipidir. ağzına kürekle vurma isteği uyandırır.

sürekli kendinden bahseden insan: çoğunlukla narsist tiplerdir. yüksek özgüvene sahip gibi gözükseler de çok kırılgan bir özgüvene sahiplerdir. kendilerinden asla memnun değillerdir ve bu konuda kompleks geliştirmişlerdir. sürekli kendilerinden bahsetme sebepleri de budur. en küçük eleştiride bile sinirlenirler. iletişim kurmak işkencedir.

eski fotoğrafların eskiden anlamı önemi kıymeti vardı.

manuel makineye aldigin 36'lık filmi , öyle özenle, öyle dikkatle kullanırdın ki, en iyi, en güzel an için dakilarca uğraştığın olurdu. bu şekilde çekilen fotoğraf karesi de çok şey anlatır, adeta konuşurdu ona bakanla.

peki şimdi ne oldu, herkesin elindeki cep telefonlarına kadar giren fotoğraf makinası, kendi ruhsuzluğuna fotoğrafı da alet etti.

cart cart çekilen pozlara o an belki dönüp bakılıyor ve telefon hafızası dolunca ya siliniyor, ya da harici bir bellekte depolanıp adeta unutulmaya terk ediliyor.

kısaca bir çok konuda olduğu gibi, bu konuda da teknolojik gelişmenin adeta ket vurduğu bir durumla karşı karşıya kalmak durumundayız.

bir lider düşünün ki meclisi kurduğu günü çocuklara, milli mücadeleyi başlattığı günü gençlere armağan etsin...

egemenlik kayıtsız şartsız milletindir

bu vesile ile çocukken okuduğumuz andımızı hatırlatmak isterim.

ben ölmüştüm
kuru güllerin arasında gömülüydüm
kan vardı
dikenler canımı yakardı
beyaz bir bulut beni çekip aldı

can yakan durum, çarpı iki.

bahsedilen mesajı alıp engellenerek dumura uğradım sözlük. normal olacağız dedik, bu hâlâ aynı* şeyleri yaşatıyor. önce bi' sorsaydın be! *

(bkz: bir sor niye)

bu piramitlerin en ilginç yanı ise bence orion takım yıldızı ile olan bağlantısıdır. gize piramitleri orion takım yıldızının izdüşümüdür.

ayrıca bazı yerlerde piramitlerin kapısının orion takım yıldızına baktığı yazıyordu ama günümüzdeki kapılar kuzeye bakıyor (orion takım yıldızı yanlış hatırlamıyor isem güneydoğu ve güney batı istikameti arasında oluyor hep). belki bahsedilenler başka kapılardır. ama orion yıldızının o günkü konumuna göre piramitlerin olduğu alanda belli bir konuma geçtiğinizde piramitlerin tam arkasında hizalı olarak yıldızları görebilirsiniz.

ayrıca mars sidonya vadisinda bulunan piramitlerde de gizede olduğu gibi orion takım yıldızı ile ilgili bağlantılar olduğu öne sürülüyor.

arkeofili dergisinin yazısından alıntıdır efenim, detaylı bakmak isteyenler için,buradan

1- konya’da bilinmeyen bir demir çağı krallığı
2- aydın’da anadolu’nun en iyi korunmuş amfitiyatrosu
3- kuzey kıbrıs kıyılarında gizemli antik mısır çapası
4- karahan tepe’de ana kayaya oyulmuş heykel başı
5- hatay’da 3.400 yıllık akadça çivi yazılı tablet
6- yesemek heykel atölyesi’nde bilinmeyen bir antik kent
7- eskişehir’de eski frigçe yazıtlı stel
8- van’da urartulu bebeğin kolunda ejder başlı bilezikler
9- mardin’de 386 yılına ait mozaikli kilise
10- haydarpaşa peronlarının altında gizemli bir yapı

prof.dr.ahmet taner kışlalı, kültür bakanlığı yaptığı dönemde bale sanatçıları için türkiye şartlarında point denilen pabuçlardan bulmak oldukça güç olduğundan rusya'ya yaptığı bir ziyarette yanında boş ve büyükçe bir bavul götürmüş,içini kaliteli rus bale pabuçları ile doldurmuş ve türkiye'ye döndüğünde havaalanında büyük heyecanla sanatçılara dağıtmıştır*.

sözüm ona hayvan dostlarınca çok sık yapılan eylemdir.
kedi sahiplenmek istiyorum ama scotish olsun. köpek sahiplenmek istiyorum ama golden olsun gibi salakça tavırlardır hatta donanım haber ölücülüğü bile bundan kat be kat onurludur çünkü amaçlarını bilirsin ama bu "hayvan dostları" tam bir şerefsizdir gidip sokaktan bir kedi ve köpeği sahiplensene dediğinde "onlar para etmiyor" diyemezler.

beğenileri tek tek kontrol etmek.

kitap almadan önce hep okuduğum bölümdür. olay örgüsü hakkında bilgi edinmek ve ilgimi çekip çekmediğini öğrenmek için okurum. bu beni heyecanlandırıyor. hiçbir fikrimin olmadığı bir kitabı okumayı sevmiyorum. mesela olasılıksız kitabının arka kapağındaki yazıyı okuduğumda kitap resmen beni kendine çekmişti. diğer okuduğum kitaplar için de aynı şey geçerli. ayrıca arka kapakta yazılan yazıyı hazırlamak da büyük iş. kitaptaki sürprizlerden veya önemli olaylardan bahsetmeden sadece ucundan kıyısından merak uyandıracak bir şekilde değinerek hazırlamak bence beceri ister. burdan usta bir şekilde kitapların arka kapağını tasarlayıp hazırlayan yazarlara selam olsun.

akşam üzeri bir 'an'dan.

huzurun tanımı gibi bir fotoğraf oldu benim için.
bir yandanda geçmişe götürdü beni.

sahi nerede kaldı o güzel yaz akşamları? ayaklarımızı denize sokarken şakalaştığımız günler?

abim anlatacak bir hikaye hep bulurdu.
olmadı bir müzik açar derinlere daldırırdı beni.

kamp çadırımızdan biraz uzakta denizin huzur veren sakinliğiyle harmanlanan müziği dinler umuda dalardık.

güneşin batışı heyecan verirdi. yine ateş yakacağız yine şarkılar söyleyip eğleneceğiz... 'acaba bu gece ne gibi hikayeler dinleyeceğim?' diye merak ederdim.

bu akşam bu tablo beni aldı o zamanlara götürdü...
denizi, güneşi, kamp yapmayı ve abimi özlemişim...
hepsini bir arada, hepsini birlikte...

özlemle ve sevgiyle...

bölgesine göre insanın hayat kalitesini düşüren hadise. ağır fiziksel iş, belli bir bölgeye yel girmesi, ani veya ters hareket..1.5 haftadır durup durup sonra geri geliyor. mont giyerken iki büklüm kalıp yere yapışmak nedir.

konudan tamamen bağımsız olarak şunu söylemek isterim ki, üniversiteye anti demokratik yollarla atanmış siyasi rektörü protesto etmek meşrudur ve haktır. bunu örgütleyen küçük bir grup ile bütün kitlenin fikir birliği içerisinde olmasını beklemek en hafif tabiriyle aptallıktır.

tip denen kavram insanların pis zihnine göre şekillenen bir durum olduğu için bir annenin oğluna yakışıklı oğlum demesi oğlunun yakışıklı olduğundandır.
sizin tip standartlarınıza uymayan bir kimse çirkin değildir.
bir annenin evladı onun için en güzel evlattır.