bir flash belleğim var. uzun zamandır kaybedip kaybedip buluyorum. ama bu sefer bulamayacak gibiyim.

hilal.

monarsi, liderinin bir birey oldugu hukumet bicimidir. butun insanlik tarihi boyunca birbirinden cok farkli tipte monarsiler olmustur. her monarsi otokratik degildir. aslina bakarsaniz, ozellikle avrupa'da, cogunlukla monarsiler otokratik degildir. monarsilerin otokratik oldugu yanilgisi, absolutismden gelir. absolutist monarsi tipi 17 ve 18.inci yuzyilda yaygindi. toplumun genelinin aklinda olan monarsi imajida bu tip monarsilerden gelir.

her monarsi, sadece tek bir hukumdara sahip degildir. dual monarchy denilen tipte monarsiler, cift hukumdara sahiptir. dual monarchy'nin en tipik orneklerinden biri sparta ve avusturya-macaristan ımparatorlugudur. (her ne kadar sparta, monarsiden cok oligarsi olsa da, sonucta iki krali vardir).

ayrica, tum monarsilerde, hukumdar soya dayali olarak secilmez. sadece kalitsal monarsilerde, taht ebeveynden cocuga gecer. tarih boyunca baktigimizda, irsi, yani kalitsal monarsiler muhtemelen cogunlugu olusturmaz. mesela, cumhuriyet donemi oncesi, roma devleti bir seçimli monarsidir. lehistan-litvanya birligi de bir seçimli monarsidir. orta çag avrupasindaki çogu monarsi seçimli monarsidir. hukumdar aristokrasi tarafindan seçilir. bir monarside, hukumdarin ne kadar guclu oldugu genelde aristokrasinin gucune baglidir. aristokratlar ne kadar gucluyse, veliahtin seçiminde bir o kadar soz sahibilerdir genelde.

son olarak butun monarsiler ataerkil degillerdir. afrika'da anaerkil monarsiler dikkate alinacak kadar yayginlardir.

who wants to live forever?
who dares to love forever?

deliliğe övgü

çok felsefik ama cidden şu an kendim olmak isterdim. nasıl biriyim acaba?

türkiye'de ölçülen en düşük sıcaklık, 20 ocak 1972'de ağrı'da gerçekleşmiştir.*
ama ben 2010'da 3000+ rakımda mevzide gece nöbetindeyken -49 dereceyi görmüştüm.

popüler kültürün ve sosyal medyanın etkisidir. eskiden de bir güzellik algısı vardı fakat bu kadar uyulmaya çalışılmıyordu. sadece kadınlar için değil erkekler için de böyle bu.

hayat güzeldir

başta tehdit gibi algılanan ama bir yandan da mistik bir yan içeriyormuş gibi görünen fantastik cümle.

"adım garavel. bul beni!"

ayrılık acısı mı ?

bu ölüme falan benzemez. böbrek taşı gibi de değildir. orada duruyor, biliyorsun.. nefes aldığını, gülümsediğini, içtiğini, uyuduğunu, yediğini, yürüdüğünü, uyandığını, birşeyler yaptığını a biliyorsun.

ama yok gibi...

bir günaydın dese, geldim buradayım dese, sana su olacağını, hayat vereceğini biliyorsun ama ya senin verdiğin can suyunu istemiyorsa? bu acı çok başka, çaresizlik acısı bu.

ama... aması yok işte... geçmiyor...

kendinizden başkasına zararı olmayacak iş.

herkese kıyarım arkadaş! o bana kıyacağına ben ona kıyarım. kıyanın anası ağlamazmış.

hatay ilinin doğusunda yer alan, 538 km2lik bir alana sahip olan ilçedir. amanosların kuzeyinde yer alan arsuz çayı boyunca uzanan bir ovaya kuruludur.

iskenderun'un kuzeyinde, belen'in kuzeydoğusunda, samandağ'ın ise güneydoğusunda bulunur.
antakya'ya 90, iskenderuna 40 km uzaklıktadır.

hem iklimi, hem denizi hemde tarihi bakımından harika bir turizm bölgesidir.
hatay'ın diğer ilçeleri gibi çok bakımsızdır. yoları çukur doludur.

samandağ'ı arsuz'a bağlayan kıyıya, yaldır yaldır bir yol yapılmış, dünyanın en büyük bisiklet yoluna da sahip bu yol, 26 km sonra aniden bitivermektedir. cillop gibi asfaltın yerini 25 km boyunca taşlı ve topraklı yol alacaktır. yol boyunca obruklarla karşılaşabilirsiniz. (şaka değil gerçek)

sütunlu liman ve lahitler, meryem ana havuzu, hüyük şelalesi, arabın gölü, mario hanna kilisesi, yanar taşlar* , kutsal havari kilisesigibi önemli turistlik değerlere sahiptir.


''''
''''
''''

kınadiğin yerden sınanırsin unutma...

"ölüm yok ya sonunda." denemeyecek tek yarıştır.

(bkz: herbokoloji)

bırak açığı, kimseye derdimi anlatmayayım, hep güçlü görüneyim gibi sahte bi'dopingle yaşam felsefesine dönüşen sanrı.

çok öncesinde yine bir şeyler karalamıştım bu başlığa fakat paylaşamamıştım. bu sefer paylaşmak istiyorum.

efulim, benim güzel gözlü sevdiğim, sen görmeyeceksin ama ben bu yazıyı sana yazıyorum:
bugün senin doğum günündüü. bir haftadır bugünü planladım. her şeyimi önceden ayarladım. hele hediyelerimi aylar öncesinden hazırlamaya başlamıştım. "yapamam ya çok zor" dediğim şeyi bile başardım.

bu sabah sana söyleyemediğim, içimde kalanları şimdi söylemek istiyorum. her şeyden önce seni seviyorum. yaşanılanlar bunu değiştirmedi. şu anki durum da bunu değiştirmiyor. uzun bir aradan sonra seni tekrardan görebilmek çok güzeldi. bu yüzden hiç bitmesin istedim o anlar. azdı vaktimiz ama her şey çok güzeldi. hala tebessümüm yüzümden eksilmiyor. çok eğlendik ama değil mi?

şuan bile ne desem bilemiyorum. sana yazdığım şiirimde de dediğim gibi iyi ki doğmuşsun iyi ki varsın ve iyi ki hayatımdasın. yanımdaki varlığını hissetmek bile çok özel. gerçekten ne kadar yazsam ne kadar anlatmaya çalışsam da bir türlü beceremiyorum. affet beni. ileride bir gün her şey çok çok daha güzel olur. buna eminim. verdiğim sözlerin de arkasındayım. durmak yok sevdiğim yola ve yarışa devam*.

tekrardan söylüyorum: sen belki de hiç bilmeyeceksin ama ben bu yazıyı sana yazdım efulim...