çok basit şeyler söyleyip gideceğim, alınmaca gücenmece yok şimdiden söyleyeyim.

''biz bu kuran'ı sana zahmet çekesin, sıkıntıya düşesin, bedbaht olasın diye indirmedik.'' (tâha suresi, 2)
''kuran'dan, kolay geleni okuyun. ondan kolay geleni okuyun.'' (müzzemmil, 20)

hem aklın apaçıklık ilkesine hem de büyük fıkıh ekollerinin içtihat ve yorumlarına dayanarak şunu rahatlıkla söyleyebiliriz: kur'an'dan kolay geleni okumanın bir anlamı da, ibadetlerde onun orijinal metnini okumada zorlananların, anadillerindeki tercümelerle ibadet edebilecekleridir. buhara halkı namazı arapça değil kadim farsça kılıyordu ve rükuya giderken ''kinita nikinet'' secdeye giderken ''nikunya nikuni'' diyorlardı. mezheplerin içerisinde en esnek sayılan mezhebe dahilsiniz zaten, hanefi mezhebi bu konularda gayet esnek. imam hanife farsça namaz kılmakta bir sorun olmadığını söyleyen mezhep imamı.
ebû hanîfe, ''şayet biri namazına farsça tekbir getirerek başlasa ve namazını da farsça okusa, bu kişi arapça'yı iyi biliyorsa da namazı caizdir'' demiştir.
bu bahsi burada kapattık.

bunları bir kenara bırakıp, türkler'in islam'ı kabul etmesi ile ilgili birkaç şey ekleyelim.
ermeniler, soykırım diyebiliyorlar. rumlar, topraklarımızdan sürüldük, yerimizden edildik diyebiliyorlar. ancak türkler, araplar bizi katletti sonrasında da müslümanlığı dayattı diyemiyorlar. niye? çünkü türk gururludur. türkler'in islamı kabul etmesi şöyle anlatılır hep resmi tarihte; türkler ve çinliler savaşırken araplar yardıma gelmişler, bu esnada -savaş sırasında- iki millet birbirine sempati beslemiş ve türk savaşçılar arap okçuların yanaklarından makas alıp islamiyeti kabul etmişler.*

talkan katliamı'nda 100.000 türk katledilip, 50.000 türk köleleştirilmiştir. halk, müslüman araplarla savaşmadığı halde, kuteybe ve askerleri sırf diğerlerine ibret olsun diye 40.000 kadar türkü kılıçtan geçirmiş, ağaçlara asmıştır. tüm bunlar hep islam adına yapılmıştır. o bölgeden geçen derenin 2 ay boyunca farklı bölgelere kan taşıdığı rivayet edilir. köleler de pazarda, orada, burada alınıp satılmıştır. türk tarihi anlatıyorum dur dinle. bu katliam, islam’ın barış dini olduğunu yeterince kanıtlamış, ayağı kayıp yanlışlıkla arap kılıçlarının üstüne düşen arkadaşlar da olmuş ama dersini iyi alanlar akın akın islamiyet ile şereflenmiştir.
kaah el-aşkari bir şiirinde şöyle diyor; herkesi kılıçtan geçirdiniz. yalnızca ata bile binemeyecek yaşta küçük çocuklar kaldı. binenler de o hırçın atların sırtında sanki bir yük gibiydiler.
islamı nasıl kabul ettiğimiz gerçeği ile yüzleştiysek bu bahsi de burada kapatalım.

dîvânu lugâti't-türk'ü türkçe'ye tercüme eden besim atalay da, giriş kısmında, türklerin islam'a girdiği ilk dönemlerde, aralarında arapça’nın yaygınlaşması için çok büyük baskıların yapıldığına işaret etmektedir. burada verilen bilgiye göre, islam'a büyük hizmetler yapmış olan ofşin adında bir türk, sırf türkçe bir kitap okuduğu için ölüm cezasına çarptırılmıştır.
yüz binlerce türkün öldürüldüğü coğrafyanın diliyle ibadet etmek şimdi daha cazip değil mi?*

umarım en kısa sürede aranan kan bulunur. yaşadığım şehirde sahibi olduğum kan grubunda ihtiyaç duyurusu olursa, seve seve veririm.

üzülme.

kardan adam yapsak senleeee, oyunlar oynasaaak...
(bkz: frozen)

tanım: kar yağdığında dinlenecek müzikleri içinde toplayan veritabanıdır.

motive etmekte üzerine yoktur ve bunu yaparken mübalağa sanatından faydalanır.
yaptığım çok basit bir yemeği bile öve öve bitiremez, bulgur pilavı yapmışımdır:
"hayatımda yediğim en iyi bulgur pilavı." der. gazla çalışan şahsım için yeterince motive edici cümleler bunlar.

ikinci olarak da tek kelimeyle dünyanızı başınıza yıkabilir. nasıl mı?
efenim babam bugüne kadar, toplasanız 3 ya da 4 kere kızmıştır bana onun harici sürekli şakalar, komiklikler üzerine bir ilişkimiz var.
bir şeye kızdı diyelim, ismimi yüksek sesle bile telaffuz etse ben orada bitiyorum, o an yerin dibine girmek istiyorum, o kadar kötü etkiler bu durum beni.
ama mesela annem isterse saçımı falan çeksin hiç etkilemez.*
o yüzden babamı hiç üzmemeye çalışırım, az çok başarıyorum da.

keyifli okumalar.

benim için türkiye'deki en başarılı karikatüristlerden biri olan umut sarıkaya, biraz önce instagram'da bana takip isteği gönderdi.

gelen bildirim ile beraber şu soru şimşek gibi çakıyor. kimsin acaba ya
göz kırp

vallahi doğru cevap. müzik öğretmeniyim. alttaki yazarın en sevdiği yemek biber dolması.

bir kişinin, bir başka kimsenin hiçbir şayet de ne mülkiyetine ne de duygusal yükümlülük altında boyunduruğuna giremeyeceğini anlatmak için 8 saat ders verebileceğim kişinin gerçekleştireceği eylem.

kasten yaralamada var bir de.


olası eylem.

ciddi ciddi soru soruyorlar. adam cevaplıyor. muhteşem başlık lan. hayran kaldım.

t: hayran kaldığım başlıktır.

kırıldığını anlatmak kıran kişiye
anlatmak
anlatmadan anlayan, yanında olan güzel arkadaşlara selam olsun

seni ona hatırlatabilecek bişey olsa yeter.. küçük veya büyük olması maddiyatı önemli değil bencee

şöyle rahat olsak yeter.

hadi ben onu bulamadım,o niye beni bulamadı ki?

insan dışındaki canlı ve cansız varlıklara, insansı anlamların verilmesi eylemi, yani bir tür insanlaştırmak.
hepimiz bunu yapıyoruz. çok daha basit yapıdaki canlıların içgüdüsel davranışlarını, bizim gibi irade ve bilinçle gerçekleştirdiğini düşünüyoruz ya da varsayıyoruz. mesela bir süre ilgilenemediğimiz çiçeklerimizin küstüğünü düşünmek, evden ayrılırken evin hamsterının o gün durgun olduğuna inanmak gibi... sanırım nahif, empati yeteneği yüksek olanlarımız bunu çok daha fazla yapıyor.
cansız varlıklarda ise gördüğümüz nesneyi insan yüzüne benzetme eğilimiyle kendini gösteriyor. zira beynimiz yabancılık hissini sevmez, kendi doneleriyle tanımlamak ister.
insanın bu meyilinin en sevdiğim tezahürü edebiyat alanında gerçekleşiyor. bunun için la fontaine masalları ve george orwell’ın hayvan çiftliği örneklerini verebiliriz.

kadının egemen olduğu toplum türüdür.

(bkz: allı turna).
dünya üzerinde bulundukları yerler aşağıdaki haritada görülebilmektedir. yolu sarımsaklı, ayvalık veya gömeç'e düşenler için de güzel bir sürprizdir ayrıca çünkü çoğu kişi bu yerlerde flamingo göreceğini tahmin etmez. ancak o sürpriz de pek kalmayacak gibi çünkü sarımsaklı'da bir hafta önce gördüğüm flamingo sürüsü sayıca çok azdı. gömeç tarafında ise göç yollarının sonradan üzerine inşaat vs. yapılmak üzere çöplerle* doldurulması yüzünden neredeyse hiç rastlanılmamaya başladı. yazık.