günde 4 litre içerek aştığım limittir, kanı sulandırır, cildi temizler, eklemlerde kireçlenmeyi engeller, sizi koronaya karşı daha sağlıklı kılar, bağırsakları çalıştırarak kabızlığı önler.

bu benim ilk ve son sözlüğüm olacak sanırım.
canım kafa sözlük.

iyi cok fazla bebe yokmus sozlukte. troleybüs gordu gozler, izmir inonu caddesi uzerinde.

kitap kokusunu koklamak çok hoştur, hele ki yeni bir kitap ise. fakat kendimi balici gibi hissettirir bazen.*

gülben ergen sesi kötü bile değil, sesi yok çünkü, birde reyhan karaca nın sesi çok kötü gerçekten.

inşallah bir de yüzünüzün göründüğü boydan nude istememiştir.
malum daş düşebülü, harun çıkabülü.

elinizi onlardan çekmeyin.

beni bir miktar ürküten başlık. o nasıl olacak ki şimdi...

kendine özgüveni olmayan biri olaraktan çok yaptığım duygusal eylemdir.

* kendime söyleyeceklerim *

her şeye rağmen hayat devam ediyor. ne kadar zorluk çektiğini biliyorum. yüreğinin ne kadar paramparça olduğunu görüyorum. elimden bir şeyin gelmiyor oluşu zaten beni deli ediyor ya. kendimi yaralıyorum. kendimi yavaşça öldürüyorum. içimdeki hapishanede sıkışıp kalmış, çabalıyorum çıkmak için. acının eşiğinde durmuş yüreğim. nereye gitse zifiri karanlık. ne yapsa canı yanacak.

elbet bir gün yaralar kabuk bağlar, gidenin yerine gelenler var. ama benden kaybolanın haddi hesabı yok. sonsuzlukta arıyorum kendimi. nasıl bulabilirim ki beni?

içimin sıcaklığına bir su döken kelimelerim de olmasa neyim ki ben? bir hiçim. hiçlikten doğan koskocaman bir hiç.

ölümü bu kadar kollar mı insan? sürekli düşünüp durur mu? ben düşünürüm, ben düşündükçe yaşarım. beni kimse bilmez. benim içimdekileri kimse bilemez. ben de bir başkasını bilmem. bilmezlikten gelirim bilsem de. benim bana ağır gelen, bir başkasının acısını çekemem.

tiyatrodayım sanki. herkes kendi oyununu oynuyor. bense onları izliyorum. iyi veya kötü oynuyorlar tiyatroda. ama ben, ben oynamıyorum. duruyorum sadece. zamanda sıkışıp kalmış bir makine gibi. sadece izliyor ve olanları seyre dalıyorum. benim yaşamım bu.

bir gün burada tekrar var olacağım. tekrar bir ben haline geleceğim eski benden ziyade. o zamana kadar sabret yüreğim. elbette ki ben seni seveceğim, hiç kimsenin umurunda olmayan yüreğim.

-------

13/ 08/ 2021 20.15

(bkz: pedofili)

sürekli dinledikçe en sonunda dinleyemez hale gelmekle sonuçlanan eylem. minimum temas maksimum haz ilkesini kanıtlar nitelikte..

çoğu zaman kendimize de anlatamayız. içimizdeki boşluktan yukarı çekmeyiz onu hiçbir zaman.

bilgisiyle kibirlenmek cahilliğin ta kendisidir.
-james taylor

sık sık 20-30 yaş arası kişilerden duyulan veya duyduğum laf.
neymiş? "dünya çok kötüymüş, sevecek kimse yokmuş" türünden, bana göre saçma şeyler.
işin garip yanı 30 yaşından sonra bu modeller ne hikmetse birden dünya ile barışmaya falan başlıyorlar.
açıkça "biraz hayatımı yaşayacağım"deyip geç işte, neden kendine idealist, düsünce insanı imajı vermeye calisiyorsun.
sanki insan tabiatını bilmiyoruz.

ölümüne ağlamadım sanırım. zira hepimiz içten içe o hastalığı atlatamayacağını biliyorduk. kendisi de dahil. 3 yıl boyunca bir insan ölüm düşüncesi ile yaşayınca ister istemez bir süre sonra kabulleniyor. ama hepimiz o kadar iyi oyuncuyduk ki, asla birbirimize dürüst olamıyor ve rollerimizi bırakıp gerçeklerden konuşamıyorduk. sanki gerçeklerden konuşsak bütün her şey gün yüzüne çıkacak ve perde kapanacaktı. bizim ise unuttuğumuz bir şey vardı ki bu oyunun kısa bir süre sonra zaten biteceğiydi. lakin biz bir dakika için bile bütün varımızı dahi yoğumuzu pek tabii vermeye razıydık. olmadı, varımız ve yokumuz yetmedi... perde kapandı. ölümüne ağlayamadım ama en çok ona ağladım. eğer başka bir dünya varsa bile onu bir daha göremeyecektim, o yüzdendir ki göz yaşlarım hala dinebilmiş değil.

geleceğe dair korku ve kötü senaryoların olduğu eserlerdir.

örnek olarak 1984 kitabini tavsiye edebilirim. okunması gereken bir kitaptır.

şuan tüm kötü senaryoların olmaması yarın veya başka bir gün olmayacağı anlamına gelmez.

...

selam olsun kafa sözlük akşamcılarına efenim. yorucu bir günü bileğimin hakkıyla hallettim sanırsam ama durumum biraz sözlüğün sevdiğim bir yazarının nickinden hallice ölmedim ama hafif sürünüyorum . olsun bugün de ölmedik en azından.
bugün ölmedim ama bir vedaya şahit oldum.#317170 nolu tanımımda vazgeçmek zorunlu seçimlerdir demişim aslında vedalarda öyle. öyle vedalar vardır ki gidenin canı ayrı kalanın canı ayrı yanar. ve öyle bir şeydir ki bu öznesi hep değişir. yani birinin hikayesinde kalansanız eğer bir başkasının hikayesinde gidensinizdir. ne kalana ne de gidene kızmamak lazım. doğru zaman geldiğinde veda edebilmeyi bilmek en güzelidir. o yüzden bugün yine olmayan kadehimi hem gidenlere hem kalanlara kaldırıyorum. umarım gidenler gittiği yerde kalanlar kaldığı yerde kendine iyi bakıyordur.

yazarların dikkat etmemesinden kaynaklı olan durum. yani pek umursanmıyor açıkçası. herkes hata yapabilir de dikkat ederseniz minimuma iner bu hatalar. sözlükler de bu hataları minimuma indirmek için çok uygun yerler; burada yazarak aynı zamanda öğreniyorsunuz. sadece yaptığınız yanlış size söylendiğinde "ben böyle yazıyorum" dememeniz gerekiyor. hatayı düzeltmek bir dakikanızı bile almaz.

külkedisi olabilir miyim? *