konser esnasında, konser sahibi sanatçının aniden susarak, şarkıyı seyircinin söylemesini beklemesi durumudur. yıllardır bu duruma gıcık olmuşumdur; hiçbir anında da söylememişimdir.

ben o konsere gitmek için deli gibi para ödeyeyim, trafik, park yeri gibi bir sürü şeye katlanayım, sırf canlı dinlemek için; ama şarkıyı da ben söyleyeyim. ben şarkı söylemek için para vermiyorum ki, seni dinlemek için veriyorum. sinirlendim şu an yine.

en sevdiğim oyuncağım, tek mendil yıkama kapasiteli çamaşır makinamdı.eski tipte merdane kolunu çevirerek sıkma işlemi de yapılabiliyordu.gövdesi metaldendi, onu gören büyükler oynamak isterdi :) dokuz voltluk pildeki enerjiyi kana kana içerdi, birkaç tur çalıştırabiliyordum.
benzerini hiçbir yerde görmedim.keşke bugüne kalabilseydi. onun yerine benim ve kardeşim tarafından bolca dişlenmiş, ama hala mis gibi çikolata kokan ihtiyar ‘didi’ şurada dursun :)

yazdıklarımı değil de yazamadıklarımı görebilseniz keşke ve ondan sonra yargılasanız beni.

böyle başlayan sonrasında amacın rahatsız etmeye doğru ilerlediği mesajlar silsilesi

arkadaşımın eski sevgilisinden bana kalan bir sweatshirt var. kışları sıcak sıcak giyiyorum.

keşkesi olmayan insanlara çok özeniyorum. keşke benim de hiç keşkelerim olmasa. ilk keşkem sayısal olmaya zorlayabilirdim kendimi ya da matematikte daha iyi olabilirdim. ikinci keşkem 3 defa kitap yayımlamaya hazırladım kendini 3'ününde parasını yedim. elimde ne kitap kaldı ne para. 4.sünü ne ben söyleyeyim ne siz okuyun.

porta aurea ya da yaldızlı kapı ya da yedikule kapısı olarak bilinen, ii. theodosius tarafından 413 yılında yaptırılan, yedikule'de bulunan istanbul sur kapılarından biri.

altın kapı, ortada bulunan büyük kemerli kapı ile iki yanında bulunan iki küçük kemerli kapıdan oluşur. bu kapı savaştan dönen imparatorlar için tören yapmak ve imparatorların alayıyla şehre girmesi için kullanılmış. imparatorlar şehre girerken orta kapıdan zafer elde ettikleri zaman geçerlerdi. küçük kemerli kapılar halk içindi.

kapının üzerinde ''avea saecla gerit qui portam constrvit auro''* ve ''haec loca thevdosivs decorat post fata tyranni”* yazan kitabeler bulunuyordu. buradan altın kapı'nın bir zafer takı olduğunu, imparatorun bu kapıyı bir zaferin ardından inşa ettirdiğini anlıyoruz.
altın kapının iki tarafında kuleler bulunuyor. kulelerin üzerinde yine günümüze ulaşmamasına rağmen nike heykellerinin bulunduğu, kapının üzerinde ise fil heykelleriyle beraber ii. theodosius'un heykeli bulunduğu düşünülüyor. ilk fotoğrafta görebiliyoruz.
altın kapı adını gerçekten altından yapılmış kapılardan alıyor ama 1204 latin istilasıyla beraber kapılar kaçırılmış ve günümüze ulaşamamış.

altın kapıdan şehre girdiğinizde, önünüzde uzanan fotoğraftaki yolu takip ettiğinizde sizi osmanlı'daki divan yoluna (günümüzdeki eminönü'ne giden tramvay yolu) bağlanarak sultanahmet'e kadar götürüyor.
istanbul'un fethinden sonra altın kapı ve kulelere üç kuleli bir sur eklenerek yedikule hisarı inşa edildi. bugün yedikule hisarı açık hava müzesine dönüştürülmüş durumda. randevu alarak rehber eşliğinde restorasyonu bitmiş iki kuleyi gezebilir, surlara çıkarak istanbul'u seyredebilirsiniz. çok bina var ama. evet.

paylaştığım bilgileri yedikule hisarı rehberinden öğrendim, kaynak olarak şurayı bırakayım.
görsel kaynak: birinci fotoğraf için kaynak
diğer iki fotoğraf için kaynak: ben.

gülerek karşıladığım bir çağrı. pandeminin zirve yaptığı dönemlerde ayasofya ve kongre kalabalıklarıyla övünen adam diyor bunu. normalleşme diyor bir de, şu an sanki sokaklar insan kaynamıyormuş gibi.

oldu reis. rakamlar aşağı seyredince normalleşelim, kongreler yap, halkla buluş; sonra biz kapanırız sıkıntı yok.

francisco pizarro'nun inka imparatorluğu işgali ile ilgili çok güzel konulara değinmektedir. herkese güvenen ve dostça yaklaşan, gelişmiş silahları bulunmayan ve okuma-yazma bilmeyen amerikan yerlilerinin, teknolojik olarak üstün, okuma-yazma bilen ve daha zeki-kurnaz ispanyollar tarafından nasıl yenildiğini hayretle okuyor insan. düşünün 186 ispanyol 70.000'in üstünde amerikan yerlisini yenebiliyor. eğer olayları yazanlar abartmıyorlar ise durum bu.

yunan mitolojisinde adı geçen bir arkadaş. şimdi bu herif arkadhia'da yaşayan çoban tayfasının tapındığı keçiboynuzlu, keçi ayaklı bir herif olup hermes ve penelope'nin oğlu olduğu söylenmekte. mevzuya bak, oğlun olsun sonra keçi olsun.
ayrıca yunan dilinde "pan" tüm anlamındadır. panik sözcüğü de buradan gelir. abicim yolda gidiyorsun, karşıdan böyle keçi ayaklı ve keçi boynuzlu bir tuhaf adamı geliyor. herhalde panik olursun.

bunlar nasıl tanımlamalar yaa* kim, ne, nasıl? not almak gerekli. biri özetlesin*

hoşgeldin diyeceğim, içimden gelmiyor.

umarım yine o acayip fantazileri ile gelmemiştir.

cani bir aile; ahlaki konularda anlaşamadıkları için oğullarını öldürmüşmüşler, öncesinde de kızı ve eşini öldürmüşler. orta doğu cehennemi bu işte!
ah muhsin ünlü'ün dediği gibi hayatınız gazze şeridi gibi geçerken gözünüzden, anlayacaksınız allah ne demek, ahlak ne demek...



haberin tamamı için

cevap olarak " seni sevdim be tosunum " yazdığım mektup.

''şarkı kliplerinin altına yapılan prim amaçlı ''beğeninde bildirim geldikçe gelip tekrar dinliyim.'' tarzı yorumlardır.
bu kadar beğendiysen, dinlemek istiyosan aç dinle kardeşim ne tantana yapıyorsun demek istediğimdir.
(bkz: prim kokan hareketler)

dostoyevski ruh çözümlemeleriyle daha öndedir. ve isyankârdır.
tolstoy ise hayatının bir döneminde dine merak salmış ve bunu eserlerine yansıtmıştır. ikisi de yaşadıkları ülkenin yaşadıkları zamanı, o günkü olayları , kendi kelimeleriyle ve muhteşem bir gözlemle , eser haline getirip kalıcı olabilmişlerdir.
kıyaslanmaları bir işe yaramaz, ikisi de devdir, ikisi de ölümsüzdür. ikisi de rustur.

yanlış önerme. yetenek diye bir şey vardır, aksine ''yeteneksiz'' insan yoktur.
her şey belki parayla satın alınabilir insanoğlu için, çok az şey vardır asla satın alamayacağınız onlardan biri de yetenektir.
herkes keman çalamaz, herkes piyano çalıp üstüne virtüöz olamaz. eğer müzik kulağı yoksa fazıl saydan ders alsa ne olur...
bu onun sadece o konuda yeteneğe sahip olmadığını gösterir. müzik aleti çalmak yerine kimi resim yapar, kimi teknolojiyle ilgili konularda normalin dışında yeteneğe ve ilgiye sahiptir. eğer yeteneksiz olduğunuzu düşünüyorsanız da emin olun yalnızca keşfedilmedi içinizdeki o yaratım gücü, enerjisi.

çok bilindik bir klişe vardır; eğer bir balığı ağaca çıkmakla sınıyorsanız o hayatı boyunca yeteneksiz ve aptal olduğunu sanacaktır diye... tam böyledir aslında sistem bizi sadece hükümetlerin çıkarlarına yönelik tarihi ezberlememize, düşünmemize vakit bırakmayacak yoğunlukta matematik problemleri çözmemize yönlendiriyor. toplumsal olarak da aklıselim insanlar olmadığımız için de çocuklarımıza ''öğrenilmiş'' hobileri tanıyoruz sadece. belki de bu şansı dahi tanımıyoruz. matematikten 40 net yapmasını soyut bir resim yapmasına yeğliyoruz. çünkü soyut resmin değil, 40 net sonunda çizilen bir kariyerin ileride bir ev kredisi almaya değer görüleceğine bizi inandırdılar. çocuklarımıza yeteneklerini keşfetmeleri için imkan tanımaz olduk ne yazık. bu yüzden sanırım birçoğu kendini yeteneksiz görüyor ya da yeteneğin yalnızca parayla elde edilebileceği yanılgısına kapılıyor. halbuki yetenek tüm dış etkenlerden bağımsız biraz da içgüdüsel var olan bir olgu.

yeteneğin, sistemin, toplumun aymazlığının üzerine 10milyon cümlelik entry yazabilirim, biri beni durdursun. yine millete durduk yere buzdolabı taşıttık iyi mi! :)

işte cesaret, işte feraset, işte fazilet, işte fedakarlık, işte mertlik, işte adam gibi adamlık.

yeteri kadar dinlenemeyecektir. kıyamam. gelsin dizim müsait.

-sevemedim kara gözlüm...*
-ah bu şarkıların gözü kör olsun... *