bayram mesajı terörünü hatırlatan başlık. (buraya ileride mani gelecek)

iyi bayramlar.

asla ama asla milli oyuncu olamayacak olması....
bağzı şeylerin şakası yapılmazdı değil mi?

hâlâ kurtulamadığımız hastalıklarımızdan. pedagojik sıkıntıları bir yana, bebeğe/çocuğa hiç yakışmayan pembeler, maviler, göz kanatan zevksizliğimizin de yansıması.

bodrum otogarı.biletini alan lavuk cüzdanını düşürdü.sadece ben gördüm.son anda yetiştiği için hareket eden otobüse biniyordu.arkasından koşup"cüzdanınızı düşürdünüz" dedim.teşekkür etmedi,yüzüme bakmadı.kendi kendime dedim başka biri bulsaydı da çatır çatır yeseydi paranı.öküzün bayrak sallayanıdır.

mutlu son... sanırım bakış açısı ile ilgili. ilişkiyi nihayete erdirmek mutlu son mu? yani son mu? yepyeni bir başlangıç değil midir mutlu son? o halde son mudur?

o zamanlar istanbul'da yaşıyorduk fakat anaokuluna gitmedim. açıkçası gitsem bile o yaşları pek net hatırlamıyorum ki anaokulu aşkını hatırlayayım.

tamam itiraf benim öyle birine bir şeyler hissetmem pek geç tarihlere denk gelir. 10 yaşlarıma kadar mahallenin çocuklarını dövmekle meşguldüm. sonra kendimi kız gruplarının içine kabul ettirmeye çalışmakla meşgul oldum bir süre baktım sarmadı. kendime kendim bir grup kurdum.

karşı cinse bir şeyleri ilk 17 yaşımda hissettim. ondan önce komik gelirdi. hoş ondan sonrada komik geliyordu ama napak.

yani anaokulu benim için fazla iddialı çağlar. size mübarek olsun.

su yolunu bulur diye düşünen insandır.

aklımı ve psikolojimi kaybetmek üzereyim.

her yazarın başına gelmiş durumdur,hayatta bile görmezden gelinen zamanlar varken sözlüğe ölü tanımlar girmek acıtmaz be.

sesimi duyan var mı ? *

hep yaptığım ama bir kere olsun bana yapılmayandır. ayıp ya, şu kızı bir kere mutlu etmediniz. oysaki uncacık şeyle bile mutlu olabilen bir kadınım...

neden bilmiyorum ama böyle bir durumda düşündüğüm ilk şey kulağıma kaçmış olması. kulağımda bir şey varmış gibi hissediyor ve kafayı yiyorum.

18 yılda ülkeyi sattı savdi.. hala seviyor olanlara beddualarimi yolluyorum..

senden önce on milyarlarca insan ve senden sonra on milyarlarca insanın olacağı son belki de. muhtemel son hiçlik ise zaten evren bile günü geldiğinde hiç olacak. öyleyse bu kafaya takma niye ? yaşadığın zamanın tadını çıkarsana şapşik ihihihihi

nasıl açılmamış dediğim başlık ? çok kaliteli çizimleri olan biri böyle bir sözlükte hiç mi takipçisi yok ?

1996 yılında mimar sinan üniversitesi güzel sanatlar fakültesi grafik bölümü'nden mezun oldu kendisi. ilk karikatürleri çarşaf ve horoz gibi dergilerde yayınlandı. pişmiş kelle, avni ve dıgıl dergilerinde çizdiği karikatürler ve yeşilçam sinemasıyla dalga geçen duka film öyküleriyle beğeni topladı. l-manyak dergisinde çizmeye başlayıp lombak dergisinde devam ettiği kunteper canavarı ile popüler oldu. lombak, penguen ve kemik gibi dergilerde çizdiği üzeyir ve macerayı seven adam tipleri de sevildi. kendisi gibi karikatürist olan kardeşi bülent üstün'ün 2006'da çıkarttığı fermuar dergisi'nde çizdi. halen uykusuz dergisinde çalışmalarını sürdürmektedir.

kendisinin sıkı takipçisiyimdir çizimlerini küçüklüğümden beri beğenirim onun yüzünden çizgilerim değişti hep kara kalem çalışan ben onun sayesinde animasyona merak saldım bir daha da kare kalemin yüzüne bakmadım(: kunteper ve macerayı seven adam favorilerimdi
şehinşah'ın kunteper adlı şarkısını çıkarması üzerine tekrardan çizimlerine başladı kunteper'in.

zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın zın.

kendimi sevemiyorum çünkü her seferinde dönüp dolaşıp karanlığa park ediyorum. ruhum mutsuzluğun saatinde durmuş sanki ve benim yeni bir pil alacak iradem yokmuş gibi. hey dostum toparlansan iyi olur!

virüslerin yol açtığı, süt çocukluğu döneminde görülen hafif seyirli bir enfeksiyon hastalığı. 6 ay - 3 yaş grubu çocuklarda sık görülür. 2-3 gün süren ateş, en fazla 8 güne kadar uzar. özel bir tedavisi ve aşısı olmayan bir hastalıktır. hastalık bir haftada kendiliğinden iyileşir.

ne ağlamıştım ölümünden sonra, yıllar yıllar sonra da. ölümünü içime hiçbir zaman sindiremediğim şarkıcı, rockcı, müzisyen ama en önemlisi yüreği güzel pırıl pırıl bi insan.

içinin temizliği yüzüne vuranlardandı. insanın baktıkça bakası gelirdi. gülen gözleri, başka bi karizması vardı..
sesine, müzik yeteneğine zaten diyecek bi şey yok benim nezdimde. mükemmel bi ses, yorumladığı her şarkı bambaşka bi havaya bürünüp yeniden doğuyo âdeta.

yaptığı iyilikler, dernekler için verdiği konserler, yardımlar zaten biliniyodu yaşarken. ama öldükten sonra bilinmeyen bir sürü nice güzellikleri, iyilikleri de çıktı ortaya. yüreği tertemiz, içi sıcacık neşeli bi insan. dokunduğu her şeyi güzelleştirebilen biriydi, çok belli. kelimeler bile yetersiz bendeki hissettirdiklerini, izlenimlerimi tarif etmek için. koca bi kayıp bu dünya için.

şu dünyada bizzat tanımadığım hâlde en sevdiğim, ölümü en çok koyan insan. hep öyle kalıcak.
beni bu dünyada karşılıksız iyiliğin varlığına inandıran insan, her şeyin anahtarının sevgi olduğuna inanan insan ; sevgin bu dünyada eminim ki ebedî kalıcak.

bir röportajı