"sorarlar derdin ne diye
derdim sana doymaz doymaz inan
bu efkârın bir tarifi yâr
kitaplara sığmaz sığmaz inan
alma alma ahımı
yalanım yok, yok günahım yok
gayrı duy figanımı
benim sensiz muradım yok
alma..."
[ güzel yazarımız fakat müzeyyen derin bir tutku mahlaslı kişiden öğrendiğim bu şarkıcı insanın içine işleyen güzel şarkıları bulunuyor.]

halı sahada öğretmenleri gözaltına aldırana tur bindirmiş. sevgilisi telefonu açmayınca polislerle yurt basan ile hatalı park ettiği arabasına uyarı notu yazanı gözaltına aldıranı epey alt sıralara itmiş.

sırada daha kötü günlerin olduğu.

edebiyatımızın en güzel sanatlarından biridir.
ironi ile çok sık karıştırılır, buna dikkat etmek gerek ki ortamda cahil damgası yemeyin.

eğer kinaye yapıyorsanız, kelimeyi kullandığınızda hem gerçek hem de mecaz anlamı ortaya çıkmalıdır.

kinaye, hem atasözlerinde hem de deyimlerde çok sık kullanılmıştır.

bir de örnek bırakalım :

bütün gün ağırlık kaldırdım, belim büküldü.

burada bel bükülmesi hem gerçek anlamında hem de mecaz anlamında kullanıldığı için kinaye sanatına girer.
aynı zamanda belim büküldü bir deyimdir de.

yolda olursa iyi illa tanıdık bir yol çıkar diyerek dümdüz devam ediyorum. ama bir binanın içinde kaybolmak hastane vs. en büyük fobilerimden olabilir.

acılarla beslenen insan modeli

neden acılardan beslenir insan?
ve neden her şey yolundayken rahatsız olur,
temcit pilavı gibi eski acıları,yaşanmışlıkları bugüne taşır taşır durur?
bilinçaltının gücünü hafife almayalım ve bir örnekle konuya açıklık getirelim istiyorum.
bütün hayatı boyunca mücadele etmiş,elinden geldiğince herkese yardım etmiş birini düşünelim.
yememiş yedirmiş giymemiş giydirmiş hani derler ya saçını süpürge etmiş biri olsun örneğimiz.
sözde kendini düşünmeden yaşayan örneğimiz acaba gerçekten kendini düşünmeden mi yaşamıştır hayatını?
yoksa bencilliği ile sadece kendini düşündüğü için mi gerçekleştirmiştir eylemlerini?
yaptığımız herhangi bir eylem ileride bize bir fayda getirecek düşüncesiyle yapılıyorsa yani işin içinde bir alışveriş varsa bu bir çıkar ilişkisidir.
ben ona saçımı süpürge ettim,yemedim yedirdim,giymedim giydirdim,bir dediğini iki etmedim,yokken var ettim ama ona hissettirmedim.
ne kadar ilahi davranışlar,ne kadar takdirde şayan.
peki ama sen bunları neden yaptın?
hadi gerçek amacını söyle bana.
hayatında bir defa da olsa sadece kendine dürüst davran ve gerçek amacın neydi onu söyle.
saygı görmek sayılmak mı?
aranıp sorulmak,el üstünde tutulmak mı?
ne vefakar ne iyi insan denilmek mi?
zorda kaldığında desteklenmek mi?
yoksa bunların hepsi mi?
iyi de sen bütün bunları yaparken karşındakini borçlandırdığını düşünmedin mi?
onu davranışlarınla ve belki de paranla,gücünle,aklınla ezdiğini.
ve çok daha önemlisi o gerçekten istiyor muydu senin onun için yaptıklarını ya da yaptım dediklerini?
soru üstüne soru ve cevap sadece sen de.
peki cevabı bulduğunda ne olacak?
bilinçaltında oluşturduğun kalıbı kırmış olacaksın,hayatını kendin olarak yaşayacaksın.
her şey yolundayken hayatında bir acı yaratmak istemeyeceksin.
çünkü zorluklardan ve zorlukların ardından gelen acılardan beslenmiyor olacaksın.
hayatını heba etmemiş olacaksın.
mutlu olacaksın.
daha ne olsun ki... *

tuzluyeşileriğinkamaştırdığıdiş ukdesi*

evlilik ile ilgili olan konuşmalarda akşam gelirken yoğurt alma tabiri vardır.burada da sanırım bunun farklı bir versiyonu var.

evliliklerinde genelde süt lazım oluyor olabilir.

kendisi hakkında, yakın arkadaşı demirtaş ceyhun'un yazdığı, güzel anekdotlar ve hikayelerle dolu "asılacak adam aziz nesin" adlı bir de kitap vardır. aziz nesin'in nasıl biri olduğunu anlamak istiyorsanız bu kitabı mutlaka okumalısınız.

anamgil anangilden bir kase toz şeker istiyor de.

morrisey'in let me kiss you şarkısındaki yorumu zaten güzel olan şarkıyı daha da güzel kılar:

ayağınızı, belinizi sıcak tutun yavrularım. babannem bir de başının tepesine örtü katlayıp koyup öyle uyurdu ama daha o günlere gelemedik şükür.

sen 128 milyar dolar'sın

(bkz: sen istanbul'sun)

kafa iznine çıkınca, puan listesinden ve arama listesinden düşüyorsunuz zaten.
özellikle mahlasınızı aratmayan kimse görmüyor sizi.
yani yazılanların bir emek ve değeri olduğunu düşünürsek kalması daha iyidir bence.
söz uçar, yazı kalır misali. belki birileri denk gelir okur, bir ibret alır, gülümser, belki duygulanır mesela.
tamamen yok etmek bana göre de haksızlık.
yine de siz bilirsiniz elbettte.

hani sabahında erken kalkman gereken günün gecesinde kafanın içindekileri susturamaz da saat seslerini duyar deliye dönersin ya aha da zaman geçiyor ve uykumu alamıyorum diye, işte öyle tedirgin geçen uyku ile günaydın.en azından şimdilik uykum yok,umarım derste öğretmenin yüzüne bakarak uyumam yine!

sona erdiğinde elinizde maaş namına herhangi bir şeyin kalmamış olacağı gün.

felsefeye önyargıyla bakan sıkıcı işler bunlar diyen insanlar için alın da görün felsefe de eğlenceli olabilir dedirttiren kitap.

yaşlıların elini öpmedir. koronadan dolayı korkan yaşlılar kolayına kimseye elini öptürmez tarih olur dilerim.