aslında aktif yazarları da gösteren alışkanlık tespitidir.
sürekli olarak tanım giren, okuyan kaç kişi varsa oylayan kişi sayısı da o kadar.
hayalet olarak takılan bi kitle var, onları bulursam kızgın kızgın bakabilirim kendilerine.

insanlar istiyorki benim sözümün üstüne söz söylenmesin, benim görüşüm dışında görüş olmasın (bkz: ağanın poki üstüne pok yapmak)
tek laf söylediklerinde hemen etiket cepten çıkıp aktroll diye yaftalanmaya hazır.

arkadaşlar siyasi parti trollüğü öyle bir şey değil.
şey şey konuşmayın, farkliliklara tahammulunuz olsun, savunduğunuz düşünceyi anlatabilin,sadece aktroll diyerek siyasi görüş savunulup paylaşılmaz.

gerek senaryosuyla, gerek oyuncularıyla, gerek dokundurduklarıyla, gerek yeri geldiğinde cuk yerine oturan replikleriyle muhteşem olan ve kesinlikle izlenmesi gereken bir baş yapıttır.
(bkz: anlatmaya gerek yok görüyorsunuz)

jeneriği yeter.dosta güven,düşmana korku veren karizma.

kendileri hayko olup, sözlüğe daldığım için biraz ihmal ettim sanki.
imgyukle.com/i/LIJLoQ

çok güzel bir kalbi olduğunu düşündüğüm, bilgili ve bir o kadar kibar, ince düşünceli, tanımlarını okumayı çok sevdiğim yazar.

"bir yakınını kaybetmenin üzüntü ve sıkıntısı içinde olan cenaze sahiplerinin, taziye için gelen misafirlere yemek hazırlayıp sunması ilave bir telaş ve sıkıntıya sebep olacağından mekruh görülmüştür (ibn âbidîn, reddü’l-muhtâr, ııı, 148). bunun yerine komşular veya yakınlarının, cenaze sahiplerine ve gelen misafirlere ikramda bulunmaları sünnettir (tirmizî, cenâiz, 21).
bunun yanında cenaze sahiplerinin mezarlıkta veya evde helva, ekmek gibi şeyler dağıtmalarının dinî bir dayanağı yoktur. dinî bir gereklilik olarak görmeden yapılmasında bir sakınca olmayacağı söylenebilirse de bu tür uygulamaların kısa süre sonra cenazeyle ilgili bir dinî hüküm olarak algılanması tehlikesi bulunmaktadır. dolayısıyla bu ikramlar dinî bir zorunluluk olarak yapılırsa, bid’at ve hurafe sayılır." link

cenazede dağıtılan pilav üstü tavuk ikramı için ev sahibinden karabiber isteyen bir yüzsüzü görmüşlüğüm vardır. kepazelikti! "burası cenaze evi" diye uyarmamıza rağmen gocunmadan "ben karabibersiz yiyemiyorum" deyişi içinde bulunduğu hâli şeddelemişti.

benim yazmak istediğim kütüphane ''beyazıt devlet kütüphanesi''.

bu bina ile bayezit camii ve tarihi sahaflar çarşısı yakınında 1884 yılından beri hizmet veren beyazıt devlet kütüphanesi, türkiye'de devlet eliyle kurulan ve oluşum şartları bütün ayrıntılarıyla bilinen ilk kütüphanedir.

kütüphane binası olarak kullanılmak üzere bayezid camii külliyesi imaretinin bir bölümünün tamir edilip kullanılmasına karar verilmiştir, bu karara devrin maarif nazırı mustafa nuri paşa, sadrazam mehmed said paşa ve padişah ıı. abdülhamit öncülük etmiştir.

bu binanın düzenlemelerinden sorumlu olarak mekteb-i mülkiye (ankara üniversitesi siyasal bilgiler fakültesi) binasını da yapan ohannes kalfa görevlendirilmiştir.

bu kütüphanenin binası aslında 2. beyazıt döneminde , 1501-1506 yılları arasında inşa edilmiş, daha sonra 1884 yılında ''kütüphane-i umum-i osmani'' ismiyle maarif nezaretine (milli eğitim bakanlığı) bağlı olarak hizmete açılmış.

açılıştan sonra kütüphanenin boş raflarına osmanlı dönemi'nin ilk vakanüvisi (resmi tarih yazıcısı) naima tarafından yazılmış olan ''naima tarihi'' eserinin ciltleri konulmuş, daha sonra çeşitli yollarla (toplama, bağış gibi) kütüphanenin eline geçen kitaplar bu güzel kütüphaneye yerleştirilmiştir.

bu kütüphanenin başına atanan ilk yönetici ise tahsin efendi'dir.

kütüphane, ilk yıllarında büyük ilgi görmüş hatta saray mensupları bile cuma namazı çıkışlarında kendilerine ayrılmış olan oturma yerlerinde okuma etkinlikleri yapmışlardır.

bu kütüphane, cumhuriyet döneminde ''bayezid umumi kütüphanesi'' olarak hizmete devam etmiştir.

daha sonra 1869 yılında kütüphaneye müdür olarak atanan ismail saip efendi döneminde kütüphaneyi fare basması sonucu kütüphanede birçok kedi beslenmiştir. aynı zamanda yine ismail saip efendi'nin bir kedi meraklısı olması sebebiyle onun döneminde beyazıt devlet kütüphanesi ''kedili kütüphane'' olarak anılmıştır.

beyazı devlet kütüphanesi, 1942 yılında kütüphaneye 2 adet 48 gözlü fiş dolabının yaptırılması ile ülkede modern fiş ve kataloglama usulünün uygulandığı ilk kütüphane olmuştur.









kaynak.

1642-43 yıllarında hollandalı denizci abel tasman'ın kıyılarını gezdiği (bkz: avustralya)'ya verdiği isim.

ankara karanfil sokak'ta bulunan bir kitabevidir. karanfil metro çıkışından yukarı doğru gidip merdivenlerden çıktığınızda sol tarafınızda kalır. birçok kişinin buluşma yeridir, çünkü yerini herkes bilir. karşı tarafı beklerken ya içinde gezinirsin ya önündeki banklara oturursun. kendisi aynı zamanda sabahattin ali'nin yıllar yıllar önce yaşadığı binadır.

ne zaman kızılay'a gitsem uğramayı ihmal etmediğim yerlerdendir. bir şey almayacaksam bile girip gezinmeyi, kitaplara göz atmayı severim. bayaaa büyük bi kitabevi. ben genelde okuma kitaplarıyla ilgili olan kısımlarla ilgilensem de akademik anlamda da içeriği zengin. içinde arayıp da bulamayacağınız kitap yoktur sanırım. içinde birkaç oturma yeri de var, kitap alıp orada okuyan çok insan gördüm.

ama dost'a dair en en ennn sevdiğim şeylerden biri içinden geçen kocaman ağaçtır. oraya bir oluşum yapacağız diye ağacı kesmeyip aksine camla çevirip korumaya almışlar. buranın bir kitabevi olması da çok manidar oluyor bu yüzden. şu güzelliğe bakın hele.

dost aşkım kabardı, gidiyorum..

sozlugun en guzel basligi olmaya aday bir baslik. akil edeni tebrik ederim... ben de "dil ve dusunce" konusunu baz alarak yazilmis makaleyi ilistiriyorum o halde.
buradan

#742784 kuş ölür sen uçuşu hatırla.

çok sevdiğim meleklerdir.* ancak lütfen, oy verecekseniz rastgele tanımlara oy vermeyin. gerçekten hakeden tanımlarımı oylayın. hakkında bir şey bilmediğiniz tanımları sırf beğenmek için beğenmeyin.

kafa yapan hemen her maddeye bir şekilde hakim olan yazar. ilginç bir ilgi alanı var, takdir ettim.
(bkz: benzin çekmek)
(bkz: bally)
(bkz: çakmak gazı çekmek)

(bkz: ölümlü dünya)’nin bana kazandirdigi ve son zamanlarda kafa sinemamda surekli yankilanan replik.

olay on dakikada nereden nereye geldi, muthis oldu gercekten.

hakkimizda hayirlisi.*

büyük resmi görmek zordur .çok uzaklaşmak gerekir resimden.soyutlaması gerekir insanın kendini .ama bizim insanımızın büyük resmi görmesi için bakması yeterli.

amfideki sessiz, kendi halinde, dersini dinleyip dramadan uzakta işine gücüne bakan öğrenciler gibilerdir.

'neresi itici' dediğim başlık.
ben seviyorum arkadaşım. hee diyenini gördük mü? yoo ama olsun inadına hatun kişisi.