her akşam oturulup yemek yenilen sofra, ev halkının yemek sonrası oturup "benim köşem" diyebileceği bir alan, mutlu çıkmış, 32 diş sırıtılmış çerçeveli fotoğraflar, herkesin katıldığı hoş sohbetler, en sevilen televizyon programını meyve ve çerez tabakları izlemek, iyi geceler/ günaydın, günün nasıl geçti? soruları, sabah kahvaltı sırasında edilen o ekmek kavgaları...

sevdiğin insanların olduğu her yer yaşanabilirdir aslında. yeter ki bu anların kıymetini bilelim. yaşama imkanımız varken doya doya yaşayalım.

onu başkasıyla görsen dahi, mutlu olsun yeter diyebilmek. sabaha karşı onun fotoğraflarına, mesajlarına, elinde yanan sigaranla baktığını fark etmek. kısacası bir meftun gibi, gözü kör, kulağı sağır bir yolda ilerlemek. başka türlüsü sevince mümkün değil zaten.

hamama giren terler diyolla bakalım bu hafta neler duyacağız* iyi yayınlar gençler.*

“oysa ben seni bulmaya geldim
kalbine güneşi asmaya geldim.
tükenme....”

“ee ne yapacaksın kız olmasam” diye cevap verdiğim cümledir . hakikaten napabilirsin ki pardon? genelde tartışma esnasında kabadayı ,kendini bilmez insanların kızlara kullandığı cümle.

tc kimlik no ve kan grubu da lazımsa verelim..

ülkemizin girişine koyulacak tabelaya yazılması gereken bildirimdir.

buraya gelen başına geleceklerden haberdar olmalı.

(bkz: kafamız seninle).

komşunun verdiği ikramlık tabak boş halde geri verilmez. durduk yere tabağı neyle dolduracağını düşün dur sonra da .

turşu kurmak. hatta turşunun bizzat kendisi. kimin aklına gelmiş diye düşünürüm hep bir takım sebzeleri böyle ekşiterek muhafaza etmek. yahut bir şekilde kendiliğinden oluverdiyse bununla ilk karşılaşan nasıl bu yenmez, bozulmuş bu diye düşünmedi? ha iyi ki düşünmedi ve bu şahane lezzet nesillerden nesillere aktarıldı, orası ayrı.

rahmetli anneannemin misafir odasındaki koltuk takımı.
ciddiyim gülmeyin. o koltuklara gösterilen ihtimam hayatım boyunca bana gösterildi mi diye düşünmüyor değilim. kapısı hep kilitli olan odanın içinde saltanat sürüyordu canımlar.

telefondan çizmiştim o yüzden ayrıntıların üzerinde pek duramadım fakat naçizane ben de paylaşayım dedim.

benim için ilk,sonsuza dek ve mutlak şartla akraba denen kan emicilerdir,net.
sürekli negatif enerjili insanlar da aynı şekilde.cebinde akrep olan tipleri de ekleyeyim.

çok mantıklı bir karar.
bizde regl derken utanmamanın yollarını arayalım hala.

her sabah gibi.
ben sabahlardan memnunum valla.
onlarda benden memnun.
radyoda barış manç'da çıkmış.
mis valla

insanlara yardım etmesi gerektiği gibi hayvanlara da yardım etmesi gerektiğini bilmeyen yazar beyanıdır. hayvanlara bu soğukta en azından bir mama vermek ve küçük bir battaniye sarmak o kadar zor değil inanın. bu hayvanlar, sizin sandığınız gibi taşla beslenmiyor ve gerçekten soğuğa dayanıklı değiller. unutmayın ki, onların yaşam alanlarını biz apartmanlar inşaa ederek yok ettik. bu yüzden onlara bir hayat borçluyuz, en azından birey olarak elimizden geleni yaparsak bir canın kurtulmasına vesile olabiliriz.

insanların öznel konular üzerine görüşlerini takip ederek yeni düşünceler geliştirdim. ayrıca özgüven tazelememi de sağladı.

tıraş ettirdim diye trip atıyor hasbam!!!

tatyos efendinin yazdığı başta bir aşk şarkısı olduğunu düşündüğüm ama araştırdığımda adamın çile dolu hayatından dolayı yazdığını öğrendiğim şarkıdır.

dört gün önce kitapyurdundan bulamadığım bir kitabın siparişini verdiğim devasa sahaf sitesi.
bazı kitaplar sudan ucuz, bazılarına bakıyorum, 300 lira...
artık basılmıyor bahanesinin ardına sığınarak mı bu kadar fiyat biçiyorlar bilinmez ama yine de koleksiyonerler ve kitapseverler için güzel ve kullanışlı bir mecrâ.
kargosu biraz geç geliyor ama olsun.