bir hayal kırıklığının başlangıcı da olabilir güzel bir dostluğun başlangıcı da.
ekleme : uzun soluklu bir ilişkinin başlangıcı olma ihtimalini unutmuşum. tabi bilinçaltı kabullenemiyor.

bir beğeninin nesi var seri beğeninin sesi var.
çaylak çaylağın karmasına muhtaçtır.
sözlüğü seven trolüne katlanır.
çaylaklığa düşen yoldaşa sarılır.

kimsenin rektör odası bastığı falan yok, istenseydi çoktan basılmıştı. bilip bilmede haber paylaşıyorsunuz. sizin o sözde dediğiniz öğrenciler ülkenin en iyileri hatırlatırım, misafir olarak bile giremeyeceğiniz bir yere laf etmeyin bence.

ingiliz avam kamarasında yıllarca milletvekilliği yapmış, aşırı muhafazakar olan ve fransız ihtilalinin daha fazla kan ve kaosa neden olacağını düşündüğü için bu ihtilale karşı çıkan irlandalı düşünür edmund burke’ün en ünlü sözünden bir parçadır.

eski zamanlarda en sevdiğim kanal olan cnbc-e’de polisiye dizilerden birini izlerken, eğer yanlış hatırlamıyorsam dizi without a trace idi, bu sözü duvara yazdığı için o duvarın yakınlarında işlenen cinayetten sorumlu tutulan bir grafiti sanatçısından öğrendim ben bu sözü. genç duvara sadece:

evil triumphs! yazmıştı. yani kötülük kazanır. bunun üzerine de baş şüpheli haline gelmişti. ancak dedektifler araştırmaları ve sorguları derinleştirince sözün tamamına ulaştı ve çocuğun suçsuzluğu da ortaya çıktı bir süre sonra:

all that is necessary for the triumph of evil is that good men do nothing. kötülüğün galip gelmesi için gereken tek şey iyilerin hiçbir şey yapmamasıdır.

ve edmund burke her konuda değilse de bu konuda haklıydı. iyi insanlar hiçbir şey yapmadıkça, saklanmaya devam ettikçe, savaşmaya korktukça ve neden lafı dolandıralım iyilik uğruna elini kirletmekten kaçtıkça kötülüğün zaferi için kötülerin bir şey yapmasına bile gerek kalmayacak.

bize dokunmadığı için bin yaşayan yılanlarla çevrelendiğimizde de düşecek bir deniz bile bulamayacağız.

kötülüğün zaferine müsade etmemek için biraz daha saldırgan bir iyilikle doldurmaya başlayabiliriz delik deşik olan gövdemizi.

the walking dead dizisinde haklı olan shane idi. ve shane kötü bir insan değildi. anlaşılamadığı için kötü olduğuna hükmedilen iyi bir insandı o.

we fight back or evil triumphs!

değerli yazar dostum (bkz: quinn)'in en çok sevdiği yabanı ot. ilk fırsatta birkaç adet alıp ona götüreceğim.*

nanoteknolojinin temellerini atan isimlerin başında gelen amerikalı mühendis eric drexler ile yine aynı alanın öncülerinden bir başka isim olan nobel ödüllü amerikalı kimyacı richard errett smalley arasında geçen, farklı bilim insanlarının da katıldığı, kendi kendini çoğaltabilen nanorobotlar ile ilgili bilimsel tartışma.

nanoteknolojide moleküler birleştirici kavramı, mikroskobik boyutlardaki bilgisayar kontrollü cihazları temsil eder. bunlar, örneğin hastalıklı bir hücreye nokta atışı şekilde ilaç göndermek için gereken moleküler düzeydeki kontrol sistemine rehberlik etmek için kullanılır. yani atomik boyutlardaki kimyasal tepkimeler, bu cihazlarla yönlendirilir. tartışmanın kökeninde bu moleküler birleştiriciler vardır.

drexler'a göre evrensel ölçekte, her şeyi oluşturmak için kullanılabilecek moleküler birleştiriciler yapmak mümkündür. bunlar dünyadaki her alanda kullanılabilir; tıptan, kirlenmiş okyanus sularını temizlemeye kadar aklınıza gelecek her alanda. üstelik bu minik robotlar kendi kendilerinin kopyalarını, etrafta bulunan malzemeleri kullanarak hayata geçirebilir ve bunun sonucu da gri yapışkan senaryosudur: kendi kendini yok eden bir dünya.

bu görüş sonrasında smalley konu hakkında bir makale yazdı. ona göre, drexler tarafından tanımlanan bu birleştirici, birkaç adet "parmaktan", yani robot koldan oluşan ve atomları dizayn etmekte kullanılan bir sistemdir. zira burada kendi çapında bir montaj ustasından bahsediyoruz. dolayısıyla bu ustanın, bildiğimiz normal bir usta gibi iş göreceğini düşünebiliriz. ancak burada nanometre boyutlarından bahsettiğimizden şöyle bir sorun vardır: bu sistemin çalışabilmesi için daha fazla "parmak" için gerektiği kadar yer yoktur. smalley buna "şişman parmaklar problemi" der. ayrıca yine atomik ya da moleküler boyutlar söz konusu olduğundan, bu parmaklar herhangi bir şeyi tutup bir başka yere koymak isteseler, moleküller arası çekim güçleri devreye girer. böylece parmaklar birbirine yapışır ve işlevsiz hâle gelir. buna da "yapışkan parmaklar problemi" adını verir.

bu iki probleme göre smalley, böyle bir moleküler birleştiricinin pek de dişe dokunur bir iş yapamayacağını ve kendisini ya da başka herhangi bir şeyi kısa sürede üstel artışa neden olacak şekilde kopyalayamayacağını öne sürdü. yani ona göre böyle bir mekanik cihazın yapılabilmesine imkân yoktu.

olayın özeti, drexler bu tür cihazların mekanik olarak yapılabileceğini iddia ederken, smalley'nin bunun ancak kimyasal olarak mümkün olabileceğini savunmasıdır. drexler'ın itirazı, smalley'nin esas noktayı yanlış anladığı şeklindedir. zira bu mekanik cihazlar, smalley'nin şişman ve yapışkan parmaklar itirazının temeli olan, tek bir atomu kontrol edebilecek cihazlar şeklinde düşünülmemelidir. 2 taraf karşılıklı yazışmalarla bu konu üzerindeki yanlış anlamayı çözerek anlaşmışsa da smalley yeni bir itiraz ile karşılık vermiştir: eğer bu işler için mekanik bir cihaz yapmayıp kimyasal tepkime aşamalarını kullanırsak, bu kez ortaya başka problemler çıkacaktır. zira kimyasal süreçleri bir nanorobot olarak kullanmaya kalkarsak kontrol bizde olmayacaktır. bu durumda bu minik montajcı, programlanabilen bir bilgisayar tabanına dayanmadığı ve doğal bir süreç olduğu içib neyi nereden alacağını, nasıl kullanacağını bilemeyecek ve işe yaramayacaktır.

zamanında bilim camiasını ikiye bölen tartışmanın kesin bir sonuca ulaşmamış olduğunu da ekleyeyim.

konunun biraz karışık bir konu olduğunun ve "ne anlatıyorsun yahu sen!" gibi tepkilere neden olabileceğinin farkındayım ama yine de başlığı açmak istedim. en azından dünyada böyle de bir tartışma konusu varmış demenizi sağlayıp sizi haberdar etmiş olma görevini yerine getirmenin huzuru içindeyim*.

karşılıklı yazışmaları ingilizce olarak burada bulabilirsiniz.

karamsar olmak ,fazla detaycı olmak ve kendinizi hak etmeyen insanlar için yormak.

“mean corpuscular hemoglobin” ifadesinin kısaltması olan mch, “ortalama eritrosit hemoglobini” değeri olarak çevrilebilir. mch değeri, eritrosit hücrelerindeki hemoglobin miktarı hakkında bilgi verir. bu sayede kırmızı kan hücrelerinde yeterli oranda hemoglobin olup olmadığı ve vücuttaki toplam hemoglobin miktarı gibi bilgiler sağlar.

sağlıklı bireylerde mch değeri 27 – 31 pg olarak hesaplanmıştır. bu değer temelde kemik iliğinde üretilen kırmızı hücre boyutuna, kırmızı hücre miktarına ve vücuttaki toplam demir miktarına bağlı olarak oluşur.

mch değeri belirtilen referans aralığından düşükse, kişide kırmızı kan hücresinin üretiminden veya vücuttaki demir miktarıyla alakalı bir sorunun varlığından bahsedilebilir. mch düşüklüğü vücutta birtakım belirtiler gösterir. bu belirtiler şu şekildedir:
-ciltte solukluk
halsizlik – yorgunluk
çarpıntı
huzursuzluk
iştahsızlık
saçlarda dökülme
çocuklarda dikkatsizlik ve konsantrasyon güçlüğü
özellikle çocuklarda, çok ağlama ve katılma nöbetleri
tırnaklarda kırılmaya yatkınlık veya şekil bozukluğu

mch düşüklüğü gibi, referans değerin üzerindeki mch değerleri de çeşitli sağlık sorunlarına işaret edebilir. bu durumda kırmızı kan hücrelerinde olması gerekenden daha yoğun şekilde hemoglobin miktarı tespit edilir. mch yüksekliğinde görülen belirtiler şu şekildedir:
-halsizlik – yorgunluk
ciltte solukluk
iştahsızlık ve kilo kaybı
tırnaklarda kırılganlık
çarpıntı
ishal
nefes darlığı
konsantrasyonda azalma ve dikkat eksikliği
unutkanlık

saçım kıvırcık olduğu için sürekli yaptığım bir eylem.çünkü tararsam daha da kötü oluyor.

istediği gibi değil de istendiği gibi davranan insanlardan uzak durmak gerekir. çünkü hiçbir şeyleri gerçek değildir.

içine attıkları.

ankarayı germeyanoğulları beyliğinden sonra alıp uzun süre yönetmiş (tabi buna yönetmek denirse) eski belediye başkanı. şu sıralar eskiden yediği hurmalar bir bir ortaya çıkmakta ve mahkemede hakkında ki iddianameler kabul edilmektedir.

şiir gibisin monica.

kendi tercihi olan yazardır.

genel olarak yazmam gerekirse, bazı yazarların ceza almalarını anlıyorum. aklıma lise müdürümüz geldi, onu da araya sıkıştırayım. bu müdür ki ekşi’de onun için ayrı başlık açılmış bir adam. aşırı disiplinliydi. her gün okula giriş sırasında bekler, kurallara uymayanları çekerdi sıradan; arada da kulak çeker bir iki de patlatırdı.

bu kurallar, spor ayakkabıyla giremezsin, boynundaki kurdele muntazam bağlanmalı, gömleğin üst düğmesi kapalı olmalı bir de kız öğrencilerde örgü 2 boğum olmalı. evet 1,5 değil, tam 2 boğum olmalı. yaz tatilinde uzasın diye bıraktığım saçlarımı iyice sıka sıka 2 boğum yapmıştım da öyle yırtmıştım. neden? çünkü kural buydu. okul iyi bir okuldu, seçilerek giriyordunuz ve eğer disiplin ağır geliyorsa okul değiştirebilirdiniz. ama orada okumayı istedik, kurallarını da böylece kabul ettik. şimdi ben müdüre gidip ‘ne var ya 1 boğum işte’ deseydim (ki gerçekten yürek yemem gerekirdi), bana kuralları uygulamalı olarak sağlı sollu kroşelerle anlatırdı.

burada da benzeri durum var işte. kurallar belli, kimsenin kimseyi kayırdığı yok. benim de tanımlarım siliniyor, düzeltip gönderiyorum. yani ‘buna gıcık oldum, dur bir iki tanımını sileyim de gıcık olduğum belli olsun’ diye bir şey söz konusu değil. hepimiz belli yaşlarda insanlarız, kurallar da bu. bu kural benim için de aynı, x yazar için de aynı, y yazar için de.

insan önce kendi hatalarıyla yüzleşsin efendim. yüzleşme sonucu gerçekten hatasız olduğuna inanıyorsa savunsun sonuna kadar. yok değilse de küsmenin anlamı yok.

karşılık veriliyor ise flört, yazmayı bırakmanız isteniyorsa ve siz devam ediyorsanız tacizdir.
şuna da açıklık getireyim burda, bir kadın yazma diyorsa naz yapmıyordur sadece yazmanızı istemiyordur. uzatmayın bence o durumlarda konuşmayı.

zeitgeist adında bir oluşum var ki bunlara da fütürist denmekte...gelecekte neler olabilir, teknoloji bizi nerelere götürür, sistem nasıl değişebilir öngörülerde bulunan bir anlamda tasarımcı millet..

ıstanbulda olduğum esnada
örnek vatandaş ile görüşmüştük.
denk gelince olabilecek durum.
o kadar mesai yapıyoruz burda.
iki kelam da edebiliriz karşılıklı.
ankara'dan bir yazardanda anahtarlık almıştım.
(bkz: ankara zirvesi)ne de katıldım.
muhabbet ettik çay eşliğinde.
ben anonim bir yazar değilim.
olduğum gibi yazıyorum.
karşı komşun iseniz anlarsınız zaten.
makul ve mantıklı sosyal eylemlere katılmakta beis görmem.

sokak kızı.
dillere düşeceğiz.
erkekler de yanar.
vee en sevdiğim aşıklar parkı.. özellikle
'sen mikropsun sen' kısmına bayılırım.

şu andır. tektir. kıymeti bilinmelidir.