aşırı güzel hitap şekli.

çok severek dinlediğim bir türküdür kendileri. özellikle(bkz: haramiler) grubu tarafından çok güzel söylenmektedir.

bana hangi gezegende yaşamak isterdin diye sorsalar, cevabı venus olur.
venus bence çok özel bir gezegen.
aynı zamanda kafa sözlük yazardaşımızdır. yazarımız da en az venus gezegeni kadar özeldir. kendisine keyifli ve bol tanımlar diliyorum efenim.

daha önce çok kez yaşadığım ve bugün seriye yenisini eklediğim olay.

başlığı açan arkadaşın aksine bana hiç iyi şeyler hatırlatmıyor.

hastaneyi hiç sevmem ama hastanesiz de olmuyor elbette.

yeri gelince küstüren ama küseni de nasıl barıştıracağını bilen aynı kandan aynı candan insanlardan oluşan sosyalliğin öğrenildiği ilk kurum.

ilişkinin iplerini elinde tutmak isteyen ve korkak er kişisidir. espri yeteneği zeka gerektirir. düşünce şekli bu yönde olan er kişisi zeki kadından korkar, su altından saman yürütemeyeceğinin farkındadır. bu farkındalık zekasından ötürü değildir. köylü kurnazıdır sadece.

küçük bir not: bu kızlarımız tercih edilmezler, tercih ederler.

enerji çeken/tüketen arkadaş anlamına gelmektedir. kendini ön planda tutmaya çalışan, fazla ilgi isteyen ve sadece kendini önemseyen fikirlere saygı duymayan insanlar örnek verilebilir.

haklı bir isyan ama işte suriyeliler yapınca bir garip duruyor.

terapi gibi sese sahip yazar "marikaki"

izninizle ben biraz içimi dökeceğim buraya. geçenlerde hayatımda ilk defa çıkma teklifi ettiğimi ve reddedildiğimi söylemiştim ama söyleyemediğim çok şey var, özellikle de ona... şu an yazdıklarımı ona yazmak istedim ama beni anlamayacağını biliyorum.

ilk karşılaştığımızda gerçekten iyi bir arkadaş olacağımızdan emindim, sonuçta en yakın arkadaşımın sevdiği bir arkadaşıydın, o seviyorsa ben de severdim seni. nitekim öyle de oldu; iki sene çok iyi arkadaş olduk seninle ama en yakınımla ilişkiyi kesince seninle de aramız açıldı. bizi bir arada tutan o kızmış meğerse. üç yıl aradan sonra dikkatimi çekmek için her şeyi yaptın, yazmak dışında. daha konuşmuyorken bile arkadaşlarıma "çok iyi çocuk, birlikte olsak o kadar mutlu olurduk ki..." dedim, hayallere daldım ve en sonunda ben yazdım sana. arkadaş mıyız yoksa flört mü heyecanı içerisinde yedi ay geçirdim seninle, hayatımda en keyif aldığım zamanlardı belki de ve ben hala seninle ne kadar mutlu olacağımın hayallerini kuruyorum. yaptığımız ve gelecekte gerçekleşeceğini düşündüğümüz her planda daha çok bağlandım bu hayallere; ama herkesten uzaklaşmam gereken 3 haftalık süreçte seni tamamen kaybettim. yalnızlığa ihtiyacım vardı, kimseyle konuşacak gücüm yoktu benim ve kafamı toplar toplamaz ilk sana geldim ben. başlangıçta ne kadar anlayışlı davrandın bana, bir sorun yok sandım ama uzaklaştın benden, birden yabancıya dönüştün. konuşmak istedim, buluşmak istedim ama hep bahaneler sundun bana, bir şekilde reddettin ve ben hep seni haklı buldum. çekip gittiğimi, onu umursamadığımı düşünüyor, ne yapsa haklıdır dedim. ben seni geri kazanmaya çalıştıkça sen kaçtın benden; şimdi fark ediyorum, ben umurunda değilim senin. ne kadar üzüldüğüm, ne kadar kahrolduğum umurunda değil; en ufak bir değerim kalmamış senin gözünde ve ben bugün seni hayatımdan çıkarma kararı aldım. hayallerimin asla gerçekleşmeyeceğine inandırdım kendimi ve en kötü günümde "nasılsın, neden böyle oldun" diyemeyen birini hayatımda tutmama kararı aldım. "çok kötüydüm, kimseyle konuşmadım" dediğimde bile nedenini merak etmedin sen... gerçekten beni hiç mi sevmedin?

ben net bir insanım, bir şeyi istiyorsam istiyorumdur, oyunlarla ya da taktiklerle işim olmaz, belirsizlik sevmem. sen benim hayatımdaki en büyük belirsizliksin. ne geldin bana ne de gittin bu yüzden ben son veriyorum buna. ben gidiyorum.

mor ve ötesi-re
şarkı re notasıyla başlıyor ve reenkarnasyonu anlatıyor.

yeğenime yapıyorum genellikle.

hakkında nickaltı girmek için sabahı bekleyemediğim yazardır. nasıl müthiş. bu tanımından bahsediyorum, bu aha bu, #422654. sen neredeydin? zaten daft punk hayranıyız. bir de böyle tanım yazılır mı arkadaşım? heyecandan tanımı okurken taşikardi oldum. ama yüzümdeki gülümseme de bir saniye gitmedi. hep yaz.*

1 aylik egitim icin ankara'dan istanbul'a gelme hatasinda bulunmus ve sokak ortasinda samuray kilici ile keyfi katledilmis(!) genc mimar bir hanim. -idi-
kapali bir hanim kiz.
sevgilisi de katletmedi, yabanci biri sirf cani istedigi icin yapti.
gayet efendi duran bir kadin tum fotograflarda.
bu kez ne bahane bulacaksiniz katletilmesini hakli cikaracak?

kaynak

kaitlin aciklamasi

gercekten bu olanlar seriat gelmesi icin planlanan adi bir oyun mu?
biz calismayalim, evden cikmayalim, cocuk dogurup kocamizin donlarini yikayalim diye bir oyun mu?
amaciniz ne?

anlamiyorum. biz kadinlari neden dunya uzerinden silmek girisimine girdiniz?
nasil ve ne hakla tum guvenligimizi elimizden aldiniz?
bunu nasil kendinize hak gordunuz?

her gun katledilen binlerce kadin var.
yarin bir gun belki beni de goreceksiniz o manstlerde.
ben oldugumu bile bilmeden.
okuyor, egitiliyor, calisiyor ve katlediliyoruz.
bu cografyada kadinlar yasamiyor...
yasayamiyor.

sen vurursun dikiş atarlar ben vururum toprak atarlar.

çektiğim en güzel fotoğraflardan biri .

claude monet-kırda öğle yemeği 1866.

paragöz bir hocamız tarafından "say say para say para say daha para say daha para say" şeklinde kodlatarak öğretilmiş olan kimya ve fiziğe ait konu.

şu an siyaset bilimi yüksek lisans öğrencisi olarak şunu söyleyebilirim ki, öldürmüyor ama süründürüyor. ama doktora kısmı direk öldürüyor. tezimi yazıp teslim edebilirsem o kısma da geçeceğim inşallah.