karanlıktan ötürü aniden gelen hüzündür.
hüzünlü bir şarkıda açıksa radyoda sabah olmayacak gecedir.

komik sevgili, komik arkadaş her zaman herkese tercih edilir, ayrıca komik insanlar hep hareketlidir, canlıdır, bir sorun olduğu zaman ona da kafası çalışır, herşeyden anlar, boş bir insan komik olamaz, bir insanın komik olabilmesi için, elinde donelerin olması lazım, konuşacak bir şeyi olan insan komik bir şey söyler,

o yüzden, insanın duyduğu anda gülmesini sağlayacak bir şeyi akıl eden adam, benim her zaman, her türlü dikkatimi çeker...

"... nasıl da almış aklımı
sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan
dost, düşman söz eder kendi kavlince
kınanmak, yiğit başına
bu, ne ayıp, ne de yasak
öylece bir gerçek, kendi halinde
belki, yaşamama sebep

evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu
hani, kurşun sıksan geçmez geceden
anlatamam, nasıl ıssız, karanlık
ve zehir zıkkım cıgaram
gene bir cehennem var yastığımda
gel artık . "
ahmed arif - hani kurşun sıksan geçmez geceden

ve son..

bir bar taburesi üstünde babamın öldüğü yaştayım...

şimdi benim kafa yine bozuk. bir sözlük var diyorlar. yazarım biraz rahatlarım belki havasındayım. sanki düğün salonu burası, sahneye çıkıp kurtlarımı dökeceğim. neyse adını da çok beğendim bu arada* küfürsüz falan dediler derken biraz ağzı bozuk bir şair denk geldi. bak bak ironiye. neyzen'ede denk gelebilirdim, can yücel'e denk geldim. bak şu dünya'nın işine!
tam bunu yazacakken -ki bu şaşkınlıkta bana uyarmış- bir önceki cümleyi aldım. kuzguncuktaki ...... evet. nereden bileyim vişne dili ve edebiyatına, pardon felsefesine giriş yapacağımı.

adam pisliğin teki çıktı rıza baba

bana bak lan, konuş hemen yoksa kırarım kemiklerini ha

mesut'a sahip çıkın çocuklar onun yardıma ihtiyacı var.

dolar'ın dostları
empedokles'in dostları.

bize gelsene. aynen, pul koleksiyonuma falan bakarız.

düzenli bir hayat sürmek, çok kolay görünür ama ciddi anlamda hırs, kan ve gözyaşı ister...

inanç. son yıllarda bu ülkede çalınan çok şey oldu ama en büyüğü bu. insanların yarınlara olan umudu, inancı çalındı. sömürüldü. ülkeye, toprağa küstürüldü. ne inancı yav falan diyenler olacaktır, nasıl kurtarsın ülkeyi inanç. çok klişe gibi gelse de bazı klişelerden daha gerçek bir şey de yoktur.

ülkede yaşayan çoğu insan büyük bir umutsuzluk içinde yaşıyor. yüzü gülen insan bile böyle. hiçbir şeyin değişmeyeceğini dair düşünce o kadar büyük ki, insanlar artık hiçbir şey yapmıyor. ne kişisel ne de toplumsal bir amaç gütmüyor, düşünmüyor. bu ülkeyi terk edip gitmek isteyeni de köşeye çekilip sadece kendini düşünen, kurtarmaya çalışan insanı da yargılamıyorum. herkes buna zorlandı. ama tarihte bunun gibi çok örnek var. yeniliğe ihtiyacımız var. yeniyi ortaya koyacak, çıkaracak inanca. herkes yalnızca tekil kişiliğini düşünüp büyük bir etkiye sebep olamayacağını düşünüyor ve vazgeçiyor. ama bu umutsuzluğa kapılan kişi sayısı o kadar çok ki, muhtemelen hepsi bir araya gelse daha güçlü bir şey hissedemezdi.

eğitim, girişim, bilim.. bunların herkesi, her şeyi kurtarabileceğini zaten biliyoruz. ama bunlara nasıl gideceğiz ki inanmadıktan, vazgeçtikten sonra.

gülşen-saz mı caz mı.

deneme tahtasıdır. dikkat ederseniz anne baba ilk çocukta tecrübesiz olduğundan nasıl davranacağını bilemez. bu sebeple ilk çocuk hafiften dengesiz ve terelelli olur. ancak ikinci çocuk hem daha iyi yetiştirilirken hem de daha dengeli olur. sonuç olarak her şey ilk çocuktadır hayatta. bu sebeple her şeyi ona yaptırmaya kalkarlar.

gerçekten inanılmaz eğlendim çok güldüm yemin ederim karnım ağrıyo gülmekten.en sevdiğim etkinlik şu an bu müthişti harbiden. yuhum geldi artık hepinize iyi geceler.<3

ücretsiz olsa bile izlemem.

sezon açılışını gururla yaparız.
(bkz: salep)

"böyle bir çağın insanı olmak, imtihan olarak hepimize yeter."
cahit zarifoğlu