allah aşkına sevdir git abuzer. tanımların kalsa ne olacak, zamanla kıymetlenecek şeyler mi yazdın? ufkumuz mu açıldı? lütfen saçmalama daha fazla ve git dediğim yazarın saçma başlığı.

akış ekranında bazen görüyoruz. dalga geçmek için, canı sıkıldığı için, trollemek için saçma sapan başlıklar açıyorlar. kurallar ve saygı çerçevesinde yapılacak en güzel şey görmezden gelmek. böyle başlıkların altına girdi yapılmazsa sorun çözülür diye düşünmekteyim. her konuda duyarlı olmayı bildiğimiz kadar bu konuda da görmezden gelmeyi bilmeliyiz.

"bugünkü aklım olsaydı, dün yaptıklarımı yapmazdım. ama dün yaptıklarımı yapmasaydım, bugünkü aklım olmazdı."

tezer özlü bir sözünde "şunu öğrenmelisin: sen hiçbir işe yaramaz değilsin. seni senden çalan toplumdur.” demiştir.çoğu kadın yazarlar dönemlerinde cinsiyet eşitsizliğine maruz kalmış ve var olabilmek için daha büyük gayretle çalışmışlardır.
buket uzuner "ancak türkiye’de kadın olmaktan daha zor bir şey daha vardır, o da genç ve yalnız bir kadın olmaktır.” demiştir. buradan da anlaşılacağı üzere her türlü zorluklara rağmen kadın yazarlar her dönem aktif olmuşlardır.yaratıcılıklarını büyük küçük farketmeksizin göstermişlerdir.

iz bırakan çok kadın yazar var aklıma gelenleri yazdım sadece.

yemek savaşları

aydınlanma felsefesinin temelini oluşturan ve hatta aydınlanmanın sloganı olarak anılan latince deyiş* fakat bariz bir hatayı da beraberinde getiriyor. beantwortung der frage: was ist aufklärung? denemesinden dolayı bu söz sıkça immanuel kant ile bağdaştırılır ve hatta ilk onun ortaya attığı düşünülür fakat esasında ilk olarak quintus horatius flaccus'un epistulae*'sinde geçmektedir. çevirisi genelde bilmeye cesaret et olarak yapılıyor fakat cesaret yerine cüret etmek daha uygun bir çeviri olacaktır şüphesiz. başka kullanımları da var ki en sık karşımıza çıkan başka kullanımları akıllı olmaya cesaret et ve bilge olmaya cüret et gibi çevirilerdir. epistularum liber primus'da cümle karşımıza şu şekilde çıkıyor:

"sapere aude, incipe. vivendi qui recte prorogat horam, rusticus exspectat, dum defluat amnis; at ille labitur et labetur in omne volubilis aevum."
-aklını kullanmaya cesaret et. doğru bir şekilde yaşamayı geciktiren insanlar ırmağın akması dursun diye bekleyen çiftçilere* benzer.

cümle ne kadar kendisine ait olmasa bile onun bir slogana dönüşmesini sağlayan kişi kant ve kendinden sonraki düşünürlerin öyle ya da böyle yolunun muhakkak bir noktada kant ile kesiştiğini düşünürsek sapere aude'nin önemi daha net anlaşılacaktır.

(bkz: çay koyayım bari)
ilginç yazardır. sıkılmıştır. bazı sorunsallarları düşünüyordur. * cevap bulamayınca sözlüğe sarmıştır. güzel yazardır.

ben
asla
öyle
yapmam

yapan
arkadaşlarım
var

ama

ben sözlüğün tanımına saygı duyduğum için öyle yapmam.

biraz tuhaf gelecek ama reklamların hakim olduğu bir distopyada yaşıyor gibi hissediyorum. sosyal medya, televizyon, caddeler, sokaklar, apartmanlar vs vs. gözümüze sokulan birçok yer. eşyaların değeri ve reklamı arttıkça insanlığımızın değeri maalesef azalmaya devam ediyor.
tanım: paranın insanlardan daha önemli olduğunu gösteren modern kölelik ilanı.

devamlı canlı olması, her yere her şeye her zaman ulaşabilme imkanı.

kafada kuruyordur bir senaryo ona gülüyordur. gülmek için başkalarına gerek duymaz. kendi keyfini kendi hoş eder.

bir de aşık olunca böyle oluyor ama ben o işe pek bir yabancıyım uzun zamandır.

10 eylül 1943 yılında öğretmen bir ailenin son çocuğu olarak dünyaya gelen çevirmen ve yazar.

bir yanı kesinlikle ''nihilist'' etkiler taşıyan, edebiyatımızın erken yaşta yitirdiği özgün yazarlarından biridir. farklı bir bakış açısı ve kalemi vardır, eğer bu kadar genç elimizden kayıp gitmeseydi kim bilir daha ne kadar o kendine has havasıyla eserler verirdi..

yaşamın ucuna yolculuk adlı romanı aslında almanca ''bir intiharın izinde'' (auf den spuren eines selbstmords) adıyla yayınlanıp almanya'da ''marburg edebiyat ödülü''nü kazandırmıştır yazarımıza. aslında insanların ilgisini çekmesi ve o değerli ismini duyurması da bu kitap ve ödül sayesinde olmuştur. daha sonrasında türkçeye ''yaşamın ucuna yolculuk'' olarak çevrilmiştir.

1986 yılının soğuk bir şubat günü göğüs kanserinden hayata veda eden özlü'nün kabri aşiyan mezarlığı'nda bulunmaktadır. kendisini ziyaret etmek, ona belki bir çiçek, belki dua, belki ise birkaç güzel söz bırakmak isteyen yazarlara ve okurlara duyurulur.

şimdi, okuduğum ilk eseri olan kalanlar'dan sevdiğim bir alıntıyı paylaşarak tanımımı sonlandırıyorum.

kına gecesinde gelini ağlatmak için kırk takla atmak, ağlamayan gelin için “dünden razıymış” diye sinsi sinsi bakmak.

küfür yasak ama başlıklar gayet sapıkça isteyen istediği gibi sapıklık yapıyor bu daha kötü bence.

sbrenica katliamı'nda ailesiyle birlikte kurşuna dizilen 4 yaşındaki bir kız çocuğunun ölmeden önce annesine sorduğu soru.

hayatı fazla ciddiye alan, egoist ve narsist yazar davranışı. egoist çünkü, bulunduğu ortamda onun sevmediği şeyler olmasın ister. o varsa ben yokum diyip, kendisini bulunmaz hint kumaşı sanarak, gidişinin, gittiği yere ağır tahribat bırakacağını sanarak gider.
bu demek değildir ki, giden herkes böyle. tabii ki değil ama sözlükte bulunduğu süre boyunca, sözlük çok bozdu, troller var burada yaşanmaz artık şeklinde takılıp, trolleri göndermediler o zaman ben giderim diyenler benim tanımın içinde olanlar.
halbuki burdan gitmek kolay. belki birgün ben de giderim ama var olduğumuz süre boyunca sözlüğün bize sunduğu özellikleri kullansak trol görmiycez bile belki. mesela engelle, başlıklarını engelle, alanın olan, okumak istediğin kategoriye girmek, kendi bilgi ve birikimini yazmak vs.
bunları söyledim diye geçmiş zamanda, yüzeysel olmakla suçlanmıştım bir de. o da garip bir anıydı.
hayatı bu kadar sığ ve ciddiye alarak yaşamayın bence, çabuk yaşlanırsınız. her yer sizin gibi düşünen insanlarla dolu olamaz malesef.
bu arada bunları trolleri savunmak için yazmadım. kantarın topuzunu fazlaca kaçırdıklarının ben de farkındayım. ama görmezden gelebilme özelliği de büyük lüks gerçekten.

çekirgenin biraz tombul ve siyah hali görünümünde olan böcek. gündüz vakti, kazmış oldukları çukurlarda, tek başına gizlenirler. gece ise sessizlikten faydalanıp öterler. bu böceklere, ilkbahardan başlayıp haziranın sonuna kadar rastlamak mümkündür.

neyi yitirmişse en güzel onun türküsünü söylermiş insan.

- bu faşist dünyada yaşamak istemem, dedi.
+ peki ne yapacaksın o zaman?
- gideceğim.
+ nereye?
- kimsenin bulamayacağı ülkelere..
+ iyi ama nereye?..
- gideceğim.. .
+ nereye gidersen git, yüreğindekini de götürdüğün müddetçe kaçamazsın, kaçmak istediğin kendinsin.!
- gideceğim.
+ başka laf bilmez misin sen?
- gün doğarken... gideceğim...
....

dinlemeden mi okumak? yoo.. tık tık

günaydın sözlük,

hafta tatili yapmadan aralıksız çalışınca insanın pusulası şaşıyor günleri karıştırıyor. misal beynim ısrarla bugünün cuma olduğuna inanmak istiyor ama gerçekler tam karşımda elinde ofsayt bayrağı olan hakem gibi böğün çarşamba boşuna kendini kandırma diyor.
ve ben yine işe gidiyorum.