orijinal adı a christmas carol olup, yazarı charles dickens'ın "küçük bir noel kitabı" diye tanımladığı eserdir. konusuna gelecek olursak... görüp görebileceğiniz en ruhsuz adam scrooge ile tanışsaydınız muhtemelen içiniz ürperirdi ve hava ne kadar sıcak olursa olsun üşürdünüz... hali vakti yerinde olan, nihilist ve kendinden başkasını umursamayan bu kalpsiz ihtiyar, noel zamanında hayatını değiştirecek bir gece geçirir. çünkü scrooge; geçmişin, şimdinin ve geleceğin hayaletleriyle hayatını kökten değiştirecek bir yolculuğa çıkar. charles dickens bu eseriyle bizlere, yılın soğuk günlerinde içimizi ısıtacak, ders niteliğinde bir hikaye sunmakta. vincent van gogh'un da dediği gibi, 'bir noel şarkısı' insanı hayata bağlayan nadir eserlerden biri...


kitabı okurken bir yandan da kafa yorduğum bir şey vardı. insanoğlunun iyiye yönelmesi için korkuyla kamçılanmayı beklemesi ne kadar da acınasıydı! halbuki içimizden yükselerek gelen o iyi niyetli çağrıya ayak uydursak dünya ne güzel bir yer olurdu. scrooge bencilliği ve taş yüreği yüzünden kendi elleriyle ördüğü dikenli yollara sürükleniyordu. aslında hepimiz kendimize nasıl bir gelecek hazırladığımızın farkındayız, hayatımızı seçimlerimiz şekillendiriyor. kendi ellerimizle hazırladığımız geleceğin gözlerimizi açması için geleceğin hayaletine ihtiyacımız olmadığını düşünüyorum. içimizden yükselen iyi niyetli o çağrılara kulak vermemiz bile yeterlidir.

olumsuz fikirlerin %99 u düşüncede kalır, bunların ancak %1 i gerçekleşir veya gerçek bir nedene bağlıdır. sorun düşünme seklimizdir. sorunların çoğunu sadece düşüncelerinizi düzelterek cözebilirsiniz.

sıs lan!

muhteşem bir ahmet hamdi tanpınar romanı tavsiye ederim.

ben de isterem elma gibi yanaklardan
ben de isterem kiraz dudaklardan.

diyerek bende katılıyorum. ne yapacak karmayı bilmiyorum.

benim de halam 90lı yıllarda pkk tarafından kaçırıldı ve esir tutuldu.okul servisini kaçırdılar.halam o günden beri oksb hastası.3 tane halam var ama o halam yok gibi hissediyorum. hala daha çok az konuşuyor ve oksb.allah belanızı versin.

edit:yazmayacaktım ama yazıyorum ban da yersem umrumda değil hala pkkyı hdp yi savunan pembd g*tlü cihangir solcuları siz yaşadınız mı böyle bir şey?kampüs cadıları başta olmak üzere hepinizin a*** koyayım

stajerleri severim. iyi stajer insana kendi becerilerini sorgulatır, kötü stajer insana sabretmeyi öğretir. bu stajer güzel çalışıyor, staj bitince kadroya alınıp,sözleşme yaptırılmalı.
yayın: an itibari ile akşam yemeği soframa eşlik eden yayın.

arabayı ben kullanmıyorsaam zevkli olan hede. yüksek sesli bir müzik açarsın sonra yolu izler, hayallere dalarsın. arabadayken müzik dinlemek en sevdiğim şeylerdendir.

10 yasindaki bir cocukken basima gelen igrenç şey.
markete giderken 14 15 yaslarindaki bir sokak cocugu beni bir anda tutup kalçami sıkmaya baskadi. kac dakika onunla mücadele ettim bilmiyorum .benden güçlüydü ve ben çırpıniyordum. yoldan arabalar vizir vizir geciyordu muhtemelen farketmediler bile .neyseki yoldan geçen yasli bir teyze beni tuttugu gibi o igrenç seyin elinden aldi. eve kosarken yolda dustum ustumdeki kalin pantolana rağmen dizim korkunç bir sekilde kanadı hala o yerin izi var. 15 16 yasina kadar bir daha hic markete gitmedim hatta sokagada pek cikmadim ve o günden sonra o pantolunuda giymedim .
hala karsilastigim bazi problemlerin bununla ilgili oldugunu düşünüyorum ...

ulan şeytanın ta kendisi sensin dingil.

bisiklet sürmeyi bilmem ben. ama o kadar çok istedim ki. çocukken hep istedim. çok cadde içinde olduğumuz yerlerde oldu mahalle arasına oturduğumuz yerlerde. kuzenim eski bisikletini verdiler bana. süremedim. safa vardı babası öğretirken izlerdim. benim babam bana hiç öğretmedi. her gün evden çıkarken söylerdim. baba bak şu dükkanın önünden geçerken gördüm. çok istiyorum ne zaman alacağız? hiçbir zaman o pembe gidonunda parıltılı teller olan bisiklete sahip olamadım. ve öğrenemedim de. arkadaşımın vardı mesela mahallede sürerdi. bir tur ver derdim arkasında tekerler vardı. azıcık sürerdim. onu sürebilirdim. kuzenimin eski bisikletinin arka tekerleri bile yoktu. dengede duramadım bir türlü. babamda tutmadı arkamdan düşmeyim diye. sonra kardeşlerim oldu. onların bisikleti oldu. babam onlara öğretti. sürdüler. pembe hemde bisikletleri, sepeti var önünde.

delilik belki de artık iyileşmeyen bir acıdır. *

daha mevsimi gelmedi ama yakında koyarlar. bu da eski fotograf zaten.

pop müziktir.

özellikle bir, rock ve metal dinleyicisi olduğum halde genel olarak her türden sevdiğim şarkılar bulunmakta ancak; pop müziğe alışamıyorum pek. fazla yüzeysel geliyor.

limonata getirirken üstüne nane koyup içine de up uzun pipet koyması.

ifşa olalım bu gece.

kimse fikrimi sormaz, danışmaz, aynı şeyi söyleyen veya yazan birisi takdir edilir ama ben olunca maalesef.
yalnızlık da eklenince ortaya karanlık bir tablo çıkıyor.
keşke etrafımda birirleri olsaydı da ben de anlatsam sohbet tadında.
ama bir gerçek var ki yeni nesil hiç bir şey sormuyor, her şeyi bildiklerini düşünüyorlar.
emekliliğin bu kadar kötü olacağını düşünmemiştim...

+baba neden kendi kendine konuşuyorsun?
-kafa dengi adam yok.

#592414
şuradaki tanımımda da belirttiğim gibi tek yol örgüt arkadaşlar. birlik olabilirsek kazıksızlar olarak direnebiliriz.
gerçi ben gülerim ama olsun.

manga.