keyifle içebildiğim ender kahve çeşitlerinden biridir böyle de düz ve halktan biriyim işte

edit:’bir acı kahvenin kırk yıl hatrı vardır’ daki kahve işte bu kahvedir

var olduğuna inanmadığım, olmayan bir şeydir. biz insanlar olarak söz konusu nefret olunca nasıl da gösteriyoruz nefretimizi, değil mi ?

birini sevmeyebilirsiniz buna kimsenin lafı olmaz zannımca ama sevip de gösterememek pek olası bir durum gibi gelmiyor bana, sevgiyi sürekli sözcüklere dökme gereği duymamak normaldir. her an, her saniye "seni seviyorum"ların havada uçuşmasına gerek yok. zaten bana göre sözle değil de davranışla gösterilir sevgi yani özde olmalıdır; ancak davranışıyla dahi gösteremediğini iddia eden insanın sevgisi sorgulanmalıdır.

zaten bunu göstermek ya da göstermemek için bir çabaya gerek yoktur, çünkü sevgi de bir tür tepkidir, nasıl ki komik bir şey karşısında gülüyorsak, üzülünce gözlerimiz doluyorsa, sevince de bunu bastırmak pek mümkün olmuyor, olamaz, olmaz, olmamalı da...

belki herkesin sevgisini yansıtma şekli farklıdır; ancak gösterememek, hissettirememek farklılıktan değil de eksikliğinden kaynaklıdır.

o hep 19 yaşında.

türkiye’nin pek bilinmeyen, henüz keşfedilmemiş beldelerinin sıralanacağı başlık.

pek gizemli olmasa da akyaka bunlardan birisidir.

ama esas gizli cennet likya yoludur.

ufak bir tavsiye; loş, sessiz bir ortamda ve de kulaklikla en son ses dinleyiniz.

en fazla sekiz tanım alan başlıklarımın dolmasını bekliyorum karasinek gibi ellerimi ovuşturarak.
t: beni umutlandıran bir başlık.

kutuphaneye yeni kavusmus miniklerin hayal dunyalarina bir kapi da neden biz acmayalim dedirten, sosyal sorumluluk projesi.
bir kitap, bir cocugun hayatini degistirebilir.

yahu tamam vallahi yeter, dinlileri de dinsizleri bi salın artık, birbirinize yobaz/kafir diye bağırdığınız yetmedi mi her gün her gün milyonlarca farklı başlık altında?

sahip olma isteğidir. her şey bu istekten alır temelini.
sadece maddi olarak düşünmemek lazım tabi, maneviyata da sahip olmak isteriz.
sahip olmayı başardığımız zaman gelen haz ve zaman içinde dönüştüğü tatminsizlik, başaramadığımızda oluşan üzüntü, sahip olma cabası ve getirdiği hırs.
kısaca bunların bütünü, yani sahip olma isteğidir ruhu yoran.

sistem öğrencileri tembelleştirdi evet, ama okula gidip topluluğa karışıp virüs kapmalarından bide onu evlerine taşımalarından yine iyidir diye düşünüyorum. yalnız bir üstteki tanıma takıldım; aga o iş türkiye de nasıl olacak allasen?

doğu afrika ülkesi uganda'nın başkentidir.

fazla uzaklaşmış olamaz, hızlıca kosup yakalayalım zira sabah saatlerinde iyi niyetinden ve bonkör gönlünden bir nebze filizlendirip gitti kendisi. sözlüğün mihenk taşlarındandır ve bu konu tartışmaya kapalıdır. bu da şahsına munhasır ikinci nick altım olsun.

nefret ettiğim kelime yok. sadece, hoşlanmadığım insanlar tarafından teleffuz edilen sözcükler kulağımı tırmalar.

babası siyaset bilimci üstün ergüder boğaziçi üniversitesinin eski rektörlerindenmiş.

dünya dışı yaşam dendiğinde akıllara insan formu gibi evrimin son halkası hayal edilse de aslında ufacık minicik bir bakteri bile yeterlidir dünya dışı yaşamın ispatına.

4747575757 yaşındaki kocakarılar gibi her yerim ağrıyor lan.
sürekli bir sorun, bir stres, bir bunalım, bir öfke nöbeti anasını satayım.

vücudum kaldırmıyor. bıktım aq geç artık...

manuel vites gereksizliğini bir günde unutturan müthiş konfor.

‘kin kalbi çürütür, nefret ruha yüktür’

muazzez ilmiye çığ

günaydın millet.
pessoa, olduğum şeyle, olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle, hayatın beni yaptığı şey arasında arasında bir boşluğum demiş.
haklı olabilir.
neyse ne, olan olmuş zaten, hadi eski bir şarkı dinleyelim
hakan peker söylesin
köylü güzeli

mozart'ın en büyük şansı üstadla aynı döneme denk gelmemiş olmasıdır.