1.
impostor sendromu (sahtekar sendromu) ilk olarak 1978 yılında psikolog suzanne ımes ve pauline rose clance tarafından tanımlanıyor. başlangıçta bu çalışmalarda ımpostor sendromu’nun yalnızca profesyonel iş yaşamına sahip kadınları etkilediği düşünülse de ikili cinsiyet yaklaşımıyla yapılan son araştırmalar, her iki cinsiyetten de bu sendromu yaşayan insanların, geniş bir aralığa sahip olduğunu ortaya koyuyor. farklı cinsiyet kimlikleri, meslek grupları ve hatta öğrencilerde de bu sendroma rastlamak mümkün. sendroma sahip bireyler, yaşadıkları duygu durum yoğunluğuna göre depresyon ve anksiyete de yaşayabiliyor ve bazen başarılı kariyerlerinden de vazgeçebiliyorlar.
başarılı insanlar başta olmak üzere, geniş bir yelpazede, insanları bu kadar etkileyen ımpostor sendromu hakkında ilk bilinmesi gereken şey, bu durumun patolojik bir hastalık olmadığı. ımpostor sendromuna sahip bireyler, genellikle başarılı ancak başarılarını içselleştiremeyen; başarısının kendi yetenek ve çabasından ziyade tesadüfen ve şans eseri olduğuna inanan ve tesadüfe dayalı kariyerinin, bir gün fark edileceği suçluluğu ile sürekli şüphe ve kaygı içerisindedirler. sendromun “sahtekar” olarak kavramsallaştırılması da “şans eseri” elde edilen başarının, kişi tarafından, bir gün fark edilecek bir sahtekarlık olarak algılanmasına dayanıyor ve bu sebeplerle sahtekar sendromuna sahip bireyler için başarı, mutluluk kaynağı olmaktan ziyade kaygı ve rahatsızlık verici bir hal alıyor.
devamını gör...