insan acınası bir hayvandır

bilgelerin bilgesi neitzsche'ye ait söz.

hem de bu acınası tüm özelliklerini öylesine ciddiye alır ki tüm dünya o'nun bu özelliklerinin çevresinde döndüğünü zannedecek kadar acınası bir hayvandır.

niçe'ye ait yadsınamaz acı bir gerçektir. insan, eşref-i mahlukat akıllı bir canlı değildir tam tersine esfel-i safilin akılsız bir yaratıktır. insanların şerrinden hayvanlara sığınırım; hayvanlar, çoğu insanım diyenden masumdur.

insan ruhunun karanlığını örtmek için türlü türlü maskeler ile benliğinden kaçan bir göçebedir. bazen başka bir bedenin dokunuşunda bazen ise sadece onaylanma pahasına ruhunu örter.

doğada bunu yapan türler kendi varlıklarını gizlemeyi bir av stratejisi olarak uygularken insan kaçmak için yapar.

kendi benliğine döndüğünde kendi ile baş başa kaldığında insan sadece içinde ki derin boşluğu fark eder. bu boşluk öyle yoğundur ki insan yok olmayı bile kendine yediremez bu yüzden dinler üretir öte dünyalar tasarlar, kendini tanrı kompleksine sokar bir şeyler yaratır ve yarattıklarının kendi ruhunda ki boşluğu doldurmasını bekler örnek para.

lakin en sonunda hiçbirimizin kaçamayacağı tek bir şey var acı ve acınası birer hayvan olduğumuz.

nietzsche haklıdır. insandan daha acınası olan tek şey insanın yarattıklarıdır