insanın canının bazen entel bir yazar çekmesi

aynı ortak paydadan çıkan sonuçla, big pikçır resme baktığımda şunu anlıyorum ki.. insanın canı bazen en aşağıda, enn olmaz dediği karşı cinse 'bi deneyeyim' gözüyle bakıyor dönemsel.

benzer semptomları, yazın ortasında harley bot giyip taksim'e gelen leş barcı kızlar için de hissediyorum. 4 bardak efes içip gecenin ebesinde bar tuvaletinde kusuyorlar ama biyolojik açıdan insan bazen düşünüyor.

komşu balkonda sallanan don, daha yeşil gelir göze gibi. bi manasız merak.. bi performans etkisi ne olurdu diye durup düşünüyor.

hep bakımlı kız, hep plaza eteklileri derken kaptırdık gidiyoruz ama çok fazla çekici kadın bolluğu var.

şu ara evinden çıkmayan, sözlük müptelası, aforizma manyağı sözlük kızlarını odamda düşünmeden edemiyorum. alıp bunları yedirip içirsem pahalı bir restorantta. bir iki kıyafet alış verişi yaptırsam sanki insana benzeyecekler gibi hissettiriyor.

merak sırf benimkisi.. sanki.. kurtuldun artık bu bok hayattan desem teşekkür ederler gibime geliyor. kurtarılmayı bekleyen araba lastiğine sıkışmış kediler gibi geliyorlar gözüme.

yaşıtları gibi o kumsal senin şu ada benim içip dans edebilselerdi keşke vır vır edebiyat yapacaklarına.

kısmet.

ortalık zaten entel dolu meriç dolu. sürekli av peşinde oldukları için göremiyoruz galiba.