insanın içindeki yılbaşı geliyor ne yapacağız telaşı

her yılbaşı yaklaştıkça insanın içini kaplayan tatlı telaş. ama bazen huzursuz da edebilen telaştır.
yılbaşı gecesi ile ilgili önceki tecrübelerime dayanarak konuşacak olursam biraz ümitsizim..
bu gece bana ne vadediyor ya da ben bu geceye ne katacağım? sorusu beni huzursuz etmeye yetiyor.

bu zamanlarda hep o günü layık olduğu biçimde, o güne yakışacak biçimde karşılamamız gerekiyormuş gibi düşünüyorum... hayalini kuruyorum,
gözümün önüne süslenmiş çam ağaçları, karlı gecede eğlenen çocuklar ve noel baba kartpostalları geliyor. ve soruyorum kendime, ben de bu resmin bir üyesi olabilir miyim? fakat ne oluyor dersiniz?
hep hüsran. heyecanla beklediğimiz o gün geliyor ama sönük geçiyor. herkese neşe getiren, güzellikler sunan o akşam ve gecesi beklentime bir türlü cevap vermiyor.
o büyülü yılbaşı gecesinin dışında kalıyorum yine. o sevinç bize uğramıyor anlayacağınız.. hayal kırıklığı.

aralık ayı duygusal bir aydır kış aylarına denk gelmesi gecelerin uzaması insan ı düşünmeye zorlar ve geçmişini irdeleyince yaşadıkları birer birer canlanır ve inan yeni yılda benzer bokları yemeye devam eder.

telaş zamanı kaçırıyorum hissi ile alakalı. kontrolü kaybetme korkusu ile.

neler öğrendiniz buna odaklanın en azından gelişimsel bir süreç izlersiniz.

olması gerekiyormuş ve olmuş deyin.

telaşa gerek yok ya. rakı içip gecenin sonunda sızacağız.