intihar etmek kişisel bir hak mıdır sorusu

mevcutlu ukdesi.

hakkımız ise neden aramıyoruz hakkımızı?

beden hakkın değildir. ruh hakkındır bedene zarar vermeden çıkarabilir misin o ruhu o zaman al senindir.

yakınları için ne kadar üzücü olsa da haktır. yaşamak ihtiyaçlar hiyerarşisinde de birinci sırada. yani nefes almak, hayatta kalmak doğal bir içgüdü. siz nefesinizi tutmaya çalışın, ne kadar zorlasanız da vücudunuz sizi nefes almaya zorlayacaktır.
bunları niye anlattım? yani birinin hayatını sona erdirmeye karar verebilmesi için bu güdüye karşı koyması gerekir. o yüzden kimi zaman insan ölmek istiyorum der ama bu isteği vücudun doğal savunma güdüsü nedeniyle reddedilir.
kimin ne yaşadığını bilemezsiniz. eğer parasızlık, açlık, borçlar, terkedilme gibi nedenlerle intihar etmek istiyorsa bu sorunlar çözümlenebilir sorunlardır. bu tür konularda çok az insan yardım etmeyi reddeder. ama bir de insanın her şeyi olup ve mutsuzluğuna neden olan bir durum olmamasına rağmen ölmek istiyorsa bu onun kararıdır. bu duygular uç duygulardır, tartışması bile anlamsız aslında. o duyguyu anlamak için o sınıra gitmek gerekir. o zaman hak mı değil mi tartışılır.

üzücü de olsa haktır maalesef. hayat şartları herkese aynı davranmaz, herkes her konuda güçlü hissetmez ve yaşadıklarını kaldıramaz. gönül ister ki kimse bu hakkını kullanmasın.

yaşam hakkına ters olan hak düşüncesi. hiç bir sebeple kimse kendisinin ya da bir başkasının yaşam hakkını elinden alamaz.

bir insan bu raddeye geldiyse bırakın intihar etsin. dünyaya gelişine karar veremezken, buradan ayrılmaya kendi karar verebilmeli.

ilahi dinleri hesaba katarsak ki o açıdan bakınca bedenler emanet; öyle bir hak mevcut değil.

öte yandan yemişim ilahiyi kan benim damar benim denirse de başkalarına maddi ve manevi külfet çıkarmadığın müddetçe dilediğince ölebilirsin.

sevişirken kalp krizi geçirten illegal haplar var misal, keyifli bir gecede geldim, keyiflenirken giderim mantığı hoş durabilir.