iplememek

kendiliğinden olması gereken eylem. yani benim şu an yaptığım gibi üzerine çok da düşünülmemesi gereken. iplemeyen insanlar genelde iplemediklerini bilmezler bile.

önemsememek anlamına gelen, sokak jargonundan bir tabir.

kaale almamaktır. ilgilenmemektir. ancak samimi değildir. birisi size bir şey söyler, içten içe kızarsınız ve "iplemedim bile" dersiniz mesela.

oysa ki samimiyetle ilgilenmediğimiz şeyler hiçbir şekilde gündemimizde yer almaz. gerçekten ilgilenmediğimiz şeyler zihnimizde yer bulmaz çünkü dikkatimizi çekmemiştir bile.

iplememek samimi bir ilgilenmeyiş değil pasif agresif bir yoldur. içinizdeki şeyleri ifade edecek cesaretiniz yoktur. bu cesaretten yoksun oluşla yüzleşmek de istemez ve kendinize bir maske bulursunuz: iplememek.

samimiyetle iplememeyi başaran insanlara ise çok özeniyor ve kucaklıyorum kendilerini. vallahi hedeflerimden birisi onların durdukları yere ulaşmak.

ben bazen en benim diyenin alabora olacagı seyleri iplemem.
bazen de en ufak seyde asırı hassalasırım, yıkılırım.
neye ne tepki verecegim bana da surpriz oluyor;)
ama asırı narin ve kırılgan oldugumda kendimi sevmiyorum.