işaret memuru

can yayınlarının kâr amaçlı çıkardığı serilerden olduğunu düşündüğüm kısa klasiklerden işaret memuru üç öyküden oluşuyor. öykülerin ana konusu korku, hayaletler, paranormal olaylar. öyküler mübarek günlerde taşlı teyzelerin anlattığı ve gece bizi uyumatmayıp sabah da dolu bir mesaneyle tuvalete koşmamıza neden olacak kadar başarılı. kitap elinize geçtiğinde lütfen akşam saatleri okumayın ve okuduktan sonra da evde yalnız kalmamaya dikkat edin.

dili ve okuma kolaylığı da çok güzel. dickens zaten müthiş bir yazar ama öyküleri de çok başarılıymış.

içindeki öyküler ise sırasıyla şöyle: işaret memuru, günbatımına karşı, cinayet davası.

bir charles dickens kitabıdır.

can yayınlarının kısa klasikler dizisinin yirminci kitabı olan bu eser üç öyküden oluşmaktadır. romanlarıyla daha çok öne çıkan charles dickens’in iyi bir kısa öykü yazarı olduğunun da net bir göstergesidir bu kitap.

bu kitaptaki üç öykü de olağan dışı olaylarla ilgili. insanın gerçeklikle bağdaştıramadığı ama mantıklı bir açıklama da bulamadığı için derin bir huzursuzluk, rahatsız edici bir tedirginlik ve uzun süreli bir korku duyduğu bu olaylar öyle ya da böyle herkesin hayatında bir kez de olsa gerçekleşmiştir.

ve herkes bire bin katarak anlatmayı sever bu öyküleri. hele de geceleri. ben de böyle bir olaya şahit oldum ve bu beni hala tedirgin eder. bir gün, benim küçük bir çocuk olduğum bir gün bir hikaye anlattılar evde kadınlar. annem ve teyzemler idi anlatanlar sanırım. benim küçük bir çocuk olarak dinlememem gerekiyordu ama elbette ben dinledim. hikayede bir eve yeni gelin olarak gelen bir kasının öldürülüp evin temeline gömüldüğünü anlatılar. o günden sonra akşamları camda bir el görünüp cama vurarak kaybolurmuş her akşam. sizin de anlayacağınız üzere ben bu görüntüyü kafamda canlandırırken bir el camdan görünüp cama tıkladı. hayatımın en büyük korkusunun altında diğer teyzem çıkmış olsa da hala birisi cama vursa irkilirim.

işte böyle böyle üç hikaye var bu kitapta.

üç öyküden oluşan bu kitaba ismini veren işaret memuru hikayesi çok güzeldi ama ben cinayet davasından daha çok etkilendim.
hikayeler klasik dickens tarzı, insanın içini ürperten, diken üstünde durmaniza sebep olan tarzda.
insanın doğaüstü denebilecek olaylara karşı bakış açısını çok güzel anlatan su paragrafı eklemek istiyorum.