1.
1987'de yazılan ve 1889'da tekrar düzenlenen erken dönem anton çehov oyunudur ve tüm dünyada bilinen "çehovyen" ruh halinin ilk örneğidir.
taşra rusyası’nda yaşayan nikolay ivanov’un ruhsal çöküşünü merkezine alır. borçlar, evlilikte tükenmişlik, toplumsal beklentiler ve kişisel anlamsızlık duygusu, ivanov’un iç dünyasında ağır bir sis gibi dolaşır. ne bir trajedi kahramanı kadar görkemlidir ne de bir komedi karakteri kadar hafif; sıradanlığıyla yorucu ve gerçekçidir.
ivanov’un karısı anna’nın hastalığı, genç saşa’nın ona duyduğu umut dolu aşk, çevredeki karakterlerin ahlaki yargıları ve ikiyüzlü merhameti; bireyin yalnızca dış koşullarla değil, kendi vicdanıyla da boğuştuğunu ele alır. çehov burada “kötü insan” yaratmaz; yorgun, tükenmiş ve ne hissettiğini bile tam olarak adlandıramayan bir insan çizer.
bu oyunda ivanov ile ingiliz yazar william shakespeare'nin karakteri hamlet arasında ince bir ilişki vardır. bir kesinliği olmamakla birlikte; çehov, ivanov karakterini, harekete geçme konusundaki eylemsizlik bakımından hamlet'ten esinlenerek yazmış gibidir. yine de ivanov, hamlet'e göre aksiyon bakımından daha yavaş, hatta sıfır noktasında kalan bir durumdadır. oyunun draması ve gerginliği önemli ölçüde bu sakinlikten gelir.
aslında çehov'un, oyunlarını yazarken shakespeare'dan etkilendiğini ve shakespeare oyunlarına, özellikle hamlet'e bir selam çaktığını görebileceğimiz tek oyun değildir ivanov. martı oyununda da yer verilen hamlet alıntıları, metnin bütünündeki "oyun içinde oyun" örgüsü de yine hamlet'e bir atıf olarak okunabilir. zira "oyun içinde oyun" kurgusu en bilinen şekliyle hamlet oyununda yer alır. bu da bana çehov'un, shakespeare'a ciddi saygı duyduğu ve etkilendiği izlenimini veriyor.
taşra rusyası’nda yaşayan nikolay ivanov’un ruhsal çöküşünü merkezine alır. borçlar, evlilikte tükenmişlik, toplumsal beklentiler ve kişisel anlamsızlık duygusu, ivanov’un iç dünyasında ağır bir sis gibi dolaşır. ne bir trajedi kahramanı kadar görkemlidir ne de bir komedi karakteri kadar hafif; sıradanlığıyla yorucu ve gerçekçidir.
ivanov’un karısı anna’nın hastalığı, genç saşa’nın ona duyduğu umut dolu aşk, çevredeki karakterlerin ahlaki yargıları ve ikiyüzlü merhameti; bireyin yalnızca dış koşullarla değil, kendi vicdanıyla da boğuştuğunu ele alır. çehov burada “kötü insan” yaratmaz; yorgun, tükenmiş ve ne hissettiğini bile tam olarak adlandıramayan bir insan çizer.
bu oyunda ivanov ile ingiliz yazar william shakespeare'nin karakteri hamlet arasında ince bir ilişki vardır. bir kesinliği olmamakla birlikte; çehov, ivanov karakterini, harekete geçme konusundaki eylemsizlik bakımından hamlet'ten esinlenerek yazmış gibidir. yine de ivanov, hamlet'e göre aksiyon bakımından daha yavaş, hatta sıfır noktasında kalan bir durumdadır. oyunun draması ve gerginliği önemli ölçüde bu sakinlikten gelir.
aslında çehov'un, oyunlarını yazarken shakespeare'dan etkilendiğini ve shakespeare oyunlarına, özellikle hamlet'e bir selam çaktığını görebileceğimiz tek oyun değildir ivanov. martı oyununda da yer verilen hamlet alıntıları, metnin bütünündeki "oyun içinde oyun" örgüsü de yine hamlet'e bir atıf olarak okunabilir. zira "oyun içinde oyun" kurgusu en bilinen şekliyle hamlet oyununda yer alır. bu da bana çehov'un, shakespeare'a ciddi saygı duyduğu ve etkilendiği izlenimini veriyor.
devamını gör...