iyi babalar boşanmaz

bir mustafa erdoğan sözü. adam haklı.

doğru

iyi babalar evine ekmek getirmeye uğraşırlar. varsa bir sigaraları, bir de ayda yılda bir, iki duble rakıları olur en fazla.

bildiğim var böylesi. alınlarından öpülesi insanlar ya.

boşanmayı kimse istemez, iyi babalar da. bazen hayat insanı bu noktaya getirebilir. hayatta herşey insan için, hiç yapmaz o denilen insanlar neler yapıyor, boşanmak çok masumca bir eylem kalıyor yanında.

iyi baban olsa anan zaten onu boşamaz.

iyi koca olmadığı gibi iyi baba olmayanlar var.

evlerden ırak.

iyi koca olamayanı anlarım ama iyi baba olmayanı anlamam!
el kadar çocuğa tokat atan&bağırıp çağıran(ki bunlar tck'na göre suçtur!), çocuğuyla ilgilenmeyen, dertlerini dinlemeyen, babalığı sadece harçlık vermek ve üst baş almak olarak algılayan milyonlarca beyinsiz hemcinsim var.
(belki senin baban da böyleydi bunu okuyan yazar, bilemem)
senden dünyaya gelen canlıyı, dünyadaki en önemli şey yapamayacak kadar kalpsizsen üreme be hayvan herif.
sen üreme.
dünya güzel büyütülmüş çocuklara kalsın, onlar senin bozduğun her şeyi düzeltir merak etme.

ne yaparlar?
çocuklarının önünde anneyi mi katlederler ya da kadına acı vermek için öz evlatlarını mı?

iyi babalar gerekiyorsa boşanır.

içi boş bir söz.

gerçek iyi babalar boşanmalı, kendini görüp farkında olmalı. ben ne yapıyorum diyebilmeli teorikte.

mutsuz ailelerdeki mutsuz annelerin mutsuz çocukları için kendimize anne babalık yapmayı öğrenmek zorunda kalmazdık.

ama zor onu da biliyorum ve anlıyorum. iş dönüp dolaşıp yetiştirilmeye bunun getirdiği bence öğrenilmiş çaresizliğe dayanıyor. bildikleri o kadar.

bence mutsuz olan herkes boşansın. çocuklara yazık en başta sonra kendinize en büyük haksızlık.

konuşmak kolay ona da okeyim bu arada benim için.

çok yanlış ve sağlıksız bir iddia. özellikle birkaç yukarıdaki girideki yorumun iki cinsiyet için de geçerli olduğunu belirtmek adına uyarlamak istedim.

ebeveyn olsanız bile, sırf evli kaldığınız için iyi birer ebeveyn olacaksınız diye bir şart yok. gözünüzü seveyim, (bkz: kamyon arkası sözleri)ni ciddi tavsiyeler olarak almayın. hele ki ebeveynlik ve evlilik gibi hayatınızı komple etkileyecek konularda... öyle insanlar var ki birbirine katlanamadıkları için evin içinde huzursuz ve çocuğun mental olarak iyi yetişmesi için sağlıksız bir ortam yaratabilirler. istemeseler de insanlık hali işte, robot değiliz.

ama ayrılsalar, ortak velayet alsalar, çocuk için daha huzurlu ve sağlıklı bir ortam sağlayabilirler. çocuk ebeveynlerinin kavga ettiğini yada birbirinden nefret ettiğini görmez, ayrı ayrı mutlu olabildiklerini görür. evet, boşanma ve ebeveynlerinin ayrı olması çocuğu olumsuz etkiler, ama sırf çocuğa iyi bir ebeveyn olmak evli kalıp evi cehenneme çevirmek çok daha kötü. kimse boşanmak için evlenmez, yine de olmuyorsa zorlamayın arkadaşlar. (bkz: medeni) iki yetişkin olarak hem kendinizin hem de çocuğunuzun sağlığı için gereğini yapın.

aklınızı başınıza alın, bu başlıktaki gibi basmakalıp (bkz: muhafazakar) fikirleri mutlak doğru kabul etmeyin. bu başlığa hak veriyorsanız da neden yanlış bir fikir belirttiğini anlayana kadar evlenmeyin lütfen. hem ebeveynler de insan. çocuklarını yetiştirmekle yükümlü oldukları kadar kendi hayatlarını yaşamak da en doğal hakları. böyle geçimsiz bir ortamda zor bir karar almak, çocuklarını da ileride ilişkilerinde zorlu kararlar alınabileceğini örnek olarak kanıtlar. bunun dünyanın sonu olmadığını, aksine daha huzurlu bir hayat sağladığını yaşatarak öğretir. çocuğunuz büyüdüğünde çocukluk hatıraları evdeki kavga gürültü nefret olmaz. böylece evliliklerin hep kötü olduğu, hapishane gibi olduğu, içinden asla çıkılmayacağı gibi yanlış düşüncelerle (bkz: bağlanma) veya güven sorunu geliştirmez. yeter ki ebeveynler birbirlerinden nefret ettiklerini çocuklarına göstererek çocuklarının psikolojilerini harap etmesinler.

ve ayrıldıklarında insan gibi ayrılsınlar, çocuklarını birbirlerine karşı doldurmasınlar. "biz ayrıldık ama ikimiz de seni hala çok seviyoruz, önemli olan bu" desinler. hatta doğum günlerinde, okul müsamerelerinde, mezuniyetlerde vs. bir araya gelebilecek olgunluğu göstersinler. bu ihtimal de çiftler arasındaki ilişki iyice *boka sarmadan önce boşanmakla başarıya ulaşır. birbirinizi öldürecek seviyeye gelene kadar kendinizi sıkıp evli kalmak medeniyetten nasip almadığınızı gösterir.

ek: bu lafı mustafa erdoğan söylemiş, kimdir bilmiyordum. google'da aratınca bu sözüne şaşırmadım. aşiret mensubu medyatik biriymiş. bu iddianın popülist tonu ve yanlışlığı oradan geliyor demek ki. bir şarkıcıyla evlenip çocuk yapıp ayrılmış. medyatik kişilerin belki de %99'u biraz takılıp ayrılıyorlar zaten. bu tip kişilerin hiç birinden herhangi ciddi bir konuda fikir almamanız, ve onları katiyen örnek almamanız hayrınıza olur diye düşünüyorum.

iyi bir baba boşanır. eşinden ayrılır çocuğundan değil. boşansada çocuğunu terk etmez. sevgisini, şefkatini, ilgisini, sorumluluklarını ihmal etmez. her şekilde çocuğunun yanındadır… bence bu söylem duygusal ve toplumsal açıdan yüklü bir ifadedir. tek cümlelik mutlak bir doğruluk veya yanlışlıkla yanıtlanamaz. içinde bir sürü farklı hayatlar ve yaşanmışlıklar içerir…

yanlış.. babalık, çocuğa karşı ve çocuğu ilgilendiren konularda kusursuz davranışlarla olur ve ölçülür. hatta gerekirse bunun için boşanılır bile.. (medeni hal ilişkisi yetişkinleri ilgilendirir, çocuğu değil.) element uyduran magazin şöhretlerine itibar etmeyiniz.

babalık ve kocalık farklı roller. insan eşinden boşanabilir ancak çocuğundan boşanamaz.