john frusciante

celebrity crush'ım. lakin son 10 yıldır çok üzüyor ve üzmeye de devam ediyor (gruba 37.kez geri dönmesi de kabak tadı verdi)

ara sıra ağlarım bu başlık altında ben, ama kendisiyle ilgili söyleyeceklerim "şimdilik" bu kadar.

ilk defa bir mecrada hakkında bir şeyleri ilk yazacak olmanın gururuyla başlığa girip hüsrana uğradığım sanatçı, müzisyen, idol, yaşam tarzı.

tam adı john anthony frusciante olmakla birlikte queens, new york 1970 doğumludur. 18 yaşında girdiği red hot chili peppers'ın ikinci gitaristi olup blood sugar sex magik'ten stadium arcadium'a kadar bütün albümlerde gitarist, back vokal, söz yazarı olarak yer almıştır. 2009 yılında solo kariyerine yoğunlaşmak isteyerek gruptan ayrılmıştır bu sebeple 2012 yılında istanbul'da gerçekleşen ilk ve tek rhcp konserinde bulunamamıştır. ve 2019 aralık ayında gruba tekrar döndüğü haberini salıp, bana 2020 atina konserine bilet aldırtmıştır. ancak pandemi yüzünden bütün konserlerin iptaliyle onu canlı görme fırsatı ellerimin arasından kayıp gitmiştir.

bu adam için dünyanın en iyi gitaristi diyebilirim. bu yorum ultrasubjektiftir elbette gocunmuyorum. kendisi bir dehadır. bunu yazmamın sebebi aklınızda canlanan ritchie blackmore, zakk wylde, slash kişilikleri gibi sololardaki hızı veya yetkinliğinden ziyade içe işleyen tınıları ve ruha seslenişidir.

solo kariyerine hem vokal hem gitar ile başlamış olup synthesizer ekleyerek zamanla elektronik müziğe evriltmiştir. son çıkardığı ep maya bunu kanıtlar niteliktedir. billur gibi sesi vardır. hayranları özellikle uzun saçlı olduğu dönem jesus benzetmesi yapar. kendisinin gözler önünde olmak gibi bir derdi yoktur o nedenle de hayranlarıyla olan ilişkisi tek yönlüdür.

yakında isminin dövmesini yaptıracağım be adam. çok şey kattın bana ne yazsam boş artık dilimde tüy bitti seni tanıtmaktan, övmekten.

avusturalyalı bir amatör rock grubuna isim olmuş parçasıyla noktalayalım şimdilik. ara ara editlerim:

driving to eat a carvel cake
somewhere you know isn't where you think.

iyi bir gitaristtir, başarısında grubun bas gitaristi flea ile yakaladığı müthiş uyumunda payı oldukça fazladır. ikisi de birbirinin performansını yukarı çekiyor.

(bkz: my life)(bkz: hope)(bkz: murdereres)şarkılarını şiddetle dinlemenizi öneririm

hayatımda tanıdığım her john frusciante hayranı ayrı uyuz kro ve sevimsiz insanlar oluyor.

curtains albümünü beğenirim.

en sevdiğim parçası zeynep bastık'la birlikte yaptıkları bırakman doğru mu 2 olan rapçi.

jimmy page, eric clapton, david gilmour ve ritchie blackmore ile beraber en sevdiğim gitaristtir. rchp'de yaptığı işleri çok sevmekle beraber solo albümü curtains'i çok severim. eski büyük müptezellerdendir. flea ile arası çok iyidir. birçok rhcp parçasına da yansır bu durum.

edit: doğum günüymüş reisin. bileydim 1 gün daha beklerdim entry girmek için. doğum günün kutlu olsun babuş nice senelere.

bu şarkı değişik bir şekilde adamı mayıştırıyor. hem keyifli hem depresif.

deli gitarist, müzisyen, yakışıklı. sesi de güzel piçöz.



sevenleri the will to death albümünü mutleka dinlemeli.