kaçamak

aldatmanın kibarlaştırılmış versiyonu.

ikiliişkilerde karşı tarafı,diyette kendini aldatmak.

cem yılmaz'ın karakomik filmler serisinden bir film adı.

bu kelime benim gibi zenginler için uygundur. zengin kaçamak yapar, fakir anca avucunu yalar.

hınzırlık yapma hali.

başrollerini müjde ar ve çetin tekindor'un paylaştığı 1987 yapımı film. yönetmen başar sabuncu' nun "kupa kızı" ve "asılacak kadın" filmlerinden sonraki, iç hesaplaşmalara dayanan üçlemesinin son parçası.

1987 yapımı olanı türk sineması için fazlasıyla sıradışı bir film, zengin dramatik ögeleriyle tiyatro sahnesine aktarılsa sırıtmayacak bir yapım. en son arzu film sosyal medya hesabından filmle ilgili ilginç ayrıntılar paylaşmıştı. bu filmin afişinin londra'da bir yarışmada ödül kazanması üzerine bbc'nin filmi izlemeye gerek duymadan filmin gösterim haklarını satın almak istediğini, ancak görüntü kalitesinin kötülüğü nedeniyle gönderilen kopyayı geri çevirdiğini yazmıştı. bugünkü restorasyonlu hali bile bir miktar karanlık kalıyor, yine de bu filmin öyküsünün harikulade olduğu, toplumun önyargılarıyla ikiyüzlülüğünü ve bireyin kişisel açmazlarını şahane yansıttığı gerçeğini değiştirmiyor. başrollere ek olarak engin şenkan, orhan çağman ve nezih tuncay gibi tiyatronun ve sinemanın sağlam isimleri yer almakta bu film ve her başar sabuncu filmi gibi özgün bir tarafı var.

kelime anlamı olarak hoş görülmeyen bir şeyi ara sıra yapma, bir şeyi belli etmeden ara sıra yapmaya çalışma. bizde aldatmanın sempatik hale getirilmiş halini ifade ediyor. kulağa da sevimli geliyor. bundan da ötesi şeytani bir cazibeye kapılma.

aldatma girişimidir. bu girişim başarılı olursa "kaçak et" statüsüne girer.
henüz girişim halindeyken "kaçamak" diye telaffuz edilir.

(bkz: anayurt oteli)'nde zebercet'in odalıkçı zeynep'ten arada yapmasını istediği yemek.