kadınlara yapılan sus baskısı

sen kim oluyorsunda erkekler bi laf söylerken karışıyorsun baskısı, kökeni köylede dayanır, şehir genetiğinde hala istemsizce mevcuttur, bazı yerlerde olağan kabul edilir, doğal olması gerkenle alakası yoktur. bir de bazı kötülüklerine ortak ettikleri kadınlara konuşmak için erkelerin lafına kaşışabilmek için ayrıcalık tanınır, erkelerin pisliklerine ortak olan bazı kadınlar böyle yalandan bir saygınlıkla ödüllendirilir.

(bkz: bir kadın olarak sus)

ben ölsem bir solucan olsam yine beni sever misin diye soran kadına yapılması müstehak olan sus baskısıdır.
saçmalamayan, zırvalamayan aklı başında konuşan kadına ne köyümde, ne çevremde, ne ülkemde sus denildiğini bilmiyorum, görmedim ama olayın duyarcıları yüzünden artık işin o kadar boku çıktı ki sanki cahiliye döneminde yaşıyoruz ve bu duyar genelde rahatça konuşabilen fakat bir vasfı olmayan kadınlar ve aman böyle davranayım belki bir kadın benden hoşlanır diyen inceller tarafından dile getiriliyor.

sabancı holding'in basındaki, merkez bankası basındakı kadının boyle seylere maruz kaldığını duymadım hiç.

her anlamda kullanılabilir. sesinin çıkarılması değildir mesele. evinin kadını ol, okuma, onu giyme, onu yapma, sen karışma, sen yapamazsın, ne işe yarıyorsun ki, oturma kalk ev işi yap, yok bilmem ne yap denilerek kadını ekonomik, sosyal, psikolojik, dijital hatta cinsel ( daha vardır ama özetledim) anlamda kısıtlayan bir kavramdır. ama susmayacağız, bireyselleşeceğiz, bilinçleneceğiz ve eril fikre ve düşünceye de sonuna kadar karşı çıkacağız. kadınlar okumaya gelişmeye büyümeye devam edecek o sus diyenler de k*çlarını yesin.

ataerlik toplum baskısı'dır. çok kısa ve net.
birey olamamış kişileri de hayatından bezdirir, herkesin yakın çevresinde mutlaka görülür.

kadınlar konuşsun... ama doğru ama yanlış...
konuşsunlar.
konuştukları bize uymuyorsa onları susturmaya çalışmak yerine söylediklerini duymayacağımız yerlere gidebiliriz. ya da katılmadığımızı söyleyebiliriz.