kafaya takmamak

insanlara, hatta belki insanlığa alan açar. fakat o alan ne ile dolacaktır?

doğuştan bu skill ile doğmuş insanlara zaman zaman imrendiğim özellik.

kendim bildim bileli gerçekleştirdiğim, gerçekleştiremeyenleri asla anlayamadığım tutum.

mood:

teorikte çok iyi bildiğim ama pratikte hiç yapamadığım davranıştır.

kafaya takmam sonuna bakmam ben adam olmaaamm demis serdar ortac ben diyemiyorum

mark manson'ın "ustalık gerektiren kafaya takmama sanatı" isimli kitabını okuduğunuzda kazanabileceğiniz skill.

yaş ilerledikçe de kazanılabilen bir özellik. kazık yedikçe öğreniyorsun takmamayı.

asla beceremediğim olaydır. bir şeyleri düşünmeden kafamın içinde bir yerlere takmadan duramam. yapabilene saygı duyarım bir de helal olsun derim. umursamaz olabilen insanlara hep hayranlık duymuşumdur.

gerçekten bunu yapabilen var mı ya. ben asla beceremiyorum çünkü amaann deyip geçemiyorum. bundan sebeple beynimin içi curcuna.

-şu koskoca dünya, isimsiz mezarlar dolu..
bu cümle kimin öldükten sonra mezar taşında ismi bile yazmıyor
ondan geriye bir isim bile kalmıyor
herşey bu kadar geçiciyken
niye bu kadar takılı kalırız ki

bir kasımpaşa 'lı ritüeli.

ne de olsa derisi soyulmuş domuzların pembe etlerinden kızıl kanlar sızmakta iken onlar jambon olmak üzere, orada öylece hazırdırlar. artık çalışan bir beyin kalmamıştır da üstelik. öyle olunca da kafaya takacak bir şey kalmaz geriye. bunu kim bilir kaç domuz yaşamıştır öylesine. oltanın ucundaki solucan içinde aynısı geçerlidir. o da pembe. ve ölü. öldükten sonra hepsi de nasıl öylece bir arada öyle sükut bir vaziyette. tuhaf. belki bende birkaç ölümle beraber sarmalanmışımdır. yaşam zaten sürekli bir ölüm hali. bir önceki an ile bir sonraki an arasında geçen sürede neler öldü, neler kaldı? hesaplasak mı acaba? şöyle bir kafama yatırınca; kafamın içi mezarlıktan daha kalabalık. ölüleri diriltmeye mi çalışsam? ne kadar çoklar üstelik. annem, babam, kardeşim. ailemden geriye yalnız ben kaldım. hem de o kadar yaşlı da değilim üstelik. henüz 37. ve en sonuncusu geçen sene gitti. yani 36. bütün bunların hepsi de kafamın içinde öylece dönüp duruyor. ayrıca boşandığım eşlerim var benim. iki tane. onlar da öylece göçüp gitti. şimdi başkalarına eş ya da sevgili. hepsi de ölü, daha şimdiden. ölmek için mezara girmek mi gerekli? ben de öldüm bir sürü. ama öldüm diye de ölmüş olmuyorsun. mesela birisi seni engelledi. o engelledi diye engellenmiş mi oldun?

sonra masallar da var mesela; sonsuza kadar ve hepsi sonsuza kadar ölen. olur öyle. benim öylesine takıldığım bir eskort vardı kıbrıs'ta. o kadar hoşuma gitti ki; üç gün boyunca onunla takıldım. o da moldovalı üstelik. her şey nihayete erer. şimdi ne yapıyor moldovalı nora? kim bilir? ben değil. istemem. o da artık öylece beynimdeki mezarlıkta yerini aldı. geçti. her şey geçer. geçti diye geçmiş olmaması dışında. bunların hepsi de kafanda dönüp dolaşıp, vakit harcamak içindir. vakit harcanmak için değilse, o halde, ne içindir? öyle veya böyle yapmamız gereken sadece bu. gerisi? boş.

maymunluk yapmak dışında para kazanmanın bir yolu kalmamış gibi. hepsi de havalı görünmenin nasıl olduysa bir yolunu bulmuş sanki. öylece kabarıp, geziyorlar. olsa olsa biraz neşe serpiştirilmiş bu yerküreye, biraz daha neşe serpiştirme telaşında herkes. kendisininkinden bir parça koparıp, oraya buraya atıyor. ta ki kameralar kapanana kadar. ondan sonrası yok. kimsenin onlar hakkında bildiği hiçbir şey yok. öyleyse dünyanın en mutlu insanı neden ben olmayayım ki? bunun için bir kamera yeterli. sonra, hazır kamerayı bulmuşken, bir sevgili de bulayım. oldu olacak evlenip, birkaç çocukta yapınca sirk tamam olur. ortaya birkaç kedi daha koyar, bir de köpek alırsak? neden muhabbet kuşu da eklemiyoruz? şimdi ve sonsuza kadar bunların hepsi canlı mı? o halde?

alkol içince kafada pek bir şey de kalmıyor üstelik. hemen hemen her zaman sarhoşum. öyle seviyorum. kime ne? kimse beni kafaya takmasın. insanları düşününce tek aklıma gelen onları s.km.k. onların ki de öyle eminim. çünkü insanların yüreğinde sadece savaş var. savaş dışı bir ilişki kurmanın imkansızlığı peki? savaşı da kafaya takmam üstelik. ama ben kafaya takmasam da hiçbir şeyi kafam bana takıyor işte. defol git diyorum da; bir işe yaramıyor. ona da alıştım üstelik. hayat gibi kötü bir alışkanlıktan ibaret hepsi. sonsuz komedi.