karşındaki insandan bir anda soğutan detaylar

yavaş yürümesi, asla tahammül edemem. insan dediğin at gibi yürür, at gibi kişner, at gibi otlar.

yalanını yakalamak
son görüşmemiz olur.

eğitilmez bir çomar olması.
ha eğitilebilse çomarlığı görmezden gelinirdi zaten. kimse güzel hayatlara doğmuyor hep zaten.
eğitilemediğiniz için mi bu kadar ürüyorsunuz anlamıyorum o da ayrı bir mevzu.
insan biraz olsun akıllanmaz mı gerçekten ya ?
nolur eğitilin. çevrede salak salak insanlarla muhattap olmak zorunda mıyım allah aşkına ne kadar sahtekar ne kadar düzenbaz fesat varsa ülkeye doluşuyor imdat amk

kafasına göre program yapıp uyulmasını bekleyen insandan nefret ederim.

hayatta bir amacı olmaması, öylesine yaşıyor olması.
mesela neler yaptın bugün sorusuna beş gün üst üste "n'eaaağbiyim yiaaa, hiiiiç öylee" diye cevap veren birisinden soğurum. ya gerçekten hiçbir şey yapmamış asalak gibi sosyal medya kaydırmıştır (böyle bir insanla da benim işim olmaz) ya da kendi yaptıklarını değersiz görmektedir. (bu kafada olan bir insanla da ne kadar ilişki kurulabilir muamma, ağzından cımbızla alacak halim yok.)
ha yeterince samimi değiliz diyorsan zaten keyfimden sormuyorum konuşmaya değer bir şeyler var mı sende onu arıyorum. yoksa kara kaşın kara gözün kimsenin umrunda değil, kraliyet soyundan da gelmiyorsun.

çok ucuz ve bayağı yollarla iletişime ya da ilişkiye hükmetmeye çalışması.
maddi güç, entelektüel birikim, eğitim seviyesi, hatta cinsel performans ve yaş.

içimden "bana akıl verecek cüreti kendinde nasıl buldun" diyip kıyım mıyım uzaklaşıyorum.

fikir beyan etmek, tavsiye vermek ayrı bir şey ahkam kesmek apayrı şey.
herkes ayağını denk alacak.

kendini övmesi, böbürlenmesi, hep kendisinden bahsetmesi

kadın erkek fark etmeksizin hemen soğutuyor. lisede müptezel bir arkadaşım vardı herif bipolar hastası gibi bir şeydi, her buluştuğumuzda robot gibi aynı başarı hikayelerini döndüre döndüre anlatırdı çok aptalca gözüküyordu. her anlattığında aynı heyecanla, aynı fotoğrafları göstererek tatmin oluyordu.

ortaokulda basketbol takımında kazandığın külüstür kupanın hikayesini niye anlatıyorsun kardeşim ben beyaz show muyum

bu tarz insanların kafa genelde çatlak oluyor. kuruntulu ve paranoyak oluyorlar. kafalarında hikayeler kurup anlatıyorlar. eleman her seferinde birebir aynı cümleleri kurarak anlatıyordu, ve mimiklerin vesaire de özenle seçilmiş gibiydi. sosyopattı muhtemelen.

henüz yeni tanıştığı insanlara konusu açılmadığı halde ırkçı, dinci, ocu, bucu yaklaşan insandan anında soğurum. tamam sensin, şimdi fikrini de al git.