kendini bir yere ait hissedememe duygusu

bu genellikle halen arayışta olan insanlar için geçerlidir. ama bir yandan da kaybolmuş insanlar için de geçerlidir. siz arayışta mısınız bilmiyorum ama ben kayboldum. bir süredir kayıbım. kendi ortamımda kendime yabancıyım.

ait olduğun yeri bilip, o yere gidememekle yarışır bir duygu.

gece var ya, karanlık var ya, yalnızlık var ya. ait olduğum yerdeyim...

son zamanlarda kendime bunu çokca hatırlatıyorum istemediğim bir yerde durmanın ve devamında orada kalıp kalmama hissi beni bitiriyor. devam etsem ayrı kendimi bu duyguya kaptırsam geçirdiğim her gün çok daha çekilmez olur. bu kadar şeyin içinde kendime bunu yapamam ummak yeterli olmaz ama umuyorum ki bir an önce buradan giderim. kendimi ait hissettiğim mutlu olduğum yere gitmek için kalbim küçük bir çocuk gibi çırpınıyor heyecandan ama çoğunlukla burada geçireceğim daha bir çok gün içinde ne zaman biticek kalmak istemiyorum duygusu kahrediyor. istesek de bazı şeyler olmaz olması için elimden geleni yapacağım. hayaller ölmez, inancımız ölür. inancımızı kaybetmeden bu günlerin bir an önce geçmesi dileğiyle...