kırmızı oda'ya fakir danışan gelmemesi

ilk bölümünden beri izlediğim dizide fark ettiğim şey. fakirlerin psikolojik sıkıntısı bile olamıyor maalesef.

psikolog ülkede pahalı olduğu içindir. dizede de bu çok gerçekçi yansıtılmış.

fakir, ev işi yaparak terapi gör(düğünü san)ür/ır.
mutfağı temizledim, terapi gibi geldi.

fakir danışan mı olur. cümle bile devrik.

fakiein yüzü gülür mü.

fakirin mutsuz olması ve halinden şikayet etmesi toplumda kabul gören, hatta istenilen bir durumdur. aynı zamanda zenginin her anında mutlu olması da zorunludur. bundan dolayıdır ki fakir dedikodusunu yaparken , zengin terapistine içini döker.

günümüzde en ucuz terapi seansının 200 tl olması ve seansların ortalama 40 dk kadar sürdüğünü düşünecek olursak. mantıklıdır.

onu bırakalım da, psikiyatrist mi bunlar psikolog mu anlayamadım.

psikiyatrist doktordur ve psikologlar terapisttir. buna göre burdaki insanların psikolog olması gerekiyor. psikiyatristler sanki psikolog görevini görüyor.

var mı yeşillendirecek?

üstteki yazara cevap vermem gerekirse, kırmızı oda'daki doktor psikiyatrist. ilaç yazıyor çünkü. aslında toplumumuzda psikiyatrist-psikolog ayrımı yanlış yapıldığı için bu soruyu çoğu kişi soruyor. psikiyatrist sadece tanı koyup ilaç yazarmış gibi. hayır, psikiyatristler de dinler sizi, akıl verir. en azından yapmalıdır bunu. ilaç + terapi şeklinde bir tedavi süreci izlerler genellikle. psikologlar ise ilaç vermezler, terapi yaparlar. eğer ilaçsız hallolmayacak bir şey ise psikiyatriste yönlendirirler. ben mesela hem psikiyatrist hem de psikolog ile görüşüyorum. neden? psikiyatristim beni dinlemiyor ve ilacımı yazıyor sadece. psikoloğum ise terapimle ilgileniyor.

not: hayır arkadaşlar zengin değilim. psikiyatrist tanıdık, psikolog da devlette. yani 0 lira ödüyorum.

psikiyatrist tıp eğitimi almış hekimdir (doktor) ve hastalarının tedavi sürecinde ilaç tedavisini kullanabilir. ayrıca psikiyatristler psikoterapi uygulama konusunda da yeterli bilgi donanıma sahiptir ve hastalarını tedavi ederken psikoterapi uygulayabilirler.
psikologlar ise doktor ünvanını ancak doktora yapınca alırlar ve ilaç yazamazlar. “psikolog,” yök tarafından kabul edilen psikoloji lisans programlarından mezun olanlar tarafından kullanılan bir ünvan olup terapi uygulama yetkisi tanımaz. www.psikolog.org.tr/tr/kuru...

vereceği parayla psikolojisinin daha da bozulacağını bildiği içindir.

fakir danışan gelmiyor çünkü orası devlet hastanesi değil ülkenin en popüler psikiyatristlerinden birinin özel kliniği.

fakir berbere zengin psikokoğa.

çünkü türkiyede iyi bir psikolojik destek almak için paranızın olması lazım.

meliha varlıklı biri değildi, kumru ve boncukta. halkın içinden hayatları olan insanlardı. bir yandan zenginleri konu almaları faydalı oluyor, çünkü insanlar paranın tüm duyguları tatmin ettiğini düşünür. halbuki biz, duyguları satın alamayız.

satın alınamayan şeylerin yoksunluğunda eksik yaşıyoruz.
sadakat satın alamıyoruz.
mutluluğu satın alamıyoruz.
sevgiyi satın alamıyoruz.
güveni satın alamıyoruz.
aşkı satın alamıyoruz.
huzuru satın alamıyoruz.
ilgiyi satın alamıyoruz.
cesareti satın alamıyoruz.
korkusuzluğu satın alamıyoruz.
çocukluğu satın alamıyoruz.
anneliği satın alamıyoruz.
babalığı satın alamıyoruz.
eş olmayı satın alamıyoruz.


diğer yandan çocuğuna her türlü olanağı sağlayıp çocuğu her şeye doymuş bir tüketici yetiştiren aileler var. ya da sadece parasal ihtiyaçlarını karşıladığı için görevi bitti sananlar var. kimsenin içini bilmediğimizi gösteriyor her hikaye, kızdığımız birine üzülüyoruz bir sonraki bölümde. recai’ye üzüldük bu akşam. çocukluk travmaları her insanın yarası. yaralı büyüyor çoğu insan, hatta herkes. çok az yarasız insan var. kusursuz her ilişkide görünmeyen bir yara var görüyoruz. tıpkı instagram da mutluluk pozu verenlerin aslında kendilerini tatmin etmeye çalıştıklarını bildiğimiz gibi. kırmızı oda bu insanlara bunu fark ettirip, kendilerine kendilerini anlattırıyor. herkes kendinden bir parça görüyor, o yüzden seviliyor bu dizi.

zengin fakir herkese yönelik.

bir bölümde dikkat etmiştim alya isimli hasta seans ücreti olarak 200tl veriyordu. ayda dört seanstan 800 lira yapar. bu ücret de 2.825tl asgari ücretin olduğu ülkemizde aylık maaşın yaklaşık %28 ettiği için. fakir birinin düzenli olarak böyle bir klinikte tedavi almıyor oluşu çok da sıra dışı değil.

sgk karşılamadığından mütevellit durum.

normaldir. özel kliniklerde genellikle terapi ücretleri yüksek oluyor. dizinin en gerçekçi yanıdır belki de.

aslında böylelikle fakirlere farklı bir mesaj da veriliyor olabilir: bakın hiç zenginlere özenmeyin, zengin olunca da dertler bitmiyor gibisinden... bir dizi daha vardı, arada dizideki kızın konuşma tarzı hoşuma gittiği için bakıyordum. yalıda yaşıyordu, zengin bir kocası vardı ama öylesine aksiydi ki karısına mücevher alsa bile kendi kasasına koyuyordu, ancak onun istediği zamanlarda çıkartıp karısına takması için veriyordu. nakit para vermiyordu, sadece kredi kartı vermişti, her ay ekstreyi inceleyip ne aldın, niye aldın diye hesap soruyordu. tam nefretlik... hatta bir keresinde kızcağız: "ben zengin olmayı hayal etmiştim ama böyle her gün yalıda ağlayacağım bilmiyordum." dedi. bu dizinin youtube yorumlarında "zenginlikten nefret ettim yemin ederim. böyle zenginlik olmaz olsun." gibisinden şeyler yazanlar vardı. işte kırmızı oda, adını hatırlayamadığım dizi ve benzeri diziler, zenginlikten nefret edip halinize şükretmeniz için çekiliyor belki de...

zengin dertleri deyip geçmemek gerek.
ne kadar zor düşünsenize ailenizin istediği gibi biri olmadığınız için sizi yurtdışına gönderiyor.
tarifsiz acılar.
*

kırmızı duvar görmek için o kadar para bayılıyorlar evet. bende bunu düşünmüştüm.
bizim gibi fakirler tavana anlatır derdini zaten.