kışın ardından gelen ilkbahar

karlı, soğuk geçen günlerin, uzun gecelerin ardından havaların ısınması, günlerin uzaması ve doğanın canlanmasıyla insana daha bir pozitif enerji veren mevsim.

bugünlerde ne zaman geleceği tarafımdan tartışılan mevsim.

umuttur ilkbahar bence. yeşil çimlere cepheden vuran güneş ve mavi gökyüzü imgelemi beliriyor zihnimde. yorgun bir badire atlatınca da böyle hissederim.

kışın soğuk günlerinin ardından, doğanın uyanmaya, havaların ısınmaya başladığı, her şeyin daha taze bir başlangıca adım attığı, şu an içinde bulunduğumuz mevsimsel geçiş dönemi. kışın soğukluğu ve sessizliğiyle, baharın güneşi ve yeşeren doğasının arka arkaya gelmesi şaşırtıcı olsa da mevsim geçişine denk gelen bu dönem soğuk ve sıcak havaların, karanlık ve uzun günlerle güneşin, ışığın bir arada olduğu benzersiz bir atmosfer yaratıyor.

ben yazın ardından geleni tercih ediyorum.

ama favorim sonbaharın ardından gelen musonlar.

insan bir çiçek çiçek hissediyor kendini. oh be dünya varmış gökyüzü hep oradaymış güneş ısıtmak için hazırmış gibi mesela..

bu sene doğru dürüst kış olmadığından pek de deneyimleyebildiğimizin söylenemeyeceği şey.

kışın ardından gelen ilkbahar, sanki dünya uzun bir uykudan uyanmış gibi gelir bana. aylarca çıplak kalan dalların bir sabah ansızın tomurcuklanması, toprağın altındaki hayatın sabırla beklediğini hatırlatır. koyunların kuzulaması, derelerin coşup pınarların yeniden şarkı söylemesi, kırlarda binbir otun ve çiçeğin boy göstermesi… doğanın, ben buradayım diyerek yeniden kendini ilan etmesi..

kediler sokaklarda aşk dolu kavgalarla koşturur, arılar çiçekten çiçeğe bu polen benim, şu polen senin diye telaşla dolaşır. insan da ister istemez bu canlılığa kapılır. kışın ağırlığı kemiklerinden çözülür, içi sebepsiz bir yaşama sevinciyle dolar.

güzel mevsim vesselam..

tanım: çok ilginç bir doğa olayı.

nasıl gelebilir?