kıskandırdığını düşünmek

saçma sapan bir düşünce yapısıdır, bence ezik insan işidir.

zavallıdır kıyamam daha büyümemiştir.

kimseyi kıskandırmaya çalışmadım bu zamana kadar.
kıskandırmayı bir gün öncesinde kavga edip ayrılıp ertesi gün sözlükten başka bir kadına yazanlar iyi bilir.

edit: çok ezik bir hareket olduğunu düşünüyorum.

çoluk çocuk işi, sen şimdi göndermeli storyde atarsın.

ergenlik işidir.

bunu dusunduysen kiskandiramamissindir. net.

kıskandırmak istenilen kişiyi güldüren eylemdir. mizahi açıdan etkilemeye çalışıyorsan orası ayrı tabii.

doğrusu kendinden soğutmak oluyor ama.

karşı tarafın kıskanması ile sonuç veriyosa çok keyifli olabilir.
bunu romantik ilişkiler için söylemiyorum. partnerlerime karşı hiç böyle girişimlerim olmadı. olacağını da sanmıyorum.

ama öyle insanlar oluyor ki, yani siz normal bir şekilde hayatınızı yaşarken bi şeylerin ters gittiğini fark ediyosunuz. hani bi şey oluyor, bi ip falan kopuyor. başınıza gelen her iyi şey, her başarınız, olumlu olan her şey bu insana batmaya başlıyor. arkadaş olduğunuzu düşündüğünüz için başta konduramıyosunuz. bi süreç bu. sonunda "ema niye ki?" diye kabulleniyosunuz. tam bu noktada evet, inanılmaz keyifli oluyor. küçük küçük kaşımak, 10 dakika "ema niye ki" diye sinirlenip hayatınıza devam etmek.