orijinal adı : l'herbe rouge
yazar : boris vian
yayım yılı : 2003
yazarın ölümünden sonra imha edilmek üzereyken dostları tarafından kurtarılan eser, yaşadığı hayatı sevmeyen, sürekli sorgulayan ve geçmişini reddedip ondan kaçmaya çalışan wolf'un hikayesini konu alıyor.
yazar : boris vian
yayım yılı : 2003
yazarın ölümünden sonra imha edilmek üzereyken dostları tarafından kurtarılan eser, yaşadığı hayatı sevmeyen, sürekli sorgulayan ve geçmişini reddedip ondan kaçmaya çalışan wolf'un hikayesini konu alıyor.
öne çıkanlar | diğer yorumlar
başlık "makinist" tarafından 17.01.2021 00:02 tarihinde açılmıştır.
1.
boris vian tafaıından yazılmış rüya tadında bir roman. asıl adı l'herbe rouge dur.
ithaki yayınlarının çevirisi yayın evinde halen mevcuttur fakat kitapçılarda bulunamamakta.
psikoloji bölümlerinde de okutulan bir roman.
şahsıma kalsa kimse okumasın sadece bana ait olsun isterim o kitap. o kadar keyiflidir.
konusu is tam anlamı ile bir muamma. ne kadar anlatılabilir bilemiyorum.
ithaki yayınlarının çevirisi yayın evinde halen mevcuttur fakat kitapçılarda bulunamamakta.
psikoloji bölümlerinde de okutulan bir roman.
şahsıma kalsa kimse okumasın sadece bana ait olsun isterim o kitap. o kadar keyiflidir.
konusu is tam anlamı ile bir muamma. ne kadar anlatılabilir bilemiyorum.
devamını gör...
2.
kırmızı ot anlamına gelen boris vian kitabı.
bir makine aracılığıyla kendini, geçmişini, hayatını sorgulayan ve yine bunları tanımaya, anlamlandırmaya çalışan bir adamın düşüncelerini 'boris vianca' okuduğumuz pek değerli kitap. bunun yanında diğer karakterlerin - özellikle lazuli - işlenişi ve psikolojileri de bu kısacık esere nasıl sığıvermiş inanmak güç.
kitapta gördüğümüz 'ouapiti' adlı şey, sahip olunduğunda sahip olana birtakım değişiklikler de getiren varlık. ben bunu hayat gayesinin son buluşu, son hayalin de gerçekleşmiş olması olarak anladım ilk okuduğumda. bunun için bir varlık yaratıp metaforu ouapiti üzerinden yapan boris vian'ı tekrar hayranlıkla anıyorum.
hep bir ouapiti hayaliyle yaşadığını gördüğümüz senatör (köpeğe benzeyen ancak konuşabilen bir canlı) ouapitiye sahip olduğunda artık hayatının büyük ölçüde tamamlandığını kabullenip sıradanlaşarak bir daha konuşmamaya karar verir ve normalleşir.
bir makine aracılığıyla kendini, geçmişini, hayatını sorgulayan ve yine bunları tanımaya, anlamlandırmaya çalışan bir adamın düşüncelerini 'boris vianca' okuduğumuz pek değerli kitap. bunun yanında diğer karakterlerin - özellikle lazuli - işlenişi ve psikolojileri de bu kısacık esere nasıl sığıvermiş inanmak güç.
kitapta gördüğümüz 'ouapiti' adlı şey, sahip olunduğunda sahip olana birtakım değişiklikler de getiren varlık. ben bunu hayat gayesinin son buluşu, son hayalin de gerçekleşmiş olması olarak anladım ilk okuduğumda. bunun için bir varlık yaratıp metaforu ouapiti üzerinden yapan boris vian'ı tekrar hayranlıkla anıyorum.
hep bir ouapiti hayaliyle yaşadığını gördüğümüz senatör (köpeğe benzeyen ancak konuşabilen bir canlı) ouapitiye sahip olduğunda artık hayatının büyük ölçüde tamamlandığını kabullenip sıradanlaşarak bir daha konuşmamaya karar verir ve normalleşir.
devamını gör...
