kötü bir insana dönüşmek

yapılan iyilikler fayda etmediğinde, karşılığı yalnızca sadakatizlik, ihanet yahut sömürü olduğunda geriye kalan.

(bkz: dr. jekyll ile bay hyde)

iyi-kötü kavramlarını insanların istediği veya istemediği şeylerin oluşturduğunu , sadece toplum sözleşmesinden ibaret olduğunu öğrendikten sonra sözleşmeye uymayan insanlar yüzünden kişinin kendisinin de yırtıp atmak istemesi durumu.

iyi insan olmaktan bir fayda göremeyip bir de böyle deneyelim demiştir belki de.

genelde bir travma ile alakalı oluyor diye düşündüğüm süreç.

toplum içerisinde daha fazla sevilen bir insan olacağınız anlamına gelir.

çünkü mutlu olmak için kötü olabilmek gerekli.

iyi insan kötülüğe gücü yetmeyen kişi değil, gücü olduğu halde iyilik yapmayı tercih edendir diye bir söz vardır. ben bu lafa katılıyorum ve hayatımda da uygulamaya çalışıyorum.

her ne kadar insanların çoğunun onlar için iyi niyetle yaptığım her şeyi suistimal edeceklerini bilsem de, en azından benim vicdanım rahat oluyor. peki ya onların?

elbette benim de pişmanlıklarım ve zamanında kasıtlı yahut kasıtsız incittiklerim yok değil. onun için bazen düşündüğüm kadar iyi birisi miyim acaba diye de sorgulamadan edemiyorum. yine de overallda iyiyim ya herhalde.*

kimse ya da nesneler sizi kötü bir insana dönüştürmez. kötülük tanrıları yoktur. araçlar kötü değildir. kötü olmak isterseniz kötü olursunuz. falanca koordinatta olsam ya da falanca coğrafyada doğsaydım daha iyi olurdum, hayat beni kötü bir insan yaptı, etrafımdakiler kötüydü ben de kötü oldum, mecburdum gibi söylemler birer "ahmakça" söylemlerdir.

dönüşmek isterseniz, dönüşürsünüz.

aslında iyi olmak iyi kalabilmek daha zordur.

deneyin göreceksiniz.

hayatımda, bana rahatsızlık verecek derecede "kötü" olarak gördüğüm insanların hepsi kendini iyi sanıyordu.

tahammül edilemez bir tipim, ben başkası olsam kendimi hiç sevmezdim falan diyen kişileri de aksine hep çok iyi insanlar olarak gördüm.

ayrıca iyilik/kötülük, göreceli şeylerdir. birinin hayatını bitirecek kadar zalim insanları iyi insanlar olarak göremem ama onların da genelde geçmişlerinde, onları öyle yapan koşullar/olaylar oluyor.

ayrıca "size" kötü olan veya kötülük yapan biri, başkalarına da iyilik yapıyordur belki. yani her gün karısını döven bir psikopat, sayısız başka insana yardım ediyor ve iyilik yapıyor da olabilir.

girift konular bunlar. öyle çok basit görmüyorum.

gene de, empati, salaklık seviyelerine çıkmamalı. vicdansız kişilere acımam.

tanım: kötü bir insana dönüşmek... kötüdür. bari kurt adama falan dönüşün de bi karizmanız olsun. *

o kötü insana dönüşme eşiği ve kötülüğünü fark ediş çok kötü bir his.

beni siz delirttiniz veya ben gaddar değildim

iyiliğin beş para etmediğinin farkına varıldığı andır. çok iyisin, dürüstsün lafının bir hakaret olduğunu anladığın andır.

neye göre kime göre kötü? kötünün tanımı nedir? referans noktan neresi? yavrularını beslemek ya da kendi karnını doyurmak için ceylan, geyik öldüren bir aslan kötü müdür? savaşta hayatta kalmak için düşmanını öldüren kişi kötü müdür? adolf hitler gibi bir faşisti, diktatörü öldüren insan kötü müdür yoksa iyi midir? son örnekten yola çıkarsak hitleri öldüren insan iyidir çünkü dünyaya, masumlara zararı olan bir insanı öldürerek dünyaya, insanlığa bir faydası olmuştur bu kişinin. bu kişiyi hapse atmayı bırakın tam tersine ödüllendirmek gerekir ama sen gidip dünyaya faydası olan nelson mandela, mahatma gandhi, osho, abraham lincoln gibi bi figürü öldürürsen o zaman sen kötü birisindir çünkü dünyaya faydası olan bir insanı öldürerek dünyaya zarar vermiş oluyorsun. benim iyi kötü ayrımım da bu şekilde...

“iyi ve/ya kötü diye bir şey yoktur. düşünce onu öyle yapar.” - william shakespeare

çok kolay dönüşürüm cinnet geçirirsin

ben zaten kötüyüm.

kötü bir insana dönüşmek diye bir şey yoktur. baştan beri içinizdeki kötülüğü saklamışsınızdır.

öyle bir günde karar verip kötü olmayı beceremezsiniz. cem yılmaz'ın gösterisinde anlattığı askerlikte küfür etmeyi beceremeyip "ben de koyjam hee." diyen süt çocuklarının dilinde ettikleri küfür nasıl sakil duruyorsa, işte sizde de kötülük öyle sakil durur.* kötü olmayı değil de kendinizi korumayı ve sınır çizmeyi öğrenmek çok daha mantıklı ki zaten, kendinizi korumak ve sınır çizmek için yaptıklarınız, o güne kadar sizi kullananlar/suistimal edenler tarafından kötülük olarak algılanacaktır, bu da ayrı bir mesele tabii...

kimse salt iyi ya da kötü değildir. hayatın böyle keskin çizgileri yoktur. iyi diye tabir ettiğimiz insanlar bunu tercih etmişlerdir. kötülük insan denen canavarın en ilkel dürtülerindendir. o yüzden de bu kadın/erkek nasıl olsa sakin, benim seviyeme düşmez; kötülükten bihaber diye düşünmeyin çünkü en donanımlı kötüler, bir zamanlar melek gibi diye tabir ettiğiniz insanların arasından çıkıyor. kimseye bir kötülüğümüz dokunmasın diye diye tüm günümüzü mahvedecek moral bozukluğu ile yaşamaya alışmaya başladık. belki de bazen iyilikle anlatamadıklarımızı başka bir yolla ifade etmenin zamanı gelmiştir.