kötülük yaptıktan sonra kahveye girip herkesçe dışlanan adam

dizilerde ara ara rastladığım adam çeşididir. adamın biri bir kötülük yapar, meselâ katil olur, kızını tanınmadık etmedik erkeklere peşkeş çeker, kumar oynar içki içer, evin betini bereketini kaçırır falan. daha sonra da aslında hep gittiği ve hiç kötü muameleye maruz kalmadığı kahvehaneye gider. selâm verir, selâmı alınmaz. muhabbet açmaya kalkışır da iki cevap gelmez. mahallenin tümü aklanmıştır artık. aktır. paktır da. ama o kötülük eden adam varla yok arasıdır kahvede. ötekidir o artık. bir hiçe kıyasla tek artısı özünde taşıdığı candır.

- selâmün aleyküm
- ...........
- selâmün aleyküm dedik beyler, allah'ın selâmını almıyor musunuz yav?
- allah'ın ilkelerine uymayanın allah selâmı da allah kelâmı da alınmaz, hadi selâmetle.
- (başını sağa sola sallayıp kınayıcı laflar ederek bir masaya oturur) hayri, abine bir tavşan kanı çay gönder bakayım!
- çay soğudu abi, başka zaman içersin artık.
- (adamın arkasından duyacağı şekilde dedikodu yapılıyor) beş paraları da yok yazık, hayırsız cihangir hepsini karıya kıza tüketmiş, cep delik cepken delik, cihangir'in kalbi de delikmiş.
- yazık vallahi, kalıbına bakınca adam sanırdık, fısmış...

bu olaylar dizisinden sonra kötü adam hayal kırıklığına karışmış bir hışımla kahveden kalkıp gider. bu anekdot aslında hem ahlâkın önemini, hem düşenin dostu olmadığını yani hakikî yalnızlığı, hem birinin kötülüğü üzerinden herkesin sahte iyiliğini anlatır. kötüdür kötüyken kahveye girmek. yani siz illa kahvehane merakı taşıyorsanız içinizde, iyilik de taşıyın içinizde. yoksa zor, güç, yıpratıcı...

kahve sek erkeklerin ortak buluşma mekanıdır da ondan. kahve bir kültürdür, sayılar kuramı üzerine yoğun tartışmaların döndüğü ortamlardır.
burada çeşitli matematiksel tezler vatan gibi savunulur. hesaplar havada çarpışır.
ayrıca kivi, muz, portakal gibi şeylerin tüketildiği sağlıklı beslenme merkezleridir.
bence hiç de şaşırılacak bi durum değil yani;
kızını satan, karısını satan adamlar genelde pavyonda rahat eder.