köylü kadınlara güvenilemeyeceği gerçeği

bugün bir kez daha anladığım gerçek. şehirli kadınlardan beklersiniz değil mi her türlü pisliği, sapıklığı, aymazlığı? köylü kadınlar açılmamış gül goncasıdır değil mi.. anlatayım da dinle o zaman.

malum konulardan dolayı uzun zamandır çalışmadığım için arada kaçamak yapıyorum. tek başıma çıkıyorum arabayla, nereye eserse. biraz serseri ruhlu olduğum doğrudur. dün de tekirdağda bir köye çevirdim rotamı.. hem yakın, hem yolu güzel.. her şey çok uzun zamandır görüşmediğim bir dostumla görüşmekle başladı orada.

arkadaşım oranın müdavimi, tanımadığı, bilmediği yer adam yok oralarda. severim de öyle adamları. cabbarcığım dedi seni bir kızla tanıştıracağım. tamam dedim, zaman geçer. başıma gelecekleri bilsem baştan reddederdim, neyse. kız geldi tanışma faslı, 3 5 bomonti filtresiz, iki memeye kaçamak bakışlar derken, kız durup dururken senden çok hoşlandım cabbar dedi, buralara devamlı gelirsen görüşelim dedi. tamam dedim. temiz de kıza benziyordu.

gece oldu.. arkadaşlara gittik oturuyoruz. kız canım manzaraya karşı yapmak istiyor dedi. sonra arkadaşa dönüp 'sen beni arardın neden aramıyorsun, canım seni istiyor bir de cartier'den güzel bir bileklik istiyor' demeye başladı. benle tanışmaya gelmişti, hani benim olacaktı.. olamadı. telefonunu bana verdi, şimdi biz yaparken videoya çeker misin dedi. elimde telefon tamam diyebildim. üstlerine yönetmenliğini de yaptım.

hep saf duygularımdan, duygusallığımdan kaybettim sözlük. iflah olacak adam değilim.