kumanda kavgası

her tekrarda öncekinden daha ağır kayıplara yol açan çetin bir kavgadır.

ne halta yol açarsa açsın kazanan bu kez ben olmalıydım.

saatlerdir dizinin dibinden ayırmadığı cihazı punduna getirip ele geçirince peder bey evvela oyuncağı elinden alınmış bebeler gibi mızmızlandı. sonra bir çita çevikliğinde ayaklanıp tehditkar edalarla üzerime yürüdü. odanın diğer ucuna doğru peyderpey ilerlerken kendimi bir anda ardına kadar açık pencerenin yamacında buldum:

-ver şunu.
+asla!
-dayak mı istiyorsun?
+inan hiç fark etmez.
-pişman olursun!
+atarım aşağı bak, geri çekil!
-o dediğini seneler önce yapmalıydım evlat...